Corky Siegel's Chamber Blues (Classic with Blues)

Συνέχεια από τα προηγούμενα ....

Οπως είχα γράψει πριν λίγες μέρες ο Corky Siegel έχει και μιά μετέπειτα μουσική πορεία. Αφού ασχοληθήκαμε με τα "κλασσικά" του και τα "μπλούζ" του σ'αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε τις τελευταίες δουλειές του, κάτι μεταξύ classic & blues.
Το τελευταίο σχήμα που διαμόρφωσε ο Corky κάπου στα μέσα του 1990 ήταν οι
Corky Siegel & Chamber Blues
ένα κουαρτέτο εγχόρδων, με tabla και φυσαρμόνικα - πιάνο. Αυτή η ασυνήθιστη ομάδα αποτελείται από:

• Corky Siegel - harmonica & piano
• Frank Donaldson - percussion
• Aurelien Fort-Pederzoli - violin
• ChiHsuan Yang - violin
• Jill Kaeding - cello
• Doyle Armbrust - viola

GUEST ARTISTS

Howard Levy, Harmonica, Piano	Kalyan Pathak, Percussion
Randy Sabien, Violin	Marcy Levy aka Marcella Detroit, Vocals

Richard Halajian, Viola

Αλλά Τι μουσική παίζουν;

Είναι μπλούζ; είναι κλασική;

Περπατώντας στη γραμμή μεταξύ Beethoven και BB King και οπλισμένος με το δημιουργικό πνεύμα και την ορχηστρική ανδρεία που έχει καθορίσει στην καριέρα του για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, ο Corky έφτιαξε ένα καινοτόμο ήχο που εξέφραζε τις ιδιότητες της κλασικής μουσικής συγχωνεύμένες με το συναισθηματικό μελωδικό ύφος των μπλουζ.

Από τους κριτικούς η μπάντα περιγράφεται ως: αξιοσημείωτη, εκπληκτική, εξαιρετική, θερμή, μαγευτική, χαρούμενη και εξωφρενική. Οι συναυλίες τους έχουν γοητεύσει διαφορετικά ακροατήρια παγκοσμίως και τους ύφος τους χαράζει νέους δρόμους. Και κάτι κοινωνικοπολιτικό που περιγράφει ο ίδιος.

<<- Όταν σκεφτόμαστε τα μπλουζ, σκεφτόμαστε κάποιον αξιοθρήνητο τύπο που ξυλοκοπάει μιά κιθάρα και μια ομάδα ανθρώπων με τζιν και Τ-shirts που τον συνοδεύει ενώ τα ίδια φοράνε αυτοί που τον ακούν;

- Όταν σκεφτόμαστε την κλασική μουσική, σκεφτόμαστε μιά περίτεχνη αίθουσα συναυλιών με ένα μεγάλο πιάνο. ένα μαέστρο με υψηλό ραβδί, εκτελεστές με κοστούμια και κοινό γυναικών με αφρώδεις βραδινές τουαλέτες.

Είναι δυο κόσμοι ξεχωριστοί.

Απλά η εικόνα και μόνο, το κάνει να φανεί σαν κλασική μουσική ή σαν μπλουζ. Μετά από σκέψη για όλα αυτά μπορείτε να δείτε ότι το κοινωνικό-πολιτικό σύστημα και η εικόνα είναι τόσο ισχυρή, ώστε καθιστά τη μουσική μπλουζ να φαίνεται σαν να είναι από τον Άρη και την κλασική σαν να είναι από ένα μακρινό γαλαξία. Εγώ προσπαθώ να αλλάξω αυτή την εικόνα και το μόνο που μένει αν αλλάξεις αυτά τα δεδομένα είναι δύο πολύ όμορφες και αθώες μορφές μουσικής που και στις δύο τα πηγαίνω πολύ καλά.>>

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
1994 - Corky Siegel's Chamber Blues
1998 - Complementary Colors
2005 - Traveling Chamber Blues Show
Για τον κύριο Corky θα επανέλθουμε μιάς και έχει και άλλες σημαντικές δουλειές
όπως τις συμμετοχές του στους Chicago Blues Reunion (ψάξε λίγο)
(με Nick Gravenites, Barry Goldberg, Harvey Mandell, B.B. King, Buddy Guy κ.α.)
(2004) - Buried Alive in the Blues
(2006) - Chicago Blues Reunion (ψάξε)
Προς το παρόν "πάρτε μέντα" από το Complementary Colors - 1998 εδώ

Read more...

