Αλλο ένα κομμάτι θρύλος του Μίκη που όλοι έχουμε σιγοψιθυρίσει....
"Όμορφη πόλη, φωνές, μουσικές...
Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα.."
Η “όμορφη πόλη” ανήκει στον κύκλο τραγουδιών “
Λιποτάκτες” που συνέθεσε ο Μίκης το 1952. Οι “
Λιποτάκτες” δισκογραφήθηκαν για πρώτη φορά το 1960 και την “όμορφη πόλη” την τραγούδησε στον δίσκο ο ίδιος ο συνθέτης
(μάλλον η καλύτερη).
Τον Ιανουάριο του 1962, ο
Κώστας Χατζής έρχεται να το ερμηνεύσει με τη βραχνή φωνή και η χαρακτηριστική ερμηνεία του μαζί με το
“δακρυσμένα μάτια”.
Δυο μήνες αργότερα η “
όμορφη πόλη” ξεκινάει τις ευρωπαϊκές της διαδρομές. Η μουσική του Μίκη συναντάει την συγκλονιστική φωνή της μεγάλης ερμηνεύτριας
Εντίθ Πιάφ. Το τραγούδι “Les amants de Teruel” όπως τιτλοφορείται η γαλλική διασκευή του, ερμηνεύεται από την Πιάφ στην ομότιτλη ταινία, σε σκηνοθεσία Jacques Plante και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Το καλοκαίρι του 1966 στον “Α’ Μουσικό Αύγουστο” η
Μαρινέλλα ερμηνεύει τους “Λιποτάκτες” στο Λυκαβηττό υπό την διεύθυνση του Μίκη. Πολύ σύντομα ηχογραφεί σε δισκάκι 45 στροφών την
“όμορφη πόλη” και την “
Φαίδρα”.
Στα χρόνια που ακολούθησαν πολλοί Έλληνες ηχογράφησαν το τραγούδι αυτό. Η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η Μαρία Φαραντούρη, η Αρλέτα, ο Πέτρος Πανδής, ο Μανώλης Μητσιάς, ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Καλιόπη Βέτα με τον Αλέξανδρο Χατζή (4 δεκαετίες μετά τον πατέρα του Κώστα), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Γιάννης Πάριος στον δίσκο του “ο ερωτικός Θεοδωράκης” και "οπωσδήποτε" ο Γιώργος Νταλάρας σε διάφορες εκτελέσεις, μόνος ή σε ντουέτο.
Φυσικά υπήρξαν και οργανικές διασκευές του τραγουδιού, όπως η διασκευή για δυο κιθάρες από τον Νότη Μαυρουδή και τον Παναγιώτη Μάργαρη (περιέχεται στον δίσκο τους “Cafe Del Art-III”) και η διασκευή για ορχήστρα με σολίστ το κλαρίνο του Βασίλη Σαλέα (περιέχεται στο δίσκο του “Litany” σε ενορχήστρωση του Γιάννη Ιωάννου).
Το 1993 η Maria del Mar Bonet ερμηνεύει με την υγρή και ζεστή μεσογειακή φωνή της ένα δίσκο με 12 τραγούδια του Μίκη και τίτλο “El·las”. Το τραγούδι “Ciutat preciosa” (όμορφη πόλη)
Η χειρότερη εκδοχή του κομματιού είναι από την Βικυ Λέανδρος η οποία το 2003 στον δίσκο “τραγούδι αλλιώτικο”
νομίζει ότι το τραγούδι είναι ποπάκι και το ερμηνεύει το ίδιο ξενέρωτα σαν τον Καζανόβα της ή το κακομαθημένο παιδί (σαχλοτράγουδα της ελληνίδας του εξωτερικού, βαρώνης ... παρακαλώ, και εκλεγμένης δημοτικής συμβούλου του Δήμου Πειραιά ... σωθήκαμε)
Το τραγούδι αυτό, αρυτίδωτο ταξιδεύει τόσα χρόνια, (σχεδόν 60 ) αλλάζοντας όργανα, φωνές, στίχους και γλώσσες και θα εξακολουθήσει ακόμα να ταξιδεύει όσο οι άνθρωποι ποθούν και αγαπούν.
(Στοιχεία έλαβα απο τον http://afmarx.wordpress.com και τον ευχαριστώ) (
κλίκ)
