"ΚΑΦΕ ΣΕΒΑΧ"

Gustavo Santaolalla - Μουσική για Film

2012-02-06T13:43:00.001+02:00

Καταχείμωνο παντού ... και στον καιρό και στην καρδιά και στη ζωή και στη διάθεση.

Καιρός για κανα σινεμαδάκι

(κλείστε την κουφάλα την τηλεόραση, θα μαραζώσετε με τα καθημερινά ΜΕΤΡΑ.. ).

Ο Σεβάχ σπάνια πάει σινεμά (δηλ. δεν συνηθίζεται σε αυτό το μπλόκ να συνιστά ταινίες) αλλά άμα πάει διαλέγει ταινίες με καλή μουσική και σας τις προτείνει.

Ετσι πάμε ... να ακούσουμε λίγη κινηματογραφική μουσική (καιρό είχαμε)

ο Gustavo Alfredo Santaolalla είναι ένας πολύ μεγάλος Αργεντίνος μουσικός, συνθέτης φίλμ και παραγωγός. Έχει κερδίσει δύο βραβεία Academy Award for Original Music Score δύο συνεχόμενα έτη, για το Brokeback Mountain το 2005 και το Βαβέλ το 2006.

(Το 2005 η ινστρουμένταλ μουσική του για το film Brokeback Mountain του Ang Lee, από το οποίο το τραγούδι "A Love That Will Never Grow Old" κέρδισε το 2006 το βραβείο Golden Globe Award for Best Original Song).

Ακόμα έχει γράψει μουσική για τις εξής ταινίες:

She Dances Alone (1981)
Amores perros (2000)
The Insider (1999)
21 Grams (2003)
Salinas grandes (2004) (TV)
The Motorcycle Diaries (2004)
North Country (2005)
Yes (2005)
Brokeback Mountain (2005) Academy Award for Original Music Score (
Fast Food Nation (2006) - features his song "Iguazu".
Babel (2006) Academy Award for Original Music Score
Into the Wild (2007) - features his song "Picking Berries".
I Come With The Rain (2009)
The Sun Behind the Clouds: Tibet's Struggle for Freedom (2009)
Nanga Parbat (2010)
Biutiful (2010)
Dhobi Ghaat (2010)
On the Road (2012)
He was alone in his album (2011)

Ως σόλο καλλιτέχνης, έχει ηχογραφήσει τρία άλμπουμ. Το πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ του, Santaolalla (1981), άνοιξε νέους δρόμους στη ροκ των 80'ς της Αργεντινής. Το δεύτερο άλμπουμ, με τίτλο Gas, κυκλοφόρησε το 1995. Πιο πρόσφατο προσωπικό άλμπουμ του είναι το Ronroco (1998), που περιέχει αρκετές διαδρομές με το χαρακτηριστικό ήχο του charango , ένα έγχορδο λαϊκό όργανο (μικρό κιθαρόνι με 8 χορδές - λέγεται και Quatro). To κομμάτι σόλο charango Iguazu (Ιγκουασού), χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Ημερολόγια μοτοσικλέτας από τον Michael Mann.

O Santaolalla βοήθησε στην ανάπτυξη του Rock Espanol ως παραγωγός για νέους καλλιτέχνες από το Μεξικό (Maldita Vecindad , Fobia , Μολότοφ , Café Tacuba , Julieta Venegas), της κολομβιανής τραγουδίστριας Juanes , του Χιλιανού ροκ τρίο Los Prisioneros και τα ροκ Αργεντιντίνικα συγκροτήματα Divididos και Bersuit Vergarabat και Leon Gieco καθώς και πολλών άλλων. O Gustavo ζει πλέον στο Λος Άντζελες, με τη σύζυγό του για πάνω από είκοσι τρία χρόνια. Πάρτε μιά γεύση.... (κλικ)

Palyrria

2012-01-26T11:55:00.000+02:00

Οι PALYRRIA δημιουργήθηκαν το 1996 σαν ένα dance project αλλά διαμόρφωσαν τον προσωπικό τους ήχο που τους χαρακτηρίζει μέχρι σήμερα. Το ονομάζουν World-Electro και όντως η μουσική τους δεν είναι ούτε αμιγώς ηλεκτρονική, ούτε όμως και καθαρά “ethnic” - χρησιμοποιούν αρχαίες Αιολικές κλίμακες, την πεντατονία της Ηπείρου, όργανα που μας έρχονται από τα βάθη της ιστορίας, σμίγοντάς τα με τον ηλεκτρονικό ήχο, τους club ρυθμούς και τη μουσική τεχνολογία, σε ένα πάντρεμα που μοιάζει αρχαϊκό και φουτουριστικό ταυτόχρονα.

Οι PALYRRIA είναι ένα μουσικό συγκρότημα και όχι ένα στουντιακό εγχείρημα και αποτελείται από βιρτουόζους μουσικούς που γνωρίζουν πολύ καλά τα όργανά τους και είναι σε θέση να αναπαράγουν τον ήχο του συγκροτήματος χωρίς τη βοήθεια προ-ηχογραφημένων ταινιών.

Περιοδεύουν διαρκώς και θεωρούν τις ζωντανές εμφανίσεις ως την πιο ζωτική λειτουργία του συγκροτήματος. Παρ’ όλα αυτά το στούντιο αποτελεί εξ ίσου σημαντική προτεραιότητα.

Οι βάσεις για την συγκρότηση των PALYRRIA με την μορφή που ξέρουμε σήμερα μπήκαν το 1999, από τους Δημήτρη Τσουργιάννη (πολυοργανίστα) και Τσίκο (κατά κόσμο Πάνος Κατσικιώτη) σε παντός είδους κρουστά.

Το 1999 το γκρουπ ξεκινά ζωντανές εμφανίσεις στο κλαμπ «Υπερσυντέλικος» έχοντας στην σύνθεση του και τον Αρτέμη Κάγκα ο οποίος παίζει παραδοσιακά και αυτοσχέδια έγχορδα όργανα και πνευστά. Το 2002 το γκρουπ αποκτά δύο νέα μέλη στη σύνθεση του. Τον Κωνσταντίνο Haller μηχανικό ήχου και παραγωγό ηλεκτρονικής μουσικής και τον Διαμαντή Τάσση που ντύνει οπτικά και χρωματίζει με προβολές βίντεο και διαφάνειες, τις παραστάσεις του γκρουπ. Οι Palyrria έχουν εξελιχθεί πλέον σε ένα συνεχές μικρό εργαστήρι ήχων που ανάλογα με την περίσταση η ομάδα «δυναμώνεται» με καλεσμένους οργανοπαίχτες σολίστες αλλά και την προσθήκη νέων φωνών ακόμα και Dj’s.

