Ακριβές Στιγμές στη Σκάλα του Μιλάνου

Αλλο ένα αφιέρωμα στη "Σκάλα του Μιλάνου"

ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ επ' ευκαιρία των τριών χρόνων από το θάνατο του Κάρολου & των τεσσάρων από του Νίκου (Πάσχα φύγανε και οι δυό)

Την ιστορία της ¨Σκάλας του Μιλάνου" την γράψαμε σε παλαιότερο αρθρο - 31 Οκτ 2008

(Ψάξτε το πιό κάτω στο Blog ή από το ευρετήριο).

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα αφιέρωμα από τον Δήμο Βόλο για την θρυλική "Σκάλα"(φωτο). Στην αρχή βγήκε σαν τεύχος του περιοδικού "Εν Βόλω" και αφού έγινε ανάρπαστο εμπλουτίστηκε & εκδόθηκε σε μεγαλύτερο σχήμα σαν Λεύκωμα. Την έκδοση έπιμελήθηκε ο δημοσιογράφος Ηλίας Καπετανάκης - Βολιότης ο οποίος προς τιμή του μάζεψε υλικό & συνεντεύξεις. Για να πάει δε καλά το πράγμα το βιβλίο παρουσίασε και η γνωστή Μπήλιω στην εκπομπή της (22 Απρ 2009) με αφιέρωμα στη "Σκάλα του Μιλάνου" και προσκεκλημένο τον τρίτο αδελφό, τον Στάθη Μιλάνο και κομπανία (Δημήτρης Κοντογιάννης - Νάντια Καραγιάννη τραγούδι).
Ολα καλά ... πολλές ευχές για να γίνει η "Σκάλα"μουσείο, να την αγοράσει ο Δήμος Βόλου, πολλές προτάσεις-λόγια ο δημοσιογράφος, σκέρτσα η Μπήλιω, μπλα μπλά ... ο δήμαρχος που βοήθησε την έκδοση και 4 τραγούδια τιμής ένεκεν που δεν ήταν όμως Μιλανέϊκα.

(τίποτε δεν θύμισε "Σκάλα")

Το θέμα είναι γιατί ΤΩΡΑ και όχι πριν ΛΙΓΑ χρόνια που ζούσαν οι άνθρωποι;

Ο δήμος Βόλου ουδέποτε βοήθησε και θυμάμαι τον Κάρολο να λέει

"από αυτούς δεν περιμένω ούτε πυρετό να μου δώσουν"

Και όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά ήταν η αιτία του κλεισίματος του μαγαζιού γιατί όταν βγαίνοντας σε σύνταξη ο Κάρολος (2003) & αλλάζοντας το ΟΝΟΜΑ της άδειας, τους ζήταγαν άδεια μουσικών οργάνων, διπλές τουαλέτες,υγειονομικό, πυροσβεστική μελέτη, το 5% του δημοτικού φόρου να αποπληρωθεί, κ.α. δουλιές, ανακαινίσεις & πράγματα δύσκολα για αυτούς τους ταβερνιάρηδες - μουσικούς. Αλλωστε και στη συναυλία που έγινε προς τιμήν τους (2 Ιουν 2004) ο δήμος δεν βοήθησε, δεν συμμετείχε (αν & του εζητήθη), δεν παρέστη μόνο έλαβε τα ποσοστά του (20% επί των εισητηρίων) για το γήπεδο που νοίκιασε.

Αυτό το μαράζι - τo τι θα γίνει το μαγαζί - τους έφαγε.
" Κι όταν πεθάνω θα με κλάψουν & θα λένε τι παλλικάρι & τι άνθρωπος χρυσός
τώρα πληγώνουν την καρδιά μου, την καίνε & από τις πίκρες έχω μείνει ο μισός"
(καταπληκτικό τραγούδι - στίχοι & μουσική Γρ. Μπιθικώτσης από το Α-Ω)

ΤΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑ? - να ζητάει η ΑΕΠΙ πνευματικά δικαιώματα από τους Μιλάνους, αυτούς που δόξασαν το λαικό τραγούδι το διέδοσαν σε τόσες γενιές, διέδοσαν τα καλά τραγούδια να τα μαθαίνουν & να τα αγοράζουν οι πολλοί, να παίρνουν & τα ποσοστά οι καλλιτέχνες και αυτοί φύγαν αδέκαροι. Αλλωστε ουδέποτε είχαν κασετόφωνα ή μαγνητόφωνα όχι στο μαγαζί, αλλά ούτε στο σπίτι τους. (Εχω πεί πως απεστήθιζαν τα τραγούδια..)
Και ερωτώ εγώ ... Το Λεύκωμα αυτό θα κάνει θραύση είναι γεγονός ότι θα πουλήσει και θα έχει τριπλές επανεκδόσεις. Και πραγματικά αξίζει πάρτε το, θα μάθετε όλη την ιστορία.. .Στα Μεγάλα Βιβλιοπωλεία & στο Δήμο Βόλου.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ; ............. Τέλος πάντων

Η έκδοση περιέχει και ένα CD συλλεκτικό από τις καλές στιγμές των Μιλάνων (στα ντουζένια τους !! βλέπετε τότε ήταν νέοι) και είναι καταπληκτικό από παικτικής πλευράς, (όχι τόσο από ηχοληπτικής) το οποίο ηχογραφήθηκε από τον Σεβάχ με ένα τετρακάναλο μπομπινόφωνο ΑΚΑΙ τον Ιούνιο του 1985 όταν ζούσε στο Βόλο & τους γνώριζε .

Στη διπλανή φωτογραφία ο Πάνος Γεραμάνης και οι αφοί Μιλάνοι στο Καφέ Σεβάχ σε μία από τις σπάνιες εξόδους τους από το Νομό Μαγνησίας. Στη φωτο ακόμα ο βαπτισημιός του Νίκου Μάνθος (που δυστυχώς όταν πέθανε ο νονός παράτησε το μπουζούκι), με τον Κώστα Καραμπερόπουλο & τον Παντελή Χατζηδιάκο (από την Θεσσαλονικιώτικη ταβέρνα "Τομπουρλίκα" - το έτερον μαγαζί που μαζί με το Σεβάχ, εκείνη την εποχή βοηθούσε τους Μιλάνους "πουλώντας" αυτό ακριβώς το CD - συνεισφέροντας στις οικονομικές τους δυσκολίες. Και κάτι ακόμα η "Σκάλα" έκλεισε αλλά συνεχίζει την παράδοση η "Τομπουρλίκα" στη Σαλονίκη - βλέπετε ο Παντελής & ο Δημήτρης μελέτησαν τα τραγούδια & τα σόλα των Μιλάνων & συνεχίζουν να τα παίζουν με δέος & ευλάβεια - Unplugged - όπως πρέπει ΕΥΓΕ τους)

Ολα τα παραπάνω τα γράφω όχι για τη δόξα αλλά με πικρία γιατί αυτούς τους ανθρώπους δεν τους βοήθησε κανείς όταν έπρεπε και για αποκατάσταση της αλήθειας.

Επ'ευκαιρία το μνημοσύνο του Πάνου Γεραμάνη είναι Πέμπτη 30 Απρ στο Βασιλικό Ευβοίας & την Κυριακή 3 Μαϊου στο Χαλάνδρι στο "ουζερί του Μήτσου" μιά λαϊκή βραδιά στη μνήμη του.

ΜΠΡΑΒΟ στο Δήμο Βόλου ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΚΔΟΣΗ ...
αλλά ο ΚΑΡΟΛΟΣ και ο ΝΙΚΟΣ δεν την είδαν...

Αριστερά ο Κάρολος & ο Νίκος Μιλάνος σε διάλειμα με τον Βαγγέλη Κορακάκη

Δεξιά ο Κάρολος Μιλάνος (μπουζ) ο Κώστας Καραμπερόπουλος (κιθ) & ο Σεβάχ.

Αφού λοιπόν δεν υπαρχουν πιά αυτοί που πραγματικά δικαιούνταν ποσοστά από την κυρία ΑΕΠΙ, κάντε και εσείς αυτό που έχετε μάθει ...
(για Download πηγαίνετε στα σχόλια).

Read more...

Tα 85 Χρόνια της ΣΚΑΛΑ του ΜΙΛΑΝΟΥ

Την ιστορία της ¨Σκάλας του Μιλάνου" την γράψαμε σε παλαιότερο αρθρο.

(Ψάξτε το πιό κάτω ή από το ευρετήριο).

