Ahmed Abdul Malik - Ανατολίτικη Τζάζ

Ο μπασίστας Ahmed Abdul-Malik γενήθηκε το 1927 στο Μπρούκλιν από Σουδανούς γονείς και μεγάλωσε στην αραβική γειτονιά της πόλης (απεβίωσε τον Οκτωβρη του 1993 στο Νιού Τζέρσεϊ)

Ηταν ένας πολύ μεγάλος μουσικός της τζαζ, εξπέρ στο διπλό μπάσσο, το λαούτο και στο ούτι.

Είναι από τους πρώτους μουσικούς που εισήγαγαν τον όρο αραβική τζαζ μουσική και έγινε γνωστός για την ενσωμάτωση των μουσικών της Μέσης Ανατολής και Βορ.Αφρικής στην τζαζ.

Σαν μπασίστας έπαιζε με τον Art Blakey , τον Randy Weston και τον Thelonious Monk. Σαν ούτίστας έκανε το περιοδείες σε όλη την Νότια Αμερική (υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ) και οργάνωσε το αφρικάνικο φεστιβάλ τζαζ του Μαρόκο το 1972. Το 1970, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και αργότερα, Brooklyn College.

Αρχίζει να δισκογραφεί στα μέσα της δεκαετίας του '50 με τον Johnny Griffin και το 1961 με τον John Coltrane, συμβάλλοντας στο Live άλμπουμ του τελευταίου.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

East Meets West 1960

The Music Of Ahmed Abdul-Malik 1961

Sounds Of Africa 1962

  
Jazz Sahara 1958 
 
Thelonious Monk, Johnny Griffin With Ahmed Abdul-Malik – Ιmortal Concerts 1992
The Eastern Moods 1963

Spellbound 1964

κλικ HERE (για τα τσιφτετέλια του AHMED - περιέχει και το Never on Sunday του Μάνου)

Read more...

Smokey Bandits

Οι Smokey Bandits παρουσιάζουν το multi ethnic cult γουέστερν «Debut» σε μουσική Δημήτρη Νάσιου / Γιώργου Φωτιάδη και εικόνα της δικής σας αποκλειστικά επιλογής

Smokey Bandits μια ελληνική μπάντα η οποία αποτελείται από 14 μέλη και μουσικά κινείται σε ένα φάσμα από τους Gotan Project μέχρι και τους Calexico, χρησιμοποιώντας πάντα με πολύ έξυπνο τρόπο στοιχεία της ελληνικής αλλά και της βαλκανικής μουσικής, δίνοντας έτσι έναν μοναδικά δυναμικό χαρακτήρα στον ήχο τους.

 Η μπάντα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις τον Οκτώβριο του 2007 στο στούντιο του Quasamodo στην Αθήνα σε συνεργασία με 17 μουσικούς και ολοκλήρωσε στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 2009. Ο ήχος τους είναι εμπνευσμένος από cult soundtracks ταινιών όπως του Quentin Tarantino, του Guy Ritchie, του Danny Boyle και του Pedro Almodovar. Το όνομα του group είναι εμπνευσμένο από την επίσης cult αμερικανικη ταινία του '77 "Smokey and the Bandit" και όπως υποδηλώνει, εκτός από λάτρεις της, είναι «ληστές» της εποχής αλλά και «καπνισμένοι» αφού όσο δούλευαν τον δίσκο όποιος έμπαινε στο στούντιο δεν παρέλειπε να σχολιάσει «Hey! είναι τόσο Smoke εδώ μέσα»! Καθένα από τα 13 κομμάτια του δίσκου αφηγείται μια ιστορία. Του τσιγγάνικου πάθους, του βαλκανικού πανηγυριού, της μεξικάνικης σιέστα, μιας μάχης στο φαρ ουέστ, μιας ισοπεδωτικής απώλειας που σηματοδοτεί επικά μια νέα αρχή.