William Rousso - Blues Concerto (Classic Vs Blues)

Αφού πέρασε του Αγίου Δημητρίου και η παρέλαση καιρός να γράψω και εγώ λίγο γιατί τώρα μπήκαμε για τα καλά στον χειμώνα (την είχα κάνει "λούφα" που λέμε για λίγο καιρό ... αλλά δουλιές βλέπετε ... πότε ο τρύγος, πότε οι ελιές, πότε η καπνοαπαγόρευση, πότε το τραυματισμένο μου πόδι... αχ αυτές οι μηχανές ... πάντως τώρα όλα καλά)

Επιβιώσαμε και θα τον βγάλουμε και αυτό το χειμώνα
παρά την μελαγχολία που μας ταϊζουν πολιτικοί και κανάλια ..

Φτου γαμώτο έχουμε και τις εκλογές το ξέχασα.
Καλό είναι να τις ξεχάσετε και εσείς αλλοιώς ....
Θα είστε αρχιτέκτονες της τύχης σας.

Επειδή χειμωνιάζει λοιπόν είπα να αναφερθώ σε καμμιά πιό σοβαρή μουσική που ακούγεται καλύτερα τις κρύες νύχτες. Ιδού λοιπόν κάτι από τα παλιά διαμάντια μου.
Κλασσική ... ναι μην κάνετε μούτρα κλασσική μουσική από την San Francisco Orchestra (όχι παίζουμε? ) καιρό είχα να προτείνω κλασσικό θέμα.. Τώρα για να ηρεμήσετε θα σας πώ ότι είναι πιό πολύ μπλούζ παρά κλασικό θέμα και τι μπλούζ αφού παίζει ένας κορυφαίος φυσαρμονικίστας ο Corky Siegel (δεν τον ξέρετε; ψάξτε παντού για δίσκους του)
Τον Δίσκο τον αγόρασα εντελώς τυχαία κάπου το 198? από την στοά της όπερας (πανεπιστημίου) γιατί τότε σαν μπουχτισμένος ροκάς της μεταπάνκ εποχής (τότε που βγαίνανε 100 συγκροτήματα την εβδομάδα και μας χαζέψανε) αποφάσισω να ακούσω κάτι πιό "σοβαρό" και είπα να ξεκινήσω από τον Gershwin και τη μουσική "Ενας Αμερικάνος στο Παρίσι" και μάλιστα πολύ καλή εγγραφή Deutsch Grammophon παρακαλώ.

Οταν πήγα σπίτι και άκουσα την Α' πλευρά δεν ενθουσιάστηκα (μάλλον έκλαιγα τα λεφτά μου) όταν όμως γύρισα την Β' πλευρά έπαθα ....