Το τελευταίο επεισόδιο στην διαμόρφωση του σχήματος ήρθε με την πρόσφατη προσθήκη δύο ταλαντούχων ελλήνων μουσικών. Το εμπλουτισμένο αμάγαλμα των Palyrria σε αυτή την πρόσφατη τους διαδρομή έδεσε ιδανικά με την προσθήκη του Παναγιώτη Καπερνέκα ιδρυτικό και βασικό συνθετικό μέλος του ΑΒΑΤΟΝ, φωνή και πνευστά και του γνωστού λυράρη Στέλιου Πετράκη. Οι «πτήσεις» συνεχίζονται.

Οι δισκογραφικές τους δουλειές μέχρι σήμερα αποτυπώνουν καθαρά την εξέλιξη του συγκροτήματος.

2001 - Zero Gravity (Χωρίς Βαρύτητα). Ηχογραφήθηκε ζωντανά το 1999. Αιχμαλωτίζει όλη τη μαγεία της ζωντανά παιγμένης μουσικής, με έμφαση στα παραδοσιακά όργανα.(Ένα από τα κομμάτια του δίσκου, ManolisDub, συγκεντρώνει τις προτιμήσεις των Dj’s)

2004 - Pallyria. Παραδοσιακοί και ηλεκτρονικοί ήχοι είναι εξ ίσου παρόντες. Το γνωστό Ικαριώτικο σε διασκευή σκαρφάλωσε στο No 8, των World Music Charts Europe (10/2004) και στο No 20, του ετήσιου Top-100 για το 2004.

2010 - Electrifying Nature Καταξιωμένοι μουσικοί από το εξωτερικό συμμετέχουν στη νέα δουλειά βάζοντας κάτι από την Ελλάδα στο επίκεντρο της world μουσικής. Ανάμεσα τους οι Max Wright και DJ Panko των μοναδικών Ojos de Brujo (Ισπανία), ο Κουβανός Kumar, ο Αυστριακός δεξιοτέχνης του hurdy gurdy Matthias Loibner, και ο γνωστός από τους Mode Plagal Ρουμάνος Florian Mikuta.

Επίσης μια πλειάδα εγχώριων μουσικών συνδράμουν στο όραμα των Palyrria όπως ο περιζήτητος τρομπετίστας Παντελής Στόικος, ο ταλαντούχος πόντιος λυράρης Σεραφείμ Μαρμαρίδης, ο καταξιωμένος συνθέτης, κιθαρίστας και λαουτιέρης Αχιλλέας Περσίδης (Νότιος Ήχος) και ο “μαέστρος” Γιάννης Δημητριάδης (Happy Dog Project).

Τίτλοι:

1. Syndromo

2. Pyrovasia 1208

3. Karsilamas
4. Kanon
5. Se Quema
6. Baldimi
7. Afrobul
8. T.R.E.W.Q.
9. Aori
10.End of Khronos

2006 - Methexy. Η πιο ώριμη δουλειά των Palyrria με Κρητικές μελωδίες, ρυθμούς από τη Θράκη και τον Πόντο, αρχαιοελληνικούς στίχους και ινδικά πνευστά. Η ελληνική μουσική παράδοση εμπλουτισμένη δημιουργικά με μια εντελώς σύγχρονη ηλεκτρονική χροιά γίνεται ο σημερινός μουσικός πρεσβευτής της Ελλάδας στον κόσμο.(click here)
Οι PALYRRIA διατηρούν μια συνθετική ικανότητα που σε καθηλώνει. Μία μουσική πανδαισία, μία παραγωγή με επιμέλεια στα όρια της τελειομανίας, σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα.

Johnny Otis ο νονός του Rythm & Blues

2012-01-06T13:09:00.004+02:00

ακόμα και στις ρίζες της κλασσικής αφροαμερικάνικης μουσικής ... Ελληνες θα βρείς.

ο Ιωάννης Βελιώτης του Αλέξανδρου θεωρείται από πολλούς ως ο νονός της R & B, είναι ακόμη μουσικός, παραγωγός, καλλιτέχνης, επιχειρηματίας, bandleader, ντράμερ, βιμπραφωνίστας, τραγουδιστής, συγγραφέας, ακτιβιστής των πολιτικών δικαιωμάτων, πάστορας, και υποστηρικτής ταλέντων καθώς ανακάλυψε στην καριέρα του μια σειρά σημαντικών καλλιτεχνών όπως η Etta James, Jackie Wilson, Eshter Phillips, Big Mama Thorton, Hank Ballard, Little Willie John κ.α.

(και πατέρας του μεγάλου μπλουζίστα - κιθαρίστα SHUGGIE OTIS! γνωστού από τις συνεργασίες του με Al Kooper, Roy Buchanan & Mike Bloomfield)

Γεννημένος από Ελληνες μετανάστες γονείς στο Vallejo, Καλιφόρνια, το 1921, o Otis μεγάλωσε σε μια φτωχή γειτονιά και προσδιόρισε βαθιά μέσα του τη μαύρη μουσική και τον πολιτισμό της από μικρή ηλικία. (Ο πατέρας του ήταν μπακάλης και η μητέρα του Ειρήνη Κισκάκη ζωγράφος).

Έλληνες και μαύροι Αμερικανοί είχαν τότε ένα είδος αλληλεγγύης τυχαία?

(Στην Jim Crow, στο Νότο και αλλού, και οι δύο ομάδες ήταν οι στόχοι της Κου Κλουξ Κλαν στα χρόνια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο).

Μετακόμισε στο Λος Άντζελες ως νεαρός και άρχισε την έξι δεκαετιών καριέρα του στη μουσική παίζοντας τύμπανα σε μπάντες swing στη δεκαετία του 1930. Αργότερα έφτιαξε τη δική του μπάντα το 1940 και ανοίξε το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Barrelhouse R & Blues. Mε την μπάντα του είχε δεκαεπτά Top 40 hits μεταξύ 1950 και 1969, συμπεριλαμβανομένων των "Willie & Hand Jive, Rock me Baby".