Η βασική ιδέα της μουσικής των Smokey Bandits είναι να συνδυάσουν μουσική από διαφορετικές δεκαετίες ή ακόμα καλύτερα, να δώσουν έναν πιο μοντέρνο χαρακτήρα στην μουσική του χθες έτσι ώστε να μπορούν να την εκτιμήσουν οι νεότερες γενιές. Η δεύτερη βασική τους ιδέα είναι να μπορέσουν να ενώσουν παραδοσιακή μουσική του 20ου αιώνα από όλο τον κόσμο ξεκινώντας από την ελληνική – βαλκανική – μεσογειακή μουσική φτάνοντας μέχρι την μεξικάνικη – surf – western – brazilian και afro latin μουσική. 
Ξόδεψαν εκατοντάδες ώρες στο στούντιό τους συζητώντας, γράφοντας μουσική, καπνίζοντας  κόβοντας 50’s και 60’s Jazz και Swing samples άσχετα με το αν δεν χρησιμοποίησαν τίποτα από αυτά. Αυτή είναι η αρχή ενός μεγάλου ταξιδιού, το “Debut” , ένας δίσκος χωρίς μουσική ταμπέλα γιατί είναι από μόνο του ένα καινούριο είδος. Πραγματική, ειλικρινής και αληθινή μουσική για τον καθένα….. Οι Smokey Bandits είναι εδώ....!

Read more...

Gustavo Santaolalla - Μουσική για Film

Καταχείμωνο παντού ... και στον καιρό και στην καρδιά και στη ζωή και στη διάθεση.

Καιρός για κανα σινεμαδάκι 

(κλείστε την κουφάλα την τηλεόραση, θα μαραζώσετε με τα καθημερινά ΜΕΤΡΑ.. ). 

Ο Σεβάχ σπάνια πάει σινεμά (δηλ. δεν συνηθίζεται σε αυτό το μπλόκ να συνιστά ταινίες) αλλά άμα πάει διαλέγει ταινίες με καλή μουσική και σας τις προτείνει. 

Ετσι πάμε ... να ακούσουμε λίγη κινηματογραφική μουσική (καιρό είχαμε)

ο Gustavo Alfredo Santaolalla είναι ένας πολύ μεγάλος Αργεντίνος μουσικός, συνθέτης φίλμ και παραγωγός. Έχει κερδίσει δύο βραβεία Academy Award for Original Music Score δύο συνεχόμενα έτη, για το Brokeback Mountain το 2005 και το Βαβέλ το 2006. 

(Το 2005 η ινστρουμένταλ μουσική του για το film Brokeback Mountain του Ang Lee, από το οποίο το τραγούδι "A Love That Will Never Grow Old" κέρδισε το 2006 το βραβείο Golden Globe Award for Best Original Song).

Ακόμα έχει γράψει μουσική για τις εξής ταινίες:

• She Dances Alone (1981)
• Amores perros (2000)
• The Insider (1999)
• 21 Grams (2003)
• Salinas grandes (2004) (TV)
• The Motorcycle Diaries (2004) 
• North Country (2005) 
• Yes (2005) 
• Brokeback Mountain (2005) Academy Award for Original Music Score (
• Fast Food Nation (2006) - features his song "Iguazu".
• Babel (2006) Academy Award for Original Music Score 
• Into the Wild (2007) - features his song "Picking Berries".
• I Come With The Rain (2009)
• The Sun Behind the Clouds: Tibet's Struggle for Freedom (2009)
• Nanga Parbat (2010)
• Biutiful (2010)
• Dhobi Ghaat (2010)
• On the Road (2012)
• He was alone in his album (2011)

Ως σόλο καλλιτέχνης, έχει ηχογραφήσει τρία άλμπουμ. Το πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ του, Santaolalla (1981), άνοιξε νέους δρόμους στη ροκ των 80'ς της Αργεντινής. Το δεύτερο άλμπουμ, με τίτλο Gas, κυκλοφόρησε το 1995. Πιο πρόσφατο προσωπικό άλμπουμ του είναι το Ronroco (1998), που περιέχει αρκετές διαδρομές με το χαρακτηριστικό ήχο του charango , ένα έγχορδο λαϊκό  όργανο (μικρό κιθαρόνι με 8 χορδές - λέγεται και Quatro). To κομμάτι σόλο charango Iguazu (Ιγκουασού), χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Ημερολόγια μοτοσικλέτας από τον Michael Mann. 

