SEBAX. Από το Blogger.
Dear Visitor!
I would appreciate it very much if you leave a short message.
If you like this "blog", please let me know.

Αγαπητέ Επισκέπτη!
Θα το εκτιμούσα πολύ, αν άφηνες ένα μικρό μήνυμα
καθώς αν σ'αρέσει το "blog", άσε με να το ξέρω.

[ View Guestbook - Βιβλίο Επισκεπτών ] [ Sign Guestbook - Υπογραφή ]

Δημήτρης Στεργίου (Μπέμπης)

>> Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Προηγούμενα αναφερθήκαμε στον "σπόρο" και την μισιρλού του και στον "μπέμπη" με τον μουσταφά του. Καιρός να πούμε λοιπόν δυό πράγματα παραπάνω για τον μεγάλο

Δημήτρη Στεργίου γνωστό και ως "Μπέμπη".
Γεννήθηκε στον Πειραιά, στον Άγιο Βασίλειο στις 16 Απριλίου 1927.Από ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής της εταιρείας «Γκιόλμαν» και είχε γνώσεις κλασικής και βυζαντινής μουσικής. Πήγε στο Εμπορικό Γυμνάσιο με στόχο το νομικό κλάδο, αλλά η αγάπη του για τη μουσική τον οδήγησε στο μπουζούκι (αλλά και στην κιθάρα, μπάντζο, πιάνο). Πολύ φίλος με το Χιώτη, αλλά και ανταγωνιστής για το ποιος θα παίξει καλύτερα. Στις μυθικές κόντρες τους στο Πίγκαλς, λέγεται ότι συχνά ο Άγιος (Μπέμπης) ξεπερνούσε τον Θεό (Χιώτη).
Το μπουζούκι δεν το κόλλαγε πάνω του, το κρατούσε λίγο μακριά και το έπαιζε σαν λαούτο. Δεν προλάβαινες να δεις τα δάκτυλά του.

Αλλά ... δεξιοτέχνης μπουζουξής με ελάχιστη συμμετοχή στη δισκογραφία, με συνθετικό έργο που μετριέται στα δάχτυλα των χεριών, με μακρόχρονες παραμονές στο εξωτερικό, πως γίνεται να χρίζεται μύθος ενός οργάνου το οποίο έχουν εκπροσωπήσει ιερά τέρατα; Κι όμως γίνεται.
Δούλεψε στην Αμερική από το 1958 κυρίως μαζί με τον φίλο του Τάκη Μπίνη....
Ο Μπίνης, αν και σαφώς μεροληπτεί σε κάποια σημεία υπέρ του κολλητού του, στην αυτοβιογραφία του είναι διαφωτιστικός όσον αφορά το γιατί δεν ταίριαζαν οι δυο τους με τον Χιώτη: «Δεν γινότανε να κάνουμε και οι τρεις παρέα. O Χιώτης δεν ήταν μυημένος στην αλητεία και δεν ήθελε να κάνουμε ακραία πράγματα. Ο Χιώτης ήτανε άλλη μάρκα...
Ο Χιώτης έκανε το μπουζούκι όπως ήξερε κι ο Μπέμπης όπως ήθελε.
Δεν ταιριάζανε, δεν γινότανε… Και οι δύο κολοσσοί! Πώς να τα βρούνε…
Αλλά ο Μπέμπης ήτανε και λοξός, δεν ήθελε τη δισκογραφία. Εμείς με τον Χιώτη κάθε μέρα μόνο με αυτό ασχολιόμασταν, όλο πρόβες και δουλειά. Περιμέναμε με λαχτάρα πότε θα γραμμοφωνήσουμε. Αυτός τίποτα! Δεν ήθελε.“Άσε με, ρε γύφτο, που θα κάθομαι να τρέχω. Όποιος με γουστάρει να έρθει στο μαγαζί να με ακούσει” μου έλεγε.
Αλλά όπου κι αν πήγαμε μαζί αργότερα, χαλάσαμε τον κόσμο!»
Δυστυχώς ο λοξός Μπέμπης μας άφησε ελάχιστες ηχογραφήσεις γιατί δεν γούσταρε τα στούντιο (εγώ γραμμόφωνο δεν γίνομαι .. έλεγε)
Μόνο δύο δίσκοι του σώζονται ο ένας από την Αμερική και ο άλλος από τις 78 στροφές.