O Otis έγραφε επίσης μια στήλη για το Sentinel, μία από τους κορυφαίες μαύρες εφημερίδες του LA, έγινε πάστορας της δικής του διαφυλετικής εκκλησίας, φιλοξενησε δημοφιλείς Αφροαμερικανούς καλλιτέχνες σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές του και επαινέθηκε ως επιχειρηματίας της χρονιάς 1951 από το περιοδικό "Negro Επιτεύγματα". Σε όλη τη σταδιοδρομία του, ο Otis πολέμησε την φυλετική αδικία, υπερασπιστηκε τα επιτεύγματα των μαύρων Αμερικανών και προώθησε αφροαμερικάνους μουσικούς.

Midnjght at Barrelhouse είναι η πρώτη βιογραφία του Otis, όπου ο Georgre Lipsitz αφηγείται την σε μεγάλο βαθμό την άγνωστη ιστορία μιας τεράστιας προσωπικότητας στην ιστορία της αφροαμερικανικής μουσικής και του πολιτισμού. «έναν μαύρο εκ πεποιθήσεως όπως χαρακτηρίζεται ο Οτις».

Ως παιδί, αποφάσισα ότι αν η κοινωνία μας υπαγορεύει ότι θα καθε τι θα έπρεπε να είναι μαύρο ή άσπρο, εγώ θα ήθελα να είναι μαύρο.

Για την δισκογραφία του δεν θα αναφερθώ γιατί είναι άπειρη στις 6 δεκαετίες και θα γέμιζα σελίδες αλλά γενικά έχει παίξει όλα τα παρακλάδια της μαύρης μουσικής από R'n'B, Country Blues, Rockin' Blues, Boogie, Soul, Funky, Jazz-Blues.

Τα show του σε Live & τηλεόραση έχουν μείνει ιστορικά και γενικά είναι διαμορφωτής αυτού που σήμερα λέγεται σύγχρονη αφροαμερικάνικη μουσική.
Ενας καλός δίσκος του funky (μαζί με τον γιό του Shuggie) είναι το Johnny Otis & Friends- Watts Funky ....!! here

Η Κυρία Καίτη και Εγώ

2012-01-03T11:55:00.002+02:00

Συνεχίζοντας τα αφιερώματα στον μεγάλο μας μαέστρο Σταύρο Ξαρχάκο ...

σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα άλλο δίσκο σταθμό.

Αυτός ο δίσκος λίγο πριν το καλοκαίρι του 2005 τάραξε τα νερά. Είχα πολλά χρόνια ν' ακούσω κάτι τόσο αυθεντικό. Τα τραγούδια γνωστά τα περισσότερα, ρεμπέτικα και παλιά λαϊκά, διασκευασμένα μουσικά από το συνθέτη και τρία ακυκλοφόρητα μέχρι τότε τραγούδια του Ξαρχάκου σε στίχους του Κώστα Κινδύνη (Κιλκίς, Η ένοχη και Ξενύχτη μάνα μου- και τα τρία ζεϊμπέκικα).
Ο Ξαρχάκος είναι μαιτρ στις διασκευές ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών κι έχει να επιδείξει τεράστιο έργο στον τομέα αυτό. Εχει τις γνώσεις και την υψηλή αισθητική, σέβεται τα τραγούδια και πετυχαίνει τις περισσότερες φορές να τα αναδεικνύει ψηλότερα κι απο κει που ήταν όταν πρωτοκυκλοφόρησαν.
H Καίτη Ντάλη είναι παλιά τραγουδίστρια. Εχει συνεργαστεί και τραγουδήσει ως δεύτερη φωνή με όλους τους "μεγάλους" της εποχής της, Τσιτσάνη, Διονυσίου, Μπίνη, πιο πρόσφατα με Μητροπάνο κλπ.
Ο συνθέτης λέει γι αυτήν στο σημείωμα του δίσκου :

" Η φωνή της κυρίας Καίτης κατέβαινε σ' εκείνη τη μικρή γωνιά και μεγαλουργούσε.

Κι ήταν μια φωνή αρχέγονη, που δεν είχε υποστεί καμιά φθορά, χωρίς ίχνος από τη σημερινή χυδαιότητα, τη μετριότητα, το ευτελές του "σουξέ", που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα νοσηρό στοιχείο της σημερινής καταναλωτικής κοινωνίας. Μια φωνή χωρίς ψευτοστολίδια, μια γνήσια φωνή. Μια φωνή που είχε περάσει πολλά, αλλά που δε μαρτυρούσε κούραση ψυχής, ούτε εμπάθεια, μια φωνή ατόφια, υπερβατική, που είχε μείνει πιστή στον πυρήνα της, σαν ένα τραγούδι φυτεμένο στο περιβόλι της ψυχής και της χλωρής πάντα κοιλάδας της μνήμης."

Οι ενορχηστρώσεις του στο συγκεκριμένο δίσκο αγγίζουν το τέλειο, ενώ οι μελωδίες φαντάζουν ολοκαίνουριες.Τόσο η μουσική του Σταύρου, όσο και η ερμηνεία της Καίτης είναι για διδασκαλία συνθετών και τραγουδιστών. Εδώ

Σταύρος Ξαρχάκος / Τσιτσάνη Διάλογοι

2012-01-02T13:10:00.001+02:00

Και αφού ο χρόνος δεν μας ρωτάει ...

Το Καφέ Σεβάχ εύχεται σ' όλους Χρόνια Πολλά και μια χρονιά

ενδιαφέρουσα, γεμάτη χρώματα και μουσικές.

Πρώτο αφιέρωμα της χρονιάς

κάτι που είχα καιρό παραλείψει ...

(ο καλύτερος δίσκος του Ξαρχάκου, τον θεωρώ κορυφαία ενορχηστρωτική σύλληψη).

Καλή αρχή....

O δίσκος αυτός είναι ένα μουσικό ταξίδι του Σταύρου Ξαρχάκου στην παραγωγικότερη περίοδο του Βασίλη Τσιτσάνη, τα χρόνια που πέρασε αυτός στη Θεσσαλονίκη.

Γράφει ο ίδιος ο Σταύρος Ξαρχάκος στο ένθετο του δίσκου : « Μυστικές συναντήσεις λοιπόν του νεαρού συνθέτη, που έγραψε μαγικά τραγούδια στην πρώτη περίοδο, την πιο πηγαία και αθώα της ζωής του.»... « Αγαπώ και θαυμάζω το σύνολο του έργου του, αλλά θα με συναρπάζει πάντοτε αυτή, η πρώτη περίοδος της Μουσικής δημιουργίας που εκφράζει με τόσο ιδιάζον μουσικό ύφος την κοινή γλώσσα της μουσικής».... « Ο συνθέτης ταξιδεύει στο ποτάμι του..... χρόνου για να συναντήσει μυστικά το Θερμαϊκό».
Ο Ξαρχάκος συνθέτει μαγικά, πατώντας σε γνωστά τραγούδια του Τσιτσάνη, γραμμένα αυτή την περίοδο (π.χ. στου Αλευρά τη μάντρα, Μεσ’ την πολλή σκοτούρα μου, Καλαμπακιώτισσα, Αρχόντισα κλπ) και μέσα από τις μουσικές του ξεπηδούν συναντήσεις του νεαρού τότε Βασίλη Τσιτσάνη με σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής, πραγματικές και φανταστικές.