O Santaolalla βοήθησε στην ανάπτυξη του Rock Espanol ως παραγωγός για νέους καλλιτέχνες από το Μεξικό (Maldita Vecindad , Fobia , Μολότοφ , Café Tacuba , Julieta Venegas),  της κολομβιανής τραγουδίστριας Juanes , του Χιλιανού ροκ τρίο Los Prisioneros  και τα ροκ Αργεντιντίνικα συγκροτήματα  Divididos και Bersuit Vergarabat και Leon Gieco καθώς και πολλών άλλων. O Gustavo ζει πλέον στο Λος Άντζελες, με τη σύζυγό του για πάνω από είκοσι τρία χρόνια. Πάρτε μιά γεύση....  (κλικ)

Read more...

Palyrria

Οι PALYRRIA δημιουργήθηκαν το 1996 σαν ένα dance project αλλά διαμόρφωσαν τον προσωπικό τους ήχο που τους χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα. Το ονομάζουν World-Electro και όντως η μουσική τους δεν είναι ούτε αμιγώς ηλεκτρονική, ούτε όμως και καθαρά “ethnic” - χρησιμοποιούν αρχαίες Αιολικές κλίμακες, την πεντατονία της Ηπείρου, όργανα που μας έρχονται από τα βάθη της ιστορίας, σμίγοντάς τα με τον ηλεκτρονικό ήχο, τους club ρυθμούς και τη μουσική τεχνολογία, σε ένα πάντρεμα που μοιάζει αρχαϊκό και φουτουριστικό ταυτόχρονα.

Οι PALYRRIA είναι ένα μουσικό συγκρότημα και όχι ένα στουντιακό εγχείρημα και αποτελείται από βιρτουόζους μουσικούς που γνωρίζουν πολύ καλά τα όργανά τους και είναι σε θέση να αναπαράγουν τον ήχο του συγκροτήματος χωρίς τη βοήθεια προ-ηχογραφημένων ταινιών. 

Περιοδεύουν διαρκώς και θεωρούν τις ζωντανές εμφανίσεις ως την πιο ζωτική λειτουργία του συγκροτήματος. Παρ’ όλα αυτά το στούντιο αποτελεί εξ ίσου σημαντική προτεραιότητα.

Οι βάσεις για την συγκρότηση των PALYRRIA με την μορφή που ξέρουμε σήμερα μπήκαν το 1999, από τους Δημήτρη Τσουργιάννη (πολυοργανίστα)  και Τσίκο (κατά κόσμο Πάνος Κατσικιώτη) σε παντός είδους κρουστά.

Το 1999 το γκρουπ ξεκινά ζωντανές εμφανίσεις στο κλαμπ «Υπερσυντέλικος» έχοντας στην σύνθεση του και τον Αρτέμη Κάγκα ο οποίος παίζει παραδοσιακά και αυτοσχέδια έγχορδα όργανα και πνευστά. Το 2002 το γκρουπ αποκτά δύο νέα μέλη στη σύνθεση του. Τον Κωνσταντίνο Haller μηχανικό ήχου και παραγωγό ηλεκτρονικής μουσικής και τον Διαμαντή Τάσση που ντύνει οπτικά και χρωματίζει με προβολές βίντεο και διαφάνειες, τις παραστάσεις του γκρουπ. Οι Palyrria έχουν εξελιχθεί πλέον σε ένα συνεχές μικρό εργαστήρι ήχων που ανάλογα με την περίσταση η ομάδα «δυναμώνεται» με καλεσμένους οργανοπαίχτες σολίστες αλλά και την προσθήκη νέων φωνών ακόμα και Dj’s.