Αυτό που δεν αναφέραμε τότε ήταν για την συναυλία που έγινε προς τιμή τους στο ανοιχτό Θεατράκι Βόλου στις 4 Ιουνίου 2004.
Η συναυλία διοργανώθηκε από κάποιους φίλους των Μιλάνων (για να τιμήσουν αυτούς τους μεγάλους δεξιοτέχνες αλλά και να μαζέψουν κανένα φράγκο αφού τα χρέη της ταβέρνας ήταν αφόρητα). Ενας από αυτούς ήταν & ο γράφων έτσι μαζί με τον Θανάση Κουτσανδρέα απευθύνθηκαμε στον Πάνο Γεράμανη για να μας βοηθήσει (γνωστός δημοσιογράφος - μελετητής του Λαϊκού τραγουδιού & παρουσιαστής της εκπομπής "Βάρδοι του Λαϊκού Τραγουδιού" επί χρόνια στη ΕΡΑ-2)
Πράγματι ο Πάνος βοήθησε αρκετά και ήρθε στον Βόλο όπου έκανε την παρουσίαση - σχολιασμό των καλλιτεχνών.

Σε αυτήν συμμετείχαν πολλοί γνωστοί αλλά & άγνωστοι καλλιτέχνες ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ και τα έσοδα (λίγα) διατέθηκαν στα δύο αδέλφια.

Ενδεικτικά αναφέρονται:

• Τόλης Χάρμας
• Νίκος Παπάζογλου
• Φώτης Σιώτας (Ευεί Ευάν)
  
• Δημήτρης Κοντογιάννης
• Γιώργος Ξηντάρης
• Κώστας Καλαφάτης
• Χρήστος Μητρέντζης
• Συγκότημα "Τομπουρλίκας"
• Βολιώτικη Κομπανία
  

Φυσικά συμμετείχαν και άλλοι καλλιτέχνες και φίλοι που δεν ξέρουμε - δεν θυμόμαστε, τα ονόματά τους και αναδρομικά τους φχαριστούμε.Επειδή τα έσοδα ήταν όπως αναφέρθηκε λίγα και τα έξοδα πολλά αποφασίσαμε να βγάλουμε μία ερασιτεχνική κόπια της ηχογράφησης αυτής σε μορφή CD ώστε να "μπαλώσουμε τις τρύπες". Ετσι μαζεύτηκαν κάποια έσοδα πάλι για την Σκάλα του Μιλάνου

(Ηχογραφήθη απ΄την κονσόλα του ηχολήπτη με ένα Minidisk χωρίς Remastering αλλά παρ'όλα αυτά είναι πολύ καλό - Εξάλλου με τόσους μουσικούς και τόσα τραγούδια είναι ολόκληρη ιστορία του Λαϊκού τραγουδιού για το Βόλο).

Η σκάλα από το 2006 επαψε πιά να υπάρχει και καιρός να το πάρουνε πολλοί

Δίσκος ακυκλοφόρητος - ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ

Για Download πατείστε "A" και "B"

Read more...

Η Σκάλα του Μιλάνου

Κάποτε υπήρχε ένα μικρό καπηλειό στον Βόλο που το έλεγαν "Σκάλα" και επειδή ο ιδιοκτήτης ονομάζονταν Μιλάνος (Στέφανοςς) κάποιος σοφός πελάτης το πέταξε και καθιερώθηκε σαν η ¨Σκάλα του Μιλάνου¨ Ο νονός ήταν ο διευθυντής της Βολιώτικης εφημερίδας "Θεσσαλία" Τάκης Οικονομάκης που με ένα άρθρο στην καθημερινή του στήλη το 1938 παρομοίασε με πολύ θράσος την γνωστή Σκάλα του Μιλάνου με το ταβερνάκι της πλατείας Αγ.Νικολάου - το τόσο μικρό και χαμηλοτάβανο καπηλειό. Η ¨σκάλα¨ δημιουργήθηκε λοιπόν από τον πατέρα Στέφανο (έναν πολύ καλό μουσικό της εποχής του μεσοπολέμου που μύησε τα παιδιά του στο ρεμπέτικο, σμυρνέϊκο, λαϊκό αλλά και στο ταβερνείο του παλιού Βόλου) και συνέχισε την παράδοση με τα δύο αδέρφια Κάρολο και Νίκο Μιλάνο καπηλειό επί 87 συνολικά χρόνια!!!!.