Η φαντασία στη μουσική δημιουργία σ’ όλο της το μεγαλείο.

ΤΙΤΛΟΙ:

1 Ο L.V.B. ΑΚΟΥΕΙ ΠΑΛΙΑ ΛΑΪΚΑ

2 ΑΝΘΟΥΛΑ ΠΕΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

3 ΣΤΙΣ ΠΕΟΦΙΛΟΥΣΕΣ ΜΟΝΑΧΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

4 ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΟΓΛΑΝ

5 Η ΑΣΕΛΗΝΟΣ ΝΥΧΤΑ ΤΗς 5ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1951

6 ΟΙ ΜΑΝΤΡΕΣ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ ΚΗΠΩΝ

7 Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

8 Ο ΝΕΑΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ ΣΤΟ COTTON CLUB

9 ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΡΙΩΝ ΦΙΛΩΝ

10 ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΠΑΛΙΟΥ ΠΑΘΟΥΣ

11 Η ΜΑΓΙΚΗ ΕΡΩΤΩΝ ΜΠΑΡΑ

12 Ο κ.ΣΑΤΙ ΣΤΟ ΟΥΖΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

13 ΟΤΑΝ ΧΟΡΕΥΕ Η ΦΡΙΝΤΑ

Αξίζει να προσέξετε στο 6ο «Μάντρες των ξεχασμένων κήπων» τα κύματα του Θερμαϊκού, που ακούγονται, για να θυμίζουν σε όλους μας την πάλαι ποτέ ομορφιά αυτής της πόλης. Επίσης το «Ο νεαρός από τα Τρίκαλα στο Cotton club», μια εξαιρετική τζαζίστικη μελωδία. ΄Ολα τα μουσικά κομμάτια αυτού του δίσκου είναι ιδιαίτερα αξιόλογα και αποδεικνύουν γιατί οι κρατικές ορχήστρες (όπως η ΚΟΕΜ στην προκειμένη περίπτωση) πρέπει να διευθύνονται από καταξιωμένους συνθέτες, να παράγουν κανούρια έργα κι όχι ν’ αρκούνται σε επανεκτελέσεις ήδη γνωστών μουσικών έργων. Εδώ

Η Χοντρομπαλού & τα Κατά Μάρκον πάθη

2011-12-15T14:00:00.002+02:00

Η Χοντρομπαλού

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Χρήστος Κωνσταντίνου

Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος & Δέσπω Διαμαντίδου

Δίσκος: Τα κατά Μάρκον (1991)

Δεν ειναι απλά ένα τραγούδι... είναι,
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, Εθνικός Υμνος...

Εγώ τουλάχιστον έχω ανατριχιάσει, συγκινηθεί και κλάψει ακούγουντάς το άπειρες φορές...

Ο Σταύρος Ξαρχάκος στην εφημερίδα «Καθημερινή» (28/4/1991), γράφει:
«Τα “Κατά Μάρκον” νέα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου εκφράζουν με ζωντάνια, οργή, θλίψη και προφητικότητα τη σημερινή Ελλάδα της φθοράς, της διαφθοράς, της σήψης, του χαμού. Είναι τραγούδια “που ’ρχονται” από το βάθος του χρόνου του ελληνισμού. “Πριν από τον κατακλυσμό”, όπως αναφέρεται σ’ ένα από αυτά. Είναι τραγούδια ευθύνης, αυστηρότητας, πόνου, θανάτου και ζωής. Τραγούδια που “προσγειώνονται” στην Ελλάδα της διάλυσης του σήμερα για να φέρουν ένα βαρύ μήνυμα για έγερση και συνέγερση όλων των Ελλήνων από το μαύρο κύκλο της καταστροφής που απειλεί χώρα και λαό. Αλλά τα “Κατά Μάρκον” νέα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου αφού, μετά την “προσγείωσή τους” (στον αεροδιάδρομο της σκοτεινιάς του ελληνικού σήμερα) αφήσουν το βαρύ μήνυμά τους, “απογειώνονται” για να πετάξουν πίσω, στο απώτατο ελληνικό παρελθόν. Να αντλήσουνε από αυτό “αθάνατο νερό”, που ποτίζει την ελληνική ψυχή διαχρονικά, αλλά και διαποτίζει το ελληνικό πνεύμα και σώμα, αφ’ ενός, για να μεγαλουργήσουν και αφ’ ετέρου, για να απαντέχουνε τον πόνο που προκύπτει απ’ τους αγώνες, τους κατατρεγμούς, τους σκλαβωμούς και τους χαλασμούς του τόπου και των προμάχων του…».

ανατριχιαστικό βίντεο.... αριστούργημα και επίκαιρο όσο ποτέ..

Τα “Κατά Μάρκον” τραγούδια του Νίκου Γκάτσου είναι μία πνευματική προσφορά για την Ελλάδα και τον Έλληνα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος…
προφητικά πριν 20 χρόνια... μιά ένεση για το μέλλον...
Υπήρξαν και χειρότερα συνοδοιπόροι της κρίσης ... Κατά Μάρκον πάθη λοιπόν... εδώ

Ta Reggetika - Trio Tekke

2011-12-09T18:38:00.005+02:00

Τι γίνεται όταν δύο Κύπριοι κι ένας Βρετανός με ποικίλες μουσικές επιρροές ενώνουν την αγάπη τους για τα παλιά ρεμπέτικα;

Ο λόγος για τον Αντώνη Αντωνίου, τον Λευτέρη Μουμτζή και τον Colin Somervell, οι οποίοι με «όπλα» αντίστοιχα τον τζουρά, την κιθάρα και το κοντραμπάσο ξαναμπήκαν νοερά στου τεκέδες, βγαίνοντας με διασκευές μα και με πρωτότυπο, δικό τους υλικό – η αρχή είχε γίνει δύο χρόνια πριν με τα Ρεγγέτικα και ακολούθησε το 2011 το άλμπουμ "Σαμάς". Κι ενώ ίσως περίμενε κανείς ότι το «ζουμί» θα βρισκόταν στις διασκευές, το Τρίο Τεκκέ φτιάχνει ένα πολύ καλοζυγισμένο και συνεκτικό σύνολο.

Πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει ο Αντωνίου, όχι μόνο χάρη στις εξαιρετικές συνθέσεις του, μα και στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τον τζουρά. Κι αυτό γιατί δεν επιδιώκεται κάποιος αναβιωτικός δίσκος, νοσταλγικός εκείνων των καιρών και των τρόπων τους: το ρεμπέτικο παρελθόν δίνει την αφορμή για έναν διάλογο με τις ρίζες και την καθ'ημάς Ανατολή, μέσα από ένα σύγχρονο πρίσμα.

Πιθανότατα θα υπάρξουν αρκετοί καθαρολόγοι που θα υποστηρίξουν ότι αυτό που κάνουν οι Τρίο Τεκκέ στο Ρεγγέτικα, αλλοιώνει και προσβάλει την παράδοση του ρεμπέτικου τραγουδιού. Γιατί ένα σχήμα που χρησιμοποιεί τζουρά, κοντραμπάσο και διάφορα σύγχρονα εφέ δεν είναι το πρώτο που έρχεται στο μυαλό ως «καταλληλότερο» για να πιάσει το νήμα από εκεί όπου το άφησαν ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος.

Καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι, τελικά, η μόνη οδός προς το μέλλον περνάει απαραίτητα από το μπόλιασμα του παρελθόντος με ιδέες και τρόπους του σήμερα. Εξάλλου περί ορέξεως; εδώ

** μπορείτε να προμηθευτείτε το άλμπουμ Σαμάς των Trio Tekke από την ιστοσελίδα τους http://www.triotekke.com/

Giannis Stamatiou "Sporos" - Live in San Francisco

2011-12-04T01:52:00.011+02:00

Για τον Σπόρο (Γιάννη Σταματίου) έχουμε ξαναναφερθεί και

σε άλλα άρθρα (βλέπε Ευρετήριο)

Εδώ έχουμε ένα άλμπουμ του από μία ζωντανή ηχογράφηση το 1979 σε ένα θεατρικό χώρο στο Σαν Φραντσίσκο, μπροστά σε 5.000 άτομα με διοργανωτή και παρουσιαστή τον ελληνοαμερικάνο Paul Kakouris.

(όπου ο "Σπόρος" εμφανίζεται και σαν τραγουδιστής πράγμα σπάνιο σε 2 τραγούδια).

Η μπάντα του είναι τετραμελής και εκτός απ'αυτόν αποτελείται από:

τον Φώτη Βουτσινά ακομπανιατέρ της κιθάρας και ερμηνευτή
τον Γιώργο Γεωργιάδη αρμονίστα και
τον Μάνο Παππά ντράμς - κρουστά

Τα τραγούδια θα τα δείτε εδώ:

Ο Γιάννης Σταματίου αυτοσχεδιάζει και παίζει δεξιοτεχνικά στο μπουζούκι μελωδίες από χώρες της μεσογείου, σπανιόλικους ρυθμούς και κλασικά ρώσικα αριστουργήματα. Για αυτό το κοινό (ακούγεται) τον αποθεώνει και ξεσπάει σε εκδηλώσεις ενθουσιασμού.

Σχόλια και ένα άρθρο του αείμνηστου Πάνου Γεραμάνη θα βρείτε ένδον-> εδώ

Τσαγκαροδευτέρες & H.O.T. LIVE στις 30 Νοε

2011-11-24T16:38:00.001+02:00

κλάψε κλάψε ... δεν βγαίνει τίποτα ...

Σαν μπαροψυχολόγος βαρέθηκα ρε αδερφέ να ακούω κάθε μέρα την κλάψα σας ...

(τόσα μου κόψανε, τόσα μου χρωστάνε, δεν υπάρχουν δουλιές, τι θα γίνουν τα παιδιά μας; τον βλάκα τον Γιώργο, τον ηλίθιο που δεν υπογράφει, τον τραπεζίτη βάλανε, ρε όλοι είναι Σιωνιστές, μαύρο μέλλον, θα γυρίσω στο χωριό μου, κακομοίρα Ελλαδίτσα πάλι σε αφαιμάζουνε οι απελευθερωτές σου.... κλπ)

Ειδικά τις καθημερινές η γκρίνια είναι πιό άγρια γιατί βρίσκουν ευκαιρία να προσεγγίζουν στη μπάρα, να ξύνονται για να τους ακούσεις, να παραγγέλνουν, ερωτήσεις όπως εσύ πως την βγάζεις, πως παέι η δουλιά; κλπ ... δεν λέω ο κόσμος έχει δίκιο είναι σφιγμένος, τραβηγμένος, αγριεμένος αλλά ρε αδερφέ όταν έρχεσαι στο μπάρ μόνο ποτό και μουσική μπορώ να σου προσφέρω ... μην χαλιέσαι μόνος σου, κάνει κακό στην υγεία σου ... χαλάρωσε, απόλαυσε ... Η αλήθεια είναι ότι το σκάφος μπατάρισε και ο σώζων εαυτόν σωθείτω αλλά αντιδράστε αλλοιώς πιό δημιουργικά όχι γκρίνια ... αφερίμ πιά..!

Για αυτό το λόγο στην κρισο-φιλολογία αποφάσισα να απαντήσω με μουσικά χάπια..

(από πέρσι είχα σκεφτεί να αναστήσω αυτή την κακομοίρα την Τσαγκαρο Δευτέρα για όσους αντέχουν και δεν είναι λάτρεις του Σαββατοκύριακου)

Νίκος Πιπινέλης - κάθε Δευτέρα στο Σεβάχ

Μίλησα λοιπόν με το φίλο μου τον Νίκο Πιπινέλη και αποφασίσαμε να παίζουμε μουσική χαλαρά κάθε Δευτέρα, για να σπάσουμε την αύρα αυτή της μέρας, να περνάμε καλά και να πίνουμε κάνα καλό ποτάκι ...
ΚΟΝΤΡΑ στην ΚΡΙΣΗ ρε γαμώτο..!!