Το τελευταίο επεισόδιο στην διαμόρφωση του σχήματος ήρθε με την πρόσφατη προσθήκη δύο ταλαντούχων ελλήνων μουσικών. Το εμπλουτισμένο αμάγαλμα των Palyrria σε αυτή την πρόσφατη τους διαδρομή έδεσε ιδανικά με την προσθήκη του Παναγιώτη Καπερνέκα ιδρυτικό και βασικό συνθετικό μέλος του ΑΒΑΤΟΝ, φωνή και πνευστά και του γνωστού λυράρη Στέλιου Πετράκη. Οι «πτήσεις» συνεχίζονται.

Οι δισκογραφικές τους δουλειές μέχρι σήμερα αποτυπώνουν καθαρά την εξέλιξη του συγκροτήματος.

2001 - Zero Gravity (Χωρίς Βαρύτητα). Ηχογραφήθηκε ζωντανά το 1999. Αιχμαλωτίζει όλη τη μαγεία της ζωντανά παιγμένης μουσικής, με έμφαση στα παραδοσιακά όργανα.(Ένα από τα κομμάτια του δίσκου, ManolisDub, συγκεντρώνει τις προτιμήσεις των Dj’s)

2004 - Pallyria. Παραδοσιακοί και ηλεκτρονικοί ήχοι είναι εξ ίσου παρόντες. Το γνωστό Ικαριώτικο σε διασκευή σκαρφάλωσε στο No 8, των World Music Charts Europe (10/2004) και στο No 20, του ετήσιου Top-100 για το 2004.

2010 - Electrifying Nature Καταξιωμένοι μουσικοί από το εξωτερικό συμμετέχουν στη νέα δουλειά βάζοντας κάτι από την Ελλάδα στο επίκεντρο  της world μουσικής. Ανάμεσα τους οι Max Wright και DJ Panko των μοναδικών Ojos de Brujo (Ισπανία), ο Κουβανός Kumar, ο Αυστριακός δεξιοτέχνης του hurdy gurdy Matthias Loibner, και ο γνωστός από τους Mode Plagal Ρουμάνος Florian Mikuta.  

Επίσης μια πλειάδα  εγχώριων μουσικών συνδράμουν στο όραμα  των Palyrria όπως ο περιζήτητος τρομπετίστας Παντελής Στόικος, ο ταλαντούχος πόντιος λυράρης Σεραφείμ Μαρμαρίδης, ο καταξιωμένος συνθέτης, κιθαρίστας και λαουτιέρης Αχιλλέας Περσίδης (Νότιος Ήχος) και ο “μαέστρος” Γιάννης Δημητριάδης (Happy Dog Project).   Τίτλοι:  1. Syndromo 2. Pyrovasia 1208 3. Karsilamas 4. Kanon 5. Se Quema 6. Baldimi 7. Afrobul 8. T.R.E.W.Q. 9. Aori 10.End of Khronos

2006 - Methexy. Η πιο ώριμη δουλειά των Palyrria με Κρητικές μελωδίες, ρυθμούς από τη Θράκη και τον Πόντο, αρχαιοελληνικούς στίχους και ινδικά πνευστά. Η ελληνική μουσική παράδοση εμπλουτισμένη δημιουργικά με μια εντελώς σύγχρονη ηλεκτρονική χροιά γίνεται ο σημερινός μουσικός πρεσβευτής της Ελλάδας στον κόσμο.(click here)
Οι PALYRRIA διατηρούν μια συνθετική ικανότητα που σε καθηλώνει. Μία μουσική πανδαισία, μία παραγωγή με επιμέλεια στα όρια της τελειομανίας, σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα.

Read more...

Johnny Otis ο νονός του Rythm & Blues

ακόμα και στις ρίζες της κλασσικής αφροαμερικάνικης μουσικής ... Ελληνες θα βρείς.