Η αλήθεια είναι ότι το ¨Σκάλα" δεν σήμαινε θέατρο ή κλίμακα αλλά ¨σκάλωμα¨γιατί ότι όποιος πήγαινε κόλλαγε και ξαναπήγαινε - "σκάλωνε" και ακόμα μπορεί να μην ήταν τόσο διάσημη σαν τη σκάλα του Ιταλικού Μιλάνου, αλλά είχε τόση πολύ μουσική ατμόσφαιρα που την συναγωνίζοταν !! Οι μερακλήδες πελάτες του μαγαζιού όταν έρχονταν στο κέφι έβγαζαν τα όργανα που κουβαλούσαν μαζί τους (κιθάρες, μπουζούκια, μπαγλαμάδες) και άρχιζαν να παίζουν και να τραγουδούν. Πρώτος απ'όλους ο μαγαζάτορας παράταγε στους βοηθούς την πούλησι του κρασιού και έπαιρνε το μπουζούκι του να συντροφεύσει την ορχήστρα. Πως λοιπόν να μην σκαλώσουν όσοι έμπαιναν εκεί μέσα αφού δεχόντουσαν διπλή επίθεση από τον λευκόν ρητινίτη και απο το τραγούδι των μερακλωμένων. Το ίδιο συνεχίστηκε και με τους γιούς του Κάρολο - Νίκο, που το πρωί μαγείρευαν και το βράδυ έπαιζαν τα όργανα - αλλά πως τα έπαιζαν - Το λαϊκό καπηλειό - τάϊζε τους λιμενεργάτες και τ'άλλα φτωχαδάκια του Βόλου και της Νέας Ιωνίας το μεσημέρι και μαγείρευε όλο το πρωί είκοσι διαφορετικά φαγιά, γνήσια,μερακλίδικα και φτηνά μα πολύ φτηνά, το βράδυ όμως μεταμορφωνόταν σε μπουάτ, ωδείο, μουσικό σχολαρχείο, μέγαρο του λαϊκού τραγουδιού - καθώς οι πρωινοί ταπεινοί ταβερνιάρηδες - μάγειροι (Κάρολος & Νίκος) το βράδυ κάθονταν στο κέντρο του μαγαζιού και μεταμορφώνονταν σε δεξιοτέχνες του μπουζουκιού και της κιθάρας αντίστοιχα και βάρδους του Λαϊκού τραγουδιού. Για δεκαετίες η σκάλα συντρόφεψε τους Βολιώτες και έβγαλε πολλά φυντάνια που γαλουχήθηκαν και έμαθαν τις πρώτες νότες στο μικρό καπηλειό.
Η φήμη της έγινε διεθνής ακόμα πολλοί τουρίστες που έτυχε να περάσουν κόλλησαν και αυτοί και συνέχισαν να συχνάζουν για πολλά χρόνια διαδίδοντας το ταβερνάκι σε όλη την Ευρώπη. (Μην σας φαίνεται υπερβολή αλλά καμμιά φορά οι ξένοι ήταν περισσότεροι από τους Ελληνες).

Δυστυχώς όμως η Σκάλα δεν υπάρχει πιά - από το 2006 - αφού ο θάνατος κτύπησε διαδοχικά και τα δύο αδέρφια και δεν υπήρξε κάποιος να διαδεχθεί αυτή την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά και να την συνεχίσει.

Οι Μιλάνοι δεν έφυγαν ποτέ από το Βόλο, δεν είχαν αυτοκίνητα, δεν είχαν κασετόφωνα, δεν είχαν ράδια - μα πως μάθαν τα τόσα τραγούδια πού ξέρανε; - αυτό ήταν πάντα η απορία μου.

Την απάντηση πήρα μετά από χρόνια -
ακούστε ειδικά εσείς οι ηχολήπτες, παραγωγοί και μηντιάκηδες: - -
από αφηγήσεις !!! ΝΑΙ από αφηγήσεις !!--

ή από τον πατέρα τους ή από ναυτικούς που γύρναγαν και σιγοψιθύριζαν κάποιο σκοπό, ή από κάποιο φαντάρο που τραγούδησε στο μαγαζί ή απ΄τον αγέρα - Ετσι αποτύπωνε το μυαλό του Κάρολου τα στιχάκια και τις μελωδίες έβαζε και λίγο μεράκι δικό του και τάκανε Μιλανεϊκα τραγούδια. Για εσάς τους ειδικούς που αναφέρα πιό πάνω -

ΓΑΜΩ την Αφαιρετική Ικανότητα το άτομο και την οξυδέρκεια ...

Εμ !! Αλλιώς δεν γίνεσαι καλός Μπουζουξής.