Με άλλα λόγια έρχεται και μου κάνει παρέα να τα πίνουμε μαζί και ότι κάτσει ... ένα μικρόφωνο, ένα καρφί και λίγα τραγούδια.
Ετσι ξεκίνησε πριν κανα μήνα στα κρυφά, στα μουλωχτά αλλά σιγά -σιγά μαθεύτηκε και ... κάποια παιδιά με ταλέντο αναδύθηκαν στο μικρόφωνο, κάποιοι φίλοι μουσικοί του Νίκου και δικοί μου περνάνε για ένα μικρό jamming και όλο κάτι απρόσμενο συμβαίνει με αποτέλεσμα να περνάει η Δευτέρα πιό όμορφα, δημιουργικά, μουσικά και ανέμελα. Ετσι που περιμένουμε όλη τη βδομάδα νάρθει η Δευτέρα και θα το συνεχίσουμε. Μπράβο Νικόλα ανοξείδωτε...
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Παράλληλα κάθε Τετάρτη το Σεβάχ καθιέρωσε ελληνική μουσική για να εκφράζεται καλύτερα το ελληνικό μεράκι σας τέτοιες αποφράδες μέρες (με τις υποδείξεις σας)

Αυτά για αυτούς που λένε ότι η κρίση δεν μας αφήνει να δημιουργήσουμε.

Ακόμα το Σεβάχ κάνει και κάποια άλλα μικρά - μεγάλα LIVE στα κρυφά συνήθως μεσοβδόμαδα (δεν τα διαφημίζουμε πλέον, δεν προλαβαίνουμε) και ότι κάτσει έτσι ώστε να υπάρχουν απρόσμενες βραδιές για τους τους συχνούς και μή θαμώνες

(ως τώρα έχουν παίξει η Γεωργία Βεληβασάκη, ο Γιώργος Καλκάνης, ο Νίκος Πιπινέλης)
και ...

στις 30 Νοεμβρίου λοιπόν περιμένουμε τον Μάκη Αμπλιανίτη και τους Hot Organic Trio (Γιάννης Μόνος - Hammond και Ζαφείρης Τσίναλης - Drums)
για έβδομη χρονιά σε μιά βραδιά JAZZ - BLUES - SWING
και όσοι πιστοί προσέλθετε.
Και επειδή σας μάλωσα λίγο στην αρχή 8 σπάνια τραγουδάκια από τις τσαγκαροδευτέρες του Πιπινέλη και των φίλων του (Ελένη, Χριστίνα, Κώστας, Γάκης) εδώ

"Immortaly Songs" by Iordanis Tsomidis

2011-11-17T22:24:00.003+02:00

Μετά τις τόσες μουσικές περιπλανήσεις του Σεβάχ καιρός να ξαναγυρίσουμε στα δικά μας ... γνωστά χωράφια δηλαδή στο ρεμπέτικο (που πολλοί ζητάτε)....

Για τον Jordan τι να πρωτογράψεις ... τάχουν εξαντλήσει τα λόγια άλλοι ειδικοί ...
(κι εγώ έχω ξαναναφερθεί σε σε άλλο άρθρο παλιότερα εδώ)
Το 1957 ο Jordan, (όπως και πολλοί άλλοι δεξιοτέχνες του μπουζουκιού), πηγαίνει στην Αμερική. Για 15 περίπου χρόνια παίζει στα μεγαλύτερα στάδια της Νέας Υόρκης, του Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο, Holywood, Λας Βέγκας, και πολλά άλλα.

Ο Ιορδάνης στο Σεβάχ 2005 με
τον Δημήτρη Κουκουλιτάκη (κιθάρα) και Μάκη Βασαδάκη (μπαγλαμά)

Εκεί γίνεται γνωστός όχι μόνο στους Έλληνες συμπατριώτες του, αλλά και στην αμερικανική ελίτ, αποκτώντας διάσημους φίλους και θαυμαστές, όπως ο Jack Nickolson, Jane Fonda, Sirley Maklein και πολλοί άλλοι.

Το 1973 ο Ιορδάνης επιστρέφει στην Ελλάδα και προσπαθεί να κάνει το δικό του νυχτερινό κέντρο. Δυστυχώς όμως, δεν το κάνει και ο ίδιος αναγκάστηκε να πάει στο εξωτερικό πάλι. Παίζει πάλι στην Αμερική και στη συνέχεια σε συναυλίες σε όλη την Ευρώπη, σε διάφορες πόλεις της Αγγλίας, της Ολλανδίας και της Γερμανίας.

Από τίς ηχογραφήσεις του στην Ολλανδία (Ουτρέχτη) σώζεται κάποιο υλικό με τίτλο "Immortaly Songs"... πετυχημένο? "αθάνατα τραγούδια" όπως και αυτός που καλά και περιέσωσαν οι Αφοί Φαληρέα ...(!)

Καιρός να τα ακούσουμε ξανά και να πιούμε ένα ποτήρι στην μνήμη του μεγάλου σολίστα και ξεχωριστού ρεμπέτη ... ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ από κάτω και κλίκ εδώ

Τα Ελληνο-Τουρκικά ... GrecoTurk songs No2

2011-10-30T10:35:00.013+02:00

Και αφού λοιπόν μας πλήγωσε η Δύση και οι φίλοι μας Ευρωπαίοι με το κούρεμα,εγώ ξαναγυρνάω στην Ανατολή ....

Επειδή τώρα τελευταία όλα τα βρωμοκάναλα (για οικονομία) προβάλλουν τούρκικα φτηνιάρικα σαχλοσήριαλ δεν πάει να πεί ότι οι Τούρκοι δεν έχουν κουλτούρα ή δεν έχουν μουσική ...

(και εμείς έχουμε καλά και κακά σήριαλ, καλές αλλά και απαίσιες μουσικές)

Εξάλλου που αλλού να πάμε εκτός από τη γειτονιά μας; και τι άλλο να ακούσουμε σε εποχές κρίσης, φτώχιας και μιζέριας εκτός από ΑΝΑΤΟΛΗ
Μιά δεύτερη λοιπόν προσπάθεια (η πρώτη εδώ) για να εκτιμήσετε κάποια μουσικά διαμάντια του "γείτονα" εμπνευσμένα από την δικές μας ρίζες (όπως και εμείς παίρνουμε απ' αυτούς).