ο Ιωάννης Βελιώτης του Αλέξανδρου θεωρείται από πολλούς ως ο νονός της R & B, είναι ακόμη μουσικός, παραγωγός, καλλιτέχνης, επιχειρηματίας, bandleader, ντράμερ, βιμπραφωνίστας, τραγουδιστής, συγγραφέας, ακτιβιστής των πολιτικών δικαιωμάτων, πάστορας, και υποστηρικτής ταλέντων καθώς ανακάλυψε στην καριέρα του μια σειρά σημαντικών καλλιτεχνών όπως η Etta James, Jackie Wilson, Eshter Phillips, Big Mama Thorton, Hank Ballard,  Little Willie John κ.α.

(και πατέρας του μεγάλου μπλουζίστα - κιθαρίστα SHUGGIE OTIS! γνωστού από τις συνεργασίες του με Al Kooper, Roy Buchanan & Mike Bloomfield)

Γεννημένος από  Ελληνες μετανάστες γονείς στο Vallejo, Καλιφόρνια, το 1921, o Otis μεγάλωσε σε μια φτωχή γειτονιά και προσδιόρισε βαθιά μέσα του τη μαύρη μουσική και τον πολιτισμό της από μικρή ηλικία. (Ο πατέρας του ήταν μπακάλης και η μητέρα του Ειρήνη Κισκάκη ζωγράφος). 

Έλληνες και μαύροι Αμερικανοί είχαν τότε ένα είδος αλληλεγγύης τυχαία?  

(Στην Jim Crow, στο Νότο και αλλού, και οι δύο ομάδες ήταν οι στόχοι της Κου Κλουξ Κλαν στα χρόνια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο).

Μετακόμισε στο Λος Άντζελες ως νεαρός και άρχισε την έξι δεκαετιών καριέρα του στη μουσική παίζοντας τύμπανα σε μπάντες swing στη δεκαετία του 1930. Αργότερα έφτιαξε  τη δική του μπάντα το 1940 και ανοίξε το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Barrelhouse R & Blues. Mε την μπάντα του είχε δεκαεπτά Top 40 hits μεταξύ 1950 και 1969, συμπεριλαμβανομένων των "Willie & Hand Jive, Rock me Baby".

O Otis έγραφε επίσης μια στήλη για το Sentinel, μία από τους κορυφαίες μαύρες εφημερίδες  του LA, έγινε πάστορας της δικής του διαφυλετικής εκκλησίας, φιλοξενησε δημοφιλείς Αφροαμερικανούς καλλιτέχνες σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές του και επαινέθηκε ως επιχειρηματίας της χρονιάς 1951 από το περιοδικό "Negro Επιτεύγματα". Σε όλη τη σταδιοδρομία του, ο Otis πολέμησε την φυλετική αδικία, υπερασπιστηκε τα επιτεύγματα των μαύρων Αμερικανών και προώθησε αφροαμερικάνους μουσικούς.

Midnjght at Barrelhouse είναι η πρώτη βιογραφία του Otis, όπου ο Georgre Lipsitz αφηγείται την σε μεγάλο βαθμό την άγνωστη ιστορία μιας τεράστιας προσωπικότητας στην ιστορία της αφροαμερικανικής μουσικής και του πολιτισμού. «έναν μαύρο εκ πεποιθήσεως όπως χαρακτηρίζεται ο Οτις».

Ως παιδί, αποφάσισα ότι αν η κοινωνία μας υπαγορεύει ότι θα καθε τι θα έπρεπε να είναι μαύρο ή άσπρο, εγώ θα ήθελα να είναι μαύρο.  

Για την δισκογραφία του δεν θα αναφερθώ γιατί είναι άπειρη στις 6 δεκαετίες και θα γέμιζα σελίδες αλλά γενικά έχει παίξει όλα τα παρακλάδια της μαύρης μουσικής από R'n'B, Country Blues, Rockin' Blues, Boogie, Soul, Funky, Jazz-Blues. 