Οι Μιλάνοι ακόμη δεν είχαν ποτέ λεφτά. Μάλλον δεν τα είχαν ποτέ καλά με τα λεφτά, δεν έπαιξαν σε άλλα μέρη και γενικά δεν ταξίδευαν εκτός από ελάχιστες φορές (εξαίρεση τα λίγα χρόνια του Κάρολου που στο φανταριλίκι του και για λίγο ακόμα έπαιξε σε μαγαζιά της Λάρισας, Καρδίτσας και γενικά της Θεσσαλίας αφήνοντας την ταβέρνα στον Νίκο. Αυτό κράτησε πολύ λίγο αλλά πρόλαβε να παίξει με τα θηρία του Λαϊκού τότε όπως τον Τσαουσάκη , τον Τσομίδη, τον Χρήστο Τσιτσάνη, τον Μητσάκη κ.α.)
Πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι μουσικοί (την εποχή της αναβίωσης του ρεμπέτικου με τις κομπανίες 1980 - 85) πέρναγαν από τη σκάλα να "λαχανέψουν" κανένα άγνωστο τραγούδι μιάς και ο Κάρολος - φωτογραφική μνήμη - ήξερε απ΄έξω 3.000! τραγούδια και αλοίμονο όταν έβγαζε το τετράδιο του Πατέρα. Είχαν πολλές προτάσεις από δισκογραφικές εταιρείες να κατέβουν στην Αθήνα για να γραμμοφωνήσουν τα τραγούδια τους και ειδικά τα απαράμιλλα σόλο τους - τα οργανικά. Αυτοί όμως άνθρωποι απλοί, λαϊκοί, αριστεροί και ολιγαρκείς δεν τσίμπησαν ποτέ στις προτάσεις των πολυεθνικών - όπως έλεγαν στην Αθήνα θα γίνουμε πρόβατα εδώ είμαστε "Αρχοντες".
(Η αλήθεια είναι ότι σαν άνθρωποι της επαρχίας δεν την συμπαθούσαν την πρωτεύουσα - τους φόβιζε το άγνωστο, το πολύ, το χάος- άσε που θα ξεσπιτωθούμε μούλεγε ο Κάρολος - θα γυρίσουμε και δεν θα βρούμε τις γυναίκες μας).
Αφού λοιπόν δεν πήγαιναν στα Studio για ηχογράφηση κάποιοι ρομαντικοί και καλοί τους φίλοι (Φραγκίσκος Κουτελιέρης & Βασίλης Μανιός) αποφάσισαν να πληρώσουν τα έξοδα για να τους φέρουν κινητό Studio στην ταβέρνα. Ετσι "βγήκε" με πολύ γκρίνια (από πλευράς Κάρολου που δεν ήθελε τα Μαρκούτσια κοντά του) με την πρώτη φορά αυτή η σπουδαία ηχογράφηση στις 20 Οκτώβρη 1999 χωρίς λοιπές τεχνικές παρεμβάσεις, αυτή τη φορά χωρίς κοινό.
Επαιξαν κιθάρα και τραγούδι ο Νίκος Μιλάνος, μπουζούκι και δεύτερη φωνή ο Κάρολος και μπαγλαμά ο Κώστας Καραμπερόπουλος (ένα από τα ταλέντα που ξεπήδηξαν από την "σκάλα")

Δεξιά οι Αφοί Μιλάνοι με τον Κώστα Καραμπερόπουλο και τον Πάνο Γεραμάνη στο Καφέ Σεβάχ σε μία από τις ελάχιστες στιγμές που έπαιξαν εκτός της "Σκάλας" τον Οκτώβρη του 2004.

Δυστυχώς αμέσως μετά άρχισε ο χάρος να παίρνει :

• Πάσχα του 2005 ο Πάνος Γεραμάνης
• Πάσχα του 2006 ο Νίκος
• Πάσχα του 2006 ο Κάρολος

Απολαύστε λοιπόν αυτή την ανεξάρτητη παραγωγή είναι καταπληκτική -οί!!!
Άλλωστε δεν μας άφησαν και πολλά πράγματα αφού πήραν τους θησαυρούς μαζί τους.Ας όψονται οι δισκογραφικές που δεν κατόρθωσαν να τα καταγράψουν.
ΚΛΙΚ (reupload) Here

Θα επανέλθουμε όμως στη "Σκάλα" αφού ο γράφων πέρασε πολλά βράδια μαζί τους και έχει αρκετό ηχογραφημένο υλικό...
εδώ θα δείτε ένα βιντεάκι από την ΝΕΤ

Read more...