Εκεί λοιπόν υπήρχε ένα άλλο ανεξάρτητο έργο του William Rousso (μεγάλος αμερικανός κλασσικός συνθέτης) που λέγεται "Street Music ,Opus 65"
Από τις πρώτες νότες ανατρίχιασα γιατί μιά φυσαρμόνικα άρχισε να τα βάζει με ολόκληρη ορχήστρα και πραγματικά ο κος Corky Siegel τα καταφέρνει απίθανα να δίνει ύφος μπλούζ και να αντιπαλεύει τα καλοκουρδισμένα άπειρα όργανα της ορχήστρας.
Αφού συνήλθα τότε διάβασα καλά το οπισθόφυλλο για πληροφορίες και φυσικά έψαξα να βρώ και άλλα.
Ο κος Corky Siegel λοιπόν έχει κερδίσει διεθνή φήμη ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους φυσαρμόνικας blues του κόσμου - ακόμα είναι συνθέτης, blues πιανίστας, τραγουδιστής / τραγουδοποιός, και πρόσφατος νικήτής του Lila Wallace / Reader 's Digest / εθνικού βραβείου για τη σύνθεση μουσικής δωματίου.
Η σταδιοδρομία του άρχισε όταν ίδρυσε τη θρυλική Siegel-Schwall Band (με τον κιθαρίστα/τραγουδιστή Jim Schwall) και περιόδευσε τα μεγάλα rock club τις δεκαετίες του 60 - 70. Πρωτομπήκε στο μπλουζ μέσω της ενασχόλησής του, στο Peppers το διεθνούς φήμης κλαμπ μπλουζ, όπου δούλεψε με δασκάλους μπλουζ, όπως ο Willie Dixon, Little Walter, Muddy Waters, και Howlin Wolf.

Η Siegel-Schwall Band to 1968 και ................... πρόσφατα

Εχει 18 ηχογραφήσεις και πάνω από 35 επανεκδόσεις στις εταιρείες: Vanguard, RCA, Alligator και Gadfly Records, και δύο άλμπουμ projects για την διάσημη σε κλασική μουσική Deutsche Grammophon. Σε ολα αυτά τα χρόνια συνεργαστηκε με μεγαθήρια της ροκ-μπλούζ σκηνής όπως Paul Butterfield, Harvey Mandel, Nick Gravenitis, Garry Goldberg, John Cipolina, The Flock κλπ. Μέχρι τώρα δε παραμένει Μουσικός Διευθυντής για το ραδιόφωνο WXRT.

Η έμπνευση όμως της Deutsche Grammophon να χρησιμοποιήσει τον Corky Siegel σαν σολίστα στο έργο "Street Music ,Opus 65" (1973) και ακόμα σε 2ο γύρο να αναθέσει στον William Russo να γράψει τρεις συνθέσεις για Blues Band και Συμφωνική Ορχήστρα όπου Blues Band ήταν η Siegel-Schwall Band (για τους οποίους το έργο γράφτηκε) με μαέστρο τον διάσημο Seiji Ozawa και την San Francisco Symphony Orchestra, ήταν πρωτοποριακή και έκανε πάταγο στις πωλήσεις (πήγε πολύ ψηλα στα Pop και Classic Billboard Charts). Eίχε «ένα πρωτοφανές μεταξύ γενεών αντίκτυπο στην αμερικανική μουσική σκηνή -. "Μουσικοκριτικός - Ντέιβιντ Sckolnik".
Το δεύτερο αυτό έργο του William Russo ονομάστηκε "Three Pieces for Blues & Orchestra - Opus 50" και έχει τους ίδιους εκτελεστές αλλά όχι μόνο του τον Corky αλλά όλη την μπάντα του.
Και τα δύο αυτά τα έργα κυκλοφόρησαν παρέα με νέο εξώφυλλο και Remastered κάπου το 2000 πάλι σε βινύλιο (πολύ σπάνιο) αλλά και CD.

Συνιστώνται σε όλους τους "Ροκομπλουζάδες" που αντιπαθούν την κλασσική
και σε όλους τους "Παρτιτουράδες" που αντιπαθούν την ρόκ. (here)

Υ.Γ. όσες φορές ακούω το φινάλε (4th Movement - Street Music) ο κακόμοιρος ο Corky μοιάζει με ναυαγό που χαροπαλεύει με την τρικυμία πιασμένος σε ένα ξύλο - η θάλασσα (ορχήστρα) τον σκεπάζει αλλά αυτός όλο και ξεπετιέται παίρνει ανάσες μέχρι που να τον κουκουλώσει. ΕΙΚΟΝΑ.