Τα show του σε Live & τηλεόραση έχουν μείνει ιστορικά και γενικά είναι διαμορφωτής αυτού που σήμερα λέγεται σύγχρονη αφροαμερικάνικη μουσική. 
Ενας καλός δίσκος του funky (μαζί με τον γιό του Shuggie) είναι το Johnny Otis & Friends- Watts Funky ....!! here

Read more...

Η Κυρία Καίτη και Εγώ

Συνεχίζοντας τα αφιερώματα στον μεγάλο μας μαέστρο Σταύρο Ξαρχάκο ...

σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα άλλο δίσκο σταθμό.

Αυτός ο δίσκος λίγο πριν το καλοκαίρι του 2005 τάραξε τα νερά. Είχα πολλά χρόνια ν' ακούσω κάτι τόσο αυθεντικό. Τα τραγούδια γνωστά τα περισσότερα, ρεμπέτικα και παλιά λαϊκά, διασκευασμένα μουσικά από το συνθέτη και τρία ακυκλοφόρητα μέχρι τότε τραγούδια του Ξαρχάκου σε στίχους του Κώστα Κινδύνη (Κιλκίς, Η ένοχη και Ξενύχτη μάνα μου- και τα τρία ζεϊμπέκικα).
Ο Ξαρχάκος είναι μαιτρ στις διασκευές ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών κι έχει να επιδείξει τεράστιο έργο στον τομέα αυτό. Εχει τις γνώσεις και την υψηλή αισθητική, σέβεται τα τραγούδια και πετυχαίνει τις περισσότερες φορές να τα αναδεικνύει ψηλότερα κι απο κει που ήταν όταν πρωτοκυκλοφόρησαν.
H Καίτη Ντάλη είναι παλιά τραγουδίστρια. Εχει συνεργαστεί και τραγουδήσει ως δεύτερη φωνή με όλους τους "μεγάλους" της εποχής της, Τσιτσάνη, Διονυσίου, Μπίνη, πιο πρόσφατα με Μητροπάνο κλπ. 
Ο συνθέτης λέει γι αυτήν στο σημείωμα του δίσκου :

" Η φωνή της κυρίας Καίτης κατέβαινε σ' εκείνη τη μικρή γωνιά και μεγαλουργούσε.

Κι ήταν μια φωνή αρχέγονη, που δεν είχε υποστεί καμιά φθορά, χωρίς ίχνος από τη σημερινή χυδαιότητα, τη μετριότητα, το ευτελές του "σουξέ", που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα νοσηρό στοιχείο της σημερινής καταναλωτικής κοινωνίας. Μια φωνή χωρίς ψευτοστολίδια, μια γνήσια φωνή. Μια φωνή που είχε περάσει πολλά, αλλά που δε μαρτυρούσε κούραση ψυχής, ούτε εμπάθεια, μια φωνή ατόφια, υπερβατική, που είχε μείνει πιστή στον πυρήνα της, σαν ένα τραγούδι φυτεμένο στο περιβόλι της ψυχής και της χλωρής πάντα κοιλάδας της μνήμης."

Οι ενορχηστρώσεις του στο συγκεκριμένο δίσκο αγγίζουν το τέλειο, ενώ οι μελωδίες φαντάζουν ολοκαίνουριες.Τόσο η μουσική του Σταύρου, όσο και η ερμηνεία της Καίτης είναι για διδασκαλία συνθετών και τραγουδιστών. Εδώ

Read more...

Σταύρος Ξαρχάκος / Τσιτσάνη Διάλογοι

Και αφού ο χρόνος δεν μας ρωτάει ...

Το Καφέ Σεβάχ εύχεται σ' όλους Χρόνια Πολλά και μια χρονιά 

ενδιαφέρουσα, γεμάτη χρώματα και μουσικές.

Πρώτο αφιέρωμα της χρονιάς

κάτι που είχα καιρό παραλείψει ...