Γύρισε το 1965 από την Αμερική με το πάθος του ποτού.
Ακριβώς ίδια ηλικία είχε με τον Τάκη Μπίνη. Η διαφορά όμως ήτανε ότι ο Μπέμπης ήτανε δέσμιος του ποτού. Όχι του χασισιού. Σιγά σιγά άρχισε και έγινε μπεκρής, έγινε αλκοολίκι, πέθανε. Τον πήγανε, τον ξαναπήγανε, του κάνανε αποτοξίνωση, τελικά δε μπόρεσαν να τόνε φέρουνε πίσω. Πέθανε δυστυχισμένος στο Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων στο Δαφνί παραμονή Χριστουγέννων του 1972.
Μάζεψα τα λίγα σόλα του Μπέμπη λοιπόν και παρέλειψα κάποια αλλά κλαψούρικα τραγούδια με Καζαντζίδη, Μπάμπη Μπακάλη,Βαγ.Περπινιάδη κλπ.
Προσέξτε το "Πενιές" που ήταν το σήμα στη θρυλική εκπομπή του Πάνου Γεραμάνη -
"Βάρδοι του Λαϊκού Τραγουδιού" αλλά και τα Lament, Bouzouki Rhapsody
Μέγας μπουζουξής ο κύριος Μπέμπης... Ας τον θυμόσαστε που & πού...

1 σχόλια:

NIKOS Τρίτη, 07 Αυγούστου, 2012  

Πριν από χρόνια, γύριζα βράδυ από το μαγαζί που έπαιζα με το μπουζούκι στο χέρι... βάζει ο ταξιτζής ένα σόλο μπουζούκι...
Έπαθα πλάκα... Χιώτης δεν είναι, του λέω, ούτε Λεμονόπουλος.. ποιός είναι;
"και οι δύο απ' αυτόν κλέβανε", μου λέει.. Έτσι γνώρισα τον Μπέμπη! Βλέπεις τότε ότι είχαμε από κασέτες και δίσκους.. (ούτε Internet, ούτε mp3)...
Νομίζω ότι η φράση "Ο Χιώτης έκανε το μπουζούκι όπως ήξερε, ο Μπέμπης όπως ήθελε" τα λέει όλα!!!

Ευχαριστούμε...που πλεύσατε μαζί μας... Οτι και αν πήρατε... Καλή ακρόαση...!

Ευχαριστούμε...που πλεύσατε μαζί μας... Οτι και αν πήρατε... Καλή ακρόαση...!

Η Πολιτική μας..!

Σκοπός του Blog μας είναι να προάγουμε την καλή μουσική, να διαφημίσουμε τους σωστούς καλιτέχνες & να ενημερώσουμε τους ανήσυχους ακροατές για πράγματα που συμβαίνουν στην Ελληνική σκηνή (και όχι μόνο). Σε καμμία περίπτωση δεν συμμετέχουμε στην πειρατεία της Μουσικής, αλλά προσπαθούμε να διαφημίσουμε τους καλλιτέχνες (δεν παρουσιάζουμε ολόκληρες δουλιές, αλλά ένα δείγμα προτρέποντας να αγοράσετε τους αυθεντικούς δίσκους). Όλα τα mp3 αρχεία παραμένουν για περιορισμένο διάστημα. Ακόμα παρουσιάζοντας μερικές δικές μας συλλογές βοηθούμε στη σωστή ενημέρωση και προώθηση της ποιοτικής μουσικής.
Δεν θα θέλαμε να εκμεταλλευτείτε για εμπορικούς λόγους τις μουσικές που προσφέρουμε.
O διαχειριστής του blog, δεν φέρει ευθύνη για τα περιεχόμενα εξωτερικών συνδέσεων (links), ούτε για το περιεχόμενο των σχολίων από τους επισκέπτες.
Εάν είστε εκπρόσωπος πνευματικών δικαιωμάτων κάποιας εκ των αναρτήσεων και επιθυμείτε την απομάκρυνση της, ειδοποιείστε μας θα αφαιρεθεί το συντομότερο δυνατόν..!

... Η γλυκα του Βινυλιου

...  Η γλυκα του Βινυλιου

Αναγνώστες

Οδηγια

Καταθέστε σχόλια για άλμπουμ που ψάχνετε ή "βρήκατε εδώ", ώστε οι πληροφορίες αυτές να είναι χρήσιμες για άλλους. (Γράψτε στον τομέα των σχολίων). Αν θέλετε να ανεβάσετε ένα άλμπουμ, στείλτε μας με email κάποιες πληροφορίες, link, εξωφύλλα, λίστα τραγουδιών, κάτι τις πλήρες τέλος πάντων και στείλτε το στο sebaxaki@gmail.com Τα άλμπουμ που στέλνετε θα αναρτώνται το συντομότερο, φυσικά αν συνάδουν με το ύφος του blog (δεν θέλουμε υποπροϊόντα της μουσικής)

  © Blogger template Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Επιστροφή στην Κορυφή