Read more...

Ο Mozart κάνει βόλτα στην Αίγυπτο - Mozart In Egypt

Κάτι τελείως διαφορετικό ....

Καιρό είχα να σας βάλω κλασσική μουσική (δηλαδή τι κλασσσική να ξέρει ένας ανατολίτης Σεβάχ, άς πούμε ότι ... είναι κλασσική μιάς και συνδιάζει εθνικ, ανατολή & κλασσική )

Στο 'Mozart In Egypt' ο Γάλλος παραγωγός και μουσικός Hughes de Courson και ο Αιγύπτιος μουσικός Ahmet al Maghreby περιπλέκουν τις μελωδίες του Μότσαρτ με αιγυπτιακούς ρυθμούς και συμφωνικούς ήχους με ούτια και τουμπελέκια. Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι ενώνονται και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μαγευτικό.
Ο Hughes de Courson πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ισπανία, και στη συνέχεια ανατράφηκε στο Παρίσι. Το 1992 τιμήθηκε με το βραβείο Leonardo da Vinci, το οποίο του χορήγησε υποτροφία από το γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών. Αυτό του έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψει γύρω από τη Μεσόγειο για τρία χρόνια, παίρνοντας στην Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Υεμένη, τη Συρία, την Τουρκία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Αλβανία και τα Σκόπια. Το 1994 έγραψε τη μουσική για την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Μεσογείου. Το 1997 συνέθεσε το 'Mozart In Egypt' για την Virgin Classics.Ακόμα έχει κυκλοφορήσει «Φαντασία για Vivaldi και την Κελτική μουσική της Ιρλανδίας». Το 2003, κυκλοφόρησε το "Lux Obscura", ένα «ηλεκτρο-μεσαιωνικό» άλμπουμ, εμπνευσμένο από ιερή μουσική του 12ου αιώνα. Το 2005, κυκλοφορήσε στην Virgin Classics μια συνέχεια στο best-seller πιά το 'Mozart In Egypt 2', και πρόσφατα του ανατέθηκε να γράψει τον εθνικό ύμνο του Κατάρ.
Στο συγκεκριμένο δίσκο συμμετέχει η London Symphony Orchestra, η παιδική χορωδία του BBC και 45 Αιγύπτιοι μουσικοί από την ελίτ της χώρας (που δυστυχώς δεν αναγράφονται στα ένθετα της παραγωγής - κακώς).

ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ φορά που άκουσα τον πρώτο δίσκο πριν χρόνια (1997) είχα "κολλήσει" για βδομάδες και το άκουγα συνέχεια, συστήνοντας στο σε φίλους και γνωστούς. Αργότερα το 2005 που ήταν 'Έτος Μότσαρτ' (250 χρόνια από τη γέννηση του σημαντικού συνθέτη) κυκλοφόρησε το δεύτερο μέρος το ίδιο επιτυχημένο.

(ισως έπρεπε να τόχω πλασσάρει τότε αλλά τότε δεν είχα μπλόκ).
Ηρθε λοιπόν η ώρα να το μάθουν πιό πολλοί.

Εδώ το πρώτο (1997) και εδώ το δεύτερο (2006)

Read more...

Cihat Askin - Η Κλασική παιδεία της Γείτονος

Εχω ξαναναφερθεί και άλλη φορά ότι η μουσική της Τουρκίας δεν είναι μόνο καρσιλαμάς και ζεϊμπέκ αλλά κάτι πολύ πιό πλούσιο από ροκ μέχρι μπαρόκ. (άσχετα τι νομίζει ο αδαής Ελλην - και χωνέψτε το ότι μουσικολογικά μας ξεπερνούν γιατί σαν λαός έιναι πιό gypsy που σημαίνει ότι η μουσική ρέει στο αίμα τους).

Για του λόγου το αληθές σας παρουσιάζω ένα μεγάλο μουσικό από την κλασσική σχολή της Τουρκίας.

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, ο CIHAT ASKIN ξεκίνησε μαθήματα βιολιού σε ηλικία 11 ετών με τον Καθηγητή Ayhan Turan, στο Κρατικό Ωδείο της Κωνσταντινούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1989. Έδωσε το πρώτο του ρεσιτάλ σε ηλικία 12 ετών και ήταν σε θέση να παίξει όλες τις ιδιοτροπίες Paganini πριν τα 15.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Λονδίνο, μελετώντας στο Royal College of Music (όπου έλαβε όλα τα μεγάλα και τα βραβεία σόλο μουσικής δωματίου), και στο City University (1992-1996, πρόγραμμα διδακτορικό). Αμέσως μετά την άφιξή του στο Κωνσταντινούπολη διορίστηκε ως καθηγητής βιολιού το 1998 και ίδρυσε το Μουσικό Κέντρο Έρευνας (Miam) και έγινε ο πρώτος διευθυντής του (2000) και όριστηκε πανεπιστημιακός καθηγητής (2006).
Από τότε Cihat Askin πρωταγωνιστεί στη μουσική ζωή της Τουρκίας και έχει γίνει σολίστας για όλες τις μεγάλες ορχήστρες . Έχει προσκληθεί να δώσει συναυλίες σε όλα τα σημεία Τουρκίας, και έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και τις ΗΠΑ. Επίσης, έχει προσκληθεί σε διεθνή φεστιβάλ στην Ισπανία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία, την Τυνησία και την Ολλανδία.
Το άλμπουμ του (Emre Aracı - Πρόσκληση για το Σεράι) κυκλοφόρησε από την Warner ενώ κυκλοφόρησε πρόσφατα την πρώτη αναπόσπαστη καταγραφή του Kreutzer 42 Etudes και έλαβε εγκωμιαστικές κριτικές .
Εκτός από εκτελεστής ο Askin συνθέτει κομμάτια για βιολί και διάφορα μέσα. Οι μεταγραφές του για βιολί και πιάνο θεωρούνται άφταστες. Είναι ακόμα διευθυντής της Ορχήστρας Δωματίου Κωνσταντινούπολης και ιδρυτής της Istanbul Modern Music Ensemble. Δημιούργησε, επίσης, εκπαιδευτικό πρόγραμμα με την ονομασία "Cihat Caka Askin και Μικροί Φίλοι», που αναπτύσσει την εκπαίδευση στο βιολί σε παιδιά απ' ολη την Τουρκία. ..!

Ο Cihat Askin είναι σήμερα καθηγητής της Μουσικής Κρατικής Σχολής. Στις συναυλίες του χρησιμοποιεί ένα βιολί κατασκευής Jean Baptiste Vuillaume (1846)!
Εχει κυκλοφορήσει ακόμα τους δίσκους :

Ege'nin Türküsü
Clasis Music Album
(with Cagatay Akyol)
2004 - Desperate









Istanbulin
Kreutzer 42 Etudes

Ακούστε το πρώτο
άλμπουμ Ege'nin Türküsü
που δεν είναι τόσο
κλασικό αλλά το βιολί
του Cihat λέει και θα βρείτε
διασκευές το "Τζιβαέρι", την
"Λενιώ" (Θεοδωράκη), Καρσιλαμά
αλλά και σονατίνες ... εδώ

Read more...