(ο καλύτερος δίσκος του Ξαρχάκου, τον θεωρώ κορυφαία ενορχηστρωτική σύλληψη).

Καλή αρχή....

O δίσκος αυτός είναι ένα μουσικό ταξίδι του Σταύρου Ξαρχάκου στην παραγωγικότερη περίοδο του Βασίλη Τσιτσάνη, τα χρόνια που πέρασε αυτός στη Θεσσαλονίκη.

Γράφει ο ίδιος ο Σταύρος Ξαρχάκος στο ένθετο του δίσκου : « Μυστικές συναντήσεις λοιπόν του νεαρού συνθέτη, που έγραψε μαγικά τραγούδια στην πρώτη περίοδο, την πιο πηγαία και αθώα της ζωής του.»... « Αγαπώ και θαυμάζω το σύνολο του έργου του, αλλά θα με συναρπάζει πάντοτε αυτή, η πρώτη περίοδος της Μουσικής δημιουργίας που εκφράζει με τόσο ιδιάζον μουσικό ύφος την κοινή γλώσσα της μουσικής».... « Ο συνθέτης ταξιδεύει στο ποτάμι του..... χρόνου για να συναντήσει μυστικά το Θερμαϊκό».
Ο Ξαρχάκος συνθέτει μαγικά, πατώντας σε γνωστά τραγούδια του Τσιτσάνη, γραμμένα αυτή την περίοδο (π.χ. στου Αλευρά τη μάντρα, Μεσ’ την πολλή σκοτούρα μου, Καλαμπακιώτισσα, Αρχόντισα κλπ) και μέσα από τις μουσικές του ξεπηδούν συναντήσεις του νεαρού τότε Βασίλη Τσιτσάνη με σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής, πραγματικές και φανταστικές.

Η φαντασία στη μουσική δημιουργία σ’ όλο της το μεγαλείο.

ΤΙΤΛΟΙ: 

1 Ο L.V.B. ΑΚΟΥΕΙ ΠΑΛΙΑ ΛΑΪΚΑ 

2 ΑΝΘΟΥΛΑ ΠΕΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ 

3 ΣΤΙΣ ΠΕΟΦΙΛΟΥΣΕΣ ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

4 ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΟΓΛΑΝ 

5 Η ΑΣΕΛΗΝΟΣ ΝΥΧΤΑ ΤΗς 5ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1951 

6 ΟΙ ΜΑΝΤΡΕΣ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ ΚΗΠΩΝ 

7 Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ 

8 Ο ΝΕΑΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΣΤΟ COTTON CLUB 

9 ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΡΙΩΝ ΦΙΛΩΝ 

10 ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΠΑΛΙΟΥ ΠΑΘΟΥΣ 

11 Η ΜΑΓΙΚΗ ΕΡΩΤΩΝ ΜΠΑΡΑ 

12 Ο κ.ΣΑΤΙ ΣΤΟ ΟΥΖΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ 

13 ΟΤΑΝ ΧΟΡΕΥΕ Η ΦΡΙΝΤΑ 

Αξίζει να προσέξετε στο 6ο «Μάντρες των ξεχασμένων κήπων» τα κύματα του Θερμαϊκού, που ακούγονται, για να θυμίζουν σε όλους μας την πάλαι ποτέ ομορφιά αυτής της πόλης. Επίσης το  «Ο νεαρός από τα Τρίκαλα στο Cotton club», μια εξαιρετική τζαζίστικη μελωδία. ΄Ολα τα μουσικά κομμάτια αυτού του δίσκου είναι ιδιαίτερα αξιόλογα και αποδεικνύουν γιατί οι κρατικές ορχήστρες (όπως η ΚΟΕΜ στην προκειμένη περίπτωση) πρέπει να διευθύνονται από καταξιωμένους συνθέτες, να παράγουν κανούρια έργα κι όχι ν’ αρκούνται σε επανεκτελέσεις ήδη γνωστών μουσικών έργων. Εδώ

Read more...