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:
1. πρώτο κομμάτι "Αχ Αγέρα" απο τους Ilhan Sesen & Βασιλική Παπαγεωργίου2. "Το Χαρικλάκι" από την Βασιλική Παπαγεωργίου και τον δίσκο "Ελληνοτουρκικά" συμμετοχή Κλέων Αντωνίου.
3. "Senden Baska" από την Fusun Onal που είναι το γνωστό από τον Γρ. Μπιθικώτση "Μιλησέ Μου".
4. Yedikule από τον Kudsi Erguner Ensemble
5. Eimai Prezakias - Kruziki Transatlantica Quintet
6. To Salvari - Muammer Ketencoglu
7. O Bochoris από την Orchestra Bailam (δεν είναι Τούρκοι αλλά Γενοβέζοι..!)
8. Dimitroula - Ruth Hunter and Ruthie Dornfeld9. Appilimu από τον βιρτουόζο βιολιστή Ali Cihat Askin είναι το δικό μας "Λενιώ"10 & 11. Magical Nights & Turkiko από τους Αμερικάνους Animus συμμετέχει ο δικός μας Bill Koutsouros (προτείνονται)
12. Petrathaki-Petrathaki γνωστό κομμάτι του Μιχάλη Μενιδιάτη από το συγκρότημα "Bosposros"
13 & 14. Karabiberim & "Θα Μεθώ και Θα Τα Σπάω" από την μεγάλη τουρκάλα τραγουδίστρια Melihat Gulses
15 & 16. Αστέρι μου Φεγγάρι μου & Στόπα και στο Ξαναλέω από τους TurkanKandirali
17. S'Agapw από την Sedrenn
18.Tis Thalassas Vasto Kakia - Bosphorus Toplulugu
19. To Dervisaki - Muammer Ketencoglu
20. Marika με τον Orhan & His Bouzouki Orchestra
21. Mes Tis Polis To Hammam από το αμερικάνικο συγκρότημα The Rembetika Hipsters
22. Μιά Rumba αλά Χιώτη στυλ πάλι από τους Animus
23. τέλος ένα Remix της πολυπαθούς Μισιρλούς από τους Ahırkapı Büyük Roman Orkestrası ... (κλίκ)

Tzivaeri (23 Versions)

2011-10-29T03:15:00.011+03:00

Τζιβαέρι ή τζοβαΐρι < τουρκικά = cevahir < αραβκά = jawāhir,
<μεταφορικά = θησαυρός, πολύτιμος λίθος, κόσμημα

όμως και τραγούδι του 19ου αιώνα ...! που μιλάει για την πρώτη μετανάστευση
Παραδοσιακό (μάλλον Νησιωτικό-Σμυρνέϊκο)
Πρώτη εκτέλεση: Δόμνα Σαμίου

Αχ! Η ξενιτειά το χαίρεται ... Τζιβαέρι μου ...
Το μοσχολούλουδο μου, σιγανά και ταπεινά
Αχ! Εγώ ήμουνα που το ‘στειλα .. Τζιβαέρι μου ...
Με θέλημα δικό μου ? ... σιγανά πατώ στη γη ...>

Και πόσοι δεν το έχουν τραγουδήσει ...? (μέχρι και ο Phillip Glass ασχολήθηκε).
Τι να προσθέσεις σε ένα τέτοιο ύμνο ?
Μόνο μερικές μαζεμένες δεύτερες ή τρίτες "εκτελέσεις" ... φάτε καμμιά 20αριά... ! (klik)

Μην τον ρωτάς τον ουρανό ... (23 versions)

2011-10-24T09:30:00.004+03:00

Μην τον ρωτάς τον ουρανό (1962)

Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε

σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό

το σύννεφο και το φεγγάρι

το βλέμμα σου το σκοτεινό

κάτι απ' τη νύχτα έχει πάρει

Ό,τι μας βρήκε κι ό,τι μας λύπησε σαν το μαχαίρι κρυφά μας χτύπησε

σβήσε το δάκρυ με το μαντίλι σου να πιω τον ήλιο μέσα απ' τα χείλη σου

Μην τον ρωτάς τον ουρανό ....

Στίχοι: Γιάννης Ιωαννίδης & Παναγιώτης Κοκοντίνης Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Πρώτη εκτέλεση: Μαίρη Λω

Άλλες ερμηνείες:

Τζένη Καρέζη (εξαιρετική εκτέλεση της Καρέζη στο Νησί των Γενναίων). //

Χαρούλα Αλεξίου, Μαρία Φαραντούρη, Δήμητρα Γαλάνη, Ελένη Τσαλιγοπούλου κλπ

Μετά τον Μίμη Πλέσσα ένα κομμάτι σταθμός που έχει χιλιοτραγουδηθεί... αυτή τη φορά είναι Χατζιδάκις και ειδικά international Χατζιδάκις μιάς που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με διάφορες εκτελέσεις, κυρίως, όμως με τις γυναικείες αγγλόφωνες ερμηνείες των: Brenda Lee (1963), Helen Shapiro (1964) καιTimi Yuro (1981) ως All Alone Am I , αλλά και τις γαλλόφωνες των Nana Mouskouri (1962) και Jacqueline Boyer (1962) και τον τίτλο C'est Joli La Mer.

Μια από τις ελάχιστες αντρικές ερμηνείες, και, μάλλον, η σημαντικότερη, υπήρξε αυτή με τον Jean- Claude Pascal

Απολαύστε το σε 23 εναλλακτικές ερμηνείες ..! here

Αν Σ'Αρνηθώ Αγάπη Μου (15 versions)

2011-10-17T03:46:00.013+03:00

Αν Σ'Αρνηθώ Αγάπη Μου ...!!!

Ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει τους υπέροχους στίχους της αείμνηστης Δανάης Στρατηγοπουλου σε συνδυασμο με την πρωτότυπη αλλά συγχρόνως απλή μουσική σύνθεση του Μίμη Πλέσσα.

Το συγκεκριμένο τραγούδι που έχει αφήσει τη δική του, μοναδική ιστορία στο ελληνικό πεντάγραμμο, πρωτακούστηκε στην ταινία «Φτωχαδάκια και λεφτάδες» με ερμηνευτή τον Κώστα Χατζή το 1961, ενώ την ίδια χρονιά το τραγούδησε και η Τζένη Βάνου. Σε ένα βάθος 48 χρόνων πορείας έχει σημειώσει περίπου πενήντα (50) διαφορετικες εγγραφές, αριθμός διόλου ευκαταφρόνητος για ένα τραγούδι ταινίας! Η Χριστιάνα, η Γιοβάννα, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Μαρία Μαρκεσίνη, η Γιώτα Νέγκα, αλλά και τόσοι άλλοι ερμηνευτές άφησαν το δικό τους τόνο στην προσωπικότητα του τραγουδιού είτε με την ερμηνεία είτε με την πρωτότυπη και εναλλακτική ενορχήστρωση, αφήνοντάς μας κάθε φορά την αίσθηση του καινούριου!