The Doors Concerto - Nigel Kennedy - (Ενα Κλασσικό Βιολί παίζει Ροκ)

Καιρός για λίγη κλασσική μουσική ... αλλά με στοιχεία ροκ
Ο Nigel Kennedy

γεννήθηκε στο Μπράϊτον της Βρετανίας το 1956. Γιός μουσικής οικογένειας ήταν από μικρός το παιδί θαύμα. Σπούδασε με την Dorothy Delay στο Julliard School, New York City, και ντεμπουτάρισε ως σολίστ με τη Φιλαρμονική του Λονδίνου το 1977. Ειδικος σε κλασικό ρεπερτορίο, όμως ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για την τζαζ ως φοιτητής, στην εισαγωγή του σε συναυλίες στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο νεαρός βιρτουόζος φημίζεται για την μεγάλη προσοχή, την εκπληκτική τεχνική, τον τόνο και το στυλ που παίζει αυθόρμητα & περιπετειώδη.
Σε ηλικία 16 χρονών τον κάλεσε ο Stéphane Grappelli να εμφανιστεί μαζί του στο Carnegie Hall. Ο Kennedy, επίσης, έγινε γνωστός για το rock star-look του με καρφάκια μαλλιά, εκκεντρική ενδυμασία, και κοσμήματα. (δες φωτο).--->>

Η φήμη του αυξήθηκε μετά την κυκλοφορία του ζωντανά παιγμένου έργου του Vivaldi Four Seasons (1989).

Το 1999, η Sony Classical κυκλοφορεί το "Kennedy's Experience", σύμφωνα με συνέντευξη του στο BBC, ο βιολιστής δήλωσε ότι η καταγραφή είναι "ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από τη μουσική του Jimi Hendrix. Στις ηχογραφήσεις ο Kennedy συνοδεύεται από επτά άλλους μουσικολυς, και η σύνθεση περιλαμβάνει δύο cellos, ένα όμποε, δύο κιθάρες, ένα Dobro, φλάουτο, και διπλό μπάσο.
Στα τέλη του 2005, o Kennedy πήγε στη Νέα Υόρκη για να καταγράψει τo πρώτo του "καλό" τζαζ άλμπουμ για την τζαζ εταιρεία Blue Note Records. . Άλλοι μουσικοί για το άλμπουμ ήταν ο Miles Davis, ο Ρον Κάρτερ στο διπλό μπάσο, ο Jack DeJohnette στα ντραμς και ο σαξοφωνίστας Joe Lovano. Μετά απ αυτό ο Kennedy δήλώνει ότι "από εδώ και στο εξής, τουλάχιστον το 50 % της προσπάθειας μου θα είναι στο χώρο της τζαζ".

Εκπληξη ήταν η ορχηστρική διασκευή στα τραγούδια των DOORS, συμπεριλαμβανομένων Strange Days, LA Woman, The End, και Riders On The Storm με παραγωγό τον Jaz Coleman (Killing Joke)
Πρόσφατα διερεύνει τη μουσική του
συνεργαζόμενος με την τζαζ πολωνική μπάντα "Kroke". (Θα έχουμε όλοι τα δικά μας σχέδια αλλά θα παίζουμε και μαζί δηλώνει)
Απ΄άυτή τη συνεργασία έχει προέλθει το άλμπουμ "East meets East" πού σας το συνιστώ με ΧΙΛΙΑ όπου παίζει Balkan, Gypsy, Klezmer, Psychedelia, Ederlezia κ.α αλλά τέλεια.
(Για αυτό το άλμπουμ θα ασχοληθώ άλλη φορά αναλυτικότερα)

Στις 27 Νοεμβρίου 2000, ο Kennedy εντάχθηκε στο ροκ γκρούπ "Τhe Who" στο Royal Albert Hall για να παίξει σόλο βιολί στο κλασικό τραγούδι "Baba O'Riley", το άλμπουμ κυκλοφόρησε τρία χρόνια αργότερα με τίτλο "The Who Live στο Royal Albert Hall". Aκόμα έχει παίξει σε πολλά κομμάτια με την Kate Bush, και συμμετέχει στο δίσκο της Sarah Brightman "Harem" (2003)

Πολλά θα μπορούσα να γράψω γι αυτόν τον καταπληκτικό βιολιστή αλλά ...
είναι ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ακόμα & δεν μπορώ να κάτσω μέσα ... θα επανέλθουμε

Πρός το παρόν ακούστε το Κόντσερτο των DOORS και για τους αδαείς και τους νέους μαζί τα αυθεντικά κομμάτια από τους DOORS σε αντιστοιχία.

ΕΔΩ +++ Φιλάκια.

Read more...

Οι Μητροπόλεις της Ευρώπης - Metropolis European Suite

Επειδή κάποιοι μας "κατηγόρησαν" ότι πολύ στο Ανατολίτικο και στο Κρητικό τόχουμε γυρίσει τελευταία, .. για αυτό σειρά δεν είχε, αλλά την παίρνει ένα θέμα κλασσικό αλλά και New Age -Ambient .. για να σας ψοφήσουμε στην κουλτούρα.!!
Και να ξέρετε ο Σεβάχ στα ταξίδια του τ'ακούει όλα σχεδόν - εξαιρούνται τα μουσικά υποπροϊόντα - καθε τι στην ώρα του και δεν είναι ανάγκη να σας αρέσουν όλες οι "βόλτες" του εξάλλου τα ακούτε - το πετάτε και δεν πληρώνετε ... δεν χρειαζεται να κάνετε κακές κριτικές.
Ισως την άλλη φορά "πέσουμε" στα γούστα σας... Αφερίμ..
Οταν ήμουν μικρός (ροκάς) - άντε να πώ και την χρονιά 1985 - άκουσα ένα δίσκο που με σημάδεψε γιατί είχε σύνθια, κιθάρες , σαξόφωνο κλπ. κάπως έτσι άρχισα δειλά - δειλά να ακούω πιό συμφωνική μουσική με πρόδρομους τους Yes και τον Rick Wakeman και να "απομακρύνομαι" απ'το Rock (δεν νομίζω απλά αλλάξανε τα ποσοστά).

* * Πρόκειται για ένα κλασσικό έργο που λέγεται "European Suite" και το γκρούπ "Metropolis" * *

Aπό τότε το άκουγα συχνά μέχρι που έχασα το δίσκο αλλά το είχα σε MiniDisk (δεν είναι βολικό) - για να σας το προσφέρω έφαγα το Internet μάταια, οπότε το δανείστηκα μέσω ενός φίλου σε βινύλιο και μετά 25 χρόνια το μετέτρεψα σε CD και .... απολαύστε το.
Το ιδιάιτερο αυτού του άλμπουμ είναι ότι κάθε κομμάτι έχει το όνομα μιάς από τις διάσημες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Το γκρούπ προσπαθεί να μεταφέρει το μουσικό κλίμα καθε μιάς πρωτεύουσας με απότέλεσμα να αλλάζει μουσικό ύφος σε κάθε κομμάτι.

Οι Metropolis είναι 3 και αποτελούνται από τους:

• Guy Fletcher - Piano, Synthesizers - Musical Director
• James Johnson - Piano Synthesizers
• Brian Daly - Guitar

αλλά στο έργο αυτό συμμετέχουν έκτακτα πολλοί άλλοι (guests) μουσικοί όπως:

• Charles Morgan - Drums
• Roland Aspery - Sax, Piccolo
• Alistair Lomax - Oboe
• Paul Libson - Bass, Percussion και η χορωδία:
• The Ladies of the Brompton Oratory Choir. London
  

***Σημ: Εμείς κάποτε παίζαμε παιχνίδια με αυτόν τον δίσκο, βάζοντας κομμάτια στην τύχη με σκοπό ο "ανήξερος" ακροατής να βρεί πιά πρωτεύουσα περιγράφει η μουσική....

" Ενα κουϊζ αυτιών,φαντασίας και μουσικών γνώσεων "

Τα κομμάτια του Δίσκου είναι :

1. Theme for Liberty
2. London
3. Paris
4. Wien
5. Dublin
6. Roma
7. Berlin
8. Athens
9. Madrid

Καλή απόλαυση και Κουλτουριαστείτε Χειμώνας είναι..! klik here

Read more...