Ευτυχώς που η μουσική έχει πολλές εκφράσεις για να μην είναι μονότονη…

Να προσθέσω ότι η σκηνοθεσία και το σενάριο της ταινίας "Φτωχαδάκια και λεφτάδες", όπου πρωτοακούστηκε το "Αν Σ' Αρνηθώ Αγάπη Μου", ήτανε του Ορέστη Λάσκου βασισμένο στο θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου "Γάντι Και Σαρδέλλα". Στους βασικούς ρόλους ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Νίκος Σταυρίδης, ο Γιάννης Γκιωνάκης, η Σμαρούλα Γιούλη και η Μπεάτα Ασημακοπούλου.

Για το τραγούδι, τι να πούμε... Μετά απο τόσα χρόνια, ακούγεται ολόφρεσκο, και συγκινεί πάντα... Τώρα ευτυχώς που δεν γίνεται πράξη αυτό που λέει η υπόσχεση γιατί θα είχαν πεθάνει οι μισές γυναίκες της Ελλάδας. (που να'ξερες Δανάη πως αγαπούνε σήμερα οι άνθρωποι ... κανείς δεν κόβει φλέβα για αυτόν τον φτερωτό θεό και το "αδίκημα" χαρακτηρίστηκε "στιγμιαίο") εδώ και καλές μελαγχολίες

the BURGER PROJECT - Ζούμε στην Αθήνα

2011-10-10T02:54:00.019+03:00

Συνέχεια με ελληνική τζάζ και ένα νέο γκρούπ με σατυρικό όνομα :

the BURGER PROJECT

Μια ιδιόρυθμη νέα μπάντα με έδρα την Αθήνα, που εκτελούν με το δικό τους μοναδικό στυλ reggae, ska, jazz, punk, swing, διασκευές ρεμπέτικων - δημοτικών και πολλά άλλα !!! .... Συνήθως παίζουν σε μπαράκια όπως το Follie, Gagarin, Πυξίδα κλπ. και έγιναν γνωστοί από μιά εμφάνιση στο "Ράδιο Αρβύλα" αλλά κυρίως απο τις συνεργασίες τους με τον Φοίβο Δεληβοριά και την Matoula Zamani (<---? ... θα τα πούμε άλλη φορά γι΄αυτήν) ...
Σκηνικά είναι πολύ καλοί με έμπνευση, κέφι, χιούμορ και εξτρήμ εμφανίσεις. Παικτικά αρκετά καλοί για 1,5 χρόνο μπάντα αλλά θα δέσουν.

Πρόσφατα έχουν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο «We Live in Athens" με αξιοσημείωτα κομμάτια το "Take My Breath Away", μιά jazze απόδοση του "City Paradise" από Guns n Roses, το "Ring of Fire" του Johnny Cash ... τον όμορφο πρόλογο του Γιώργου Μαμαλάκη για την μπάντα, (!!!!)αλλά το διαμάντι τους είναι το "Mountain of Korytsa" ένα ηπειρώτικο μεταλλαγμένο σε Funk-o-Jazz με καταπληκτικό Beat και στοιχεία psychedelica. (Look at)

Τα μέλη του περίεργου αυτού γκρούπ (που δεν θέλουν και πολύ γκλαμουριά) είναι:

Al the X - king (guitars & lead singing)
Cosmic Communist (keyboards & singin)
General ConZou (doublebass & singing)
Mosch Holiday (drums & singing)
guest singer: Matoula Zamani

ακούστε εδώ μερικά δείγματα από τον δίσκο τους αλλά και διασκευές ρεμπέτικες
που σύλλεξα από το You Tube(!) όπως το "Preza otan Pieis" το "Tsiggana Rixe ta Xartia"
Τα παιδιά κάνουν ότι μπορούν για να σας διασκεδάσουν αυτή τη μίζερη εποχή

The Swing Shoes and Sugahspank

2011-10-06T12:49:00.016+03:00

Μπήκε και πάλι ο Οκτώβρης ο καιρός του μούστου και του καζανιού.

Σιγά σιγά μαζευόμαστε σε κλειστές αίθουσες και καιρός να σας "μαντρώσει" και το Σεβάχ, (όχι ότι η αυλή δεν ήταν καλή, αλλά το κρύο φτιάχνει ατμόσφαιρα και αρχίζει να γεμίζει η μπάρα, αιτία έμπνευσης κάθε dj για καλύτερες μουσικές, ενώ το καλοκαίρι όλο ρομάντζα και ηλιοθεραπεία μου ήσασταν ... )

Φθινοπωρινές βραδιές λοιπόν και καιρός για λίγο τζαζούλα.

Καιρό είχα να ακούσω καλή ελληνκή τζάζ .... Ανακάλυψα όμως πριν λίγο καιρό αλλά τώρα ενδείκνυται για πρόταση και ακρόαση ένα αξιόλογο ελληνικό γκρούπ που παίζει swing, Django, και παραδοσιακά κομμάτια διασκευασμένα σε τζάζ και άλλα τέτοια.

Πρόκειται για τους :
The Swing Shoes

παπούτσια swing, τιράντες, ριγέ κουστούμια, μπερέδες, κοκάλινα γυαλιά, κορδέλες στα μαλλιά για τις κυρίες, μπριγιαντίνη για τους κυρίους είναι τα βασικά ενδυματολογικά συστατικά! Ατελείωτο κέφι, χορός, διάθεση, αγαπημένες μελωδίες από εξαιρετικούς μουσικούς, υπέροχες ερμηνείες, αγαπημένα τραγούδια σε αναπάντεχες εκτελέσεις είναι τα ποιοτικά τους συστατικά!

Οι Swing Shoes σχηματίστηκαν το 2006 από τον Άδωνι Γουλιέλμο και τον Γιώργο Κούτρα, που ξεκίνησαν να παίζουν στο δρόμο ένα μίγμα από swing, blues, gypsy jazz, bossa nova, rock, gospel και παραδοσιακά κομμάτια. Το σχήμα πήρε την τελική του μορφή με την προσθήκη του μπασίστα Πάνου Τομαρά (The Earthbound) το 2007 και του Ανδρέα Σιγαλού στο βιολί το 2009.

Στην αρχή η μουσική τους φαίνεται να ακολούθησε τους κανόνες του swing, ... ρυθμικό, και ζωντανό. Αλλά σιγά σιγά πέρασαν σε διασκευές της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής, τζαζ standards και απρόβλεπτα πράγματα που ο ακροατής βρίσκεται σε αμηχανία, και αναρωτιέται "πού την ξέρω αυτή τη γνώριμη μελωδία, από που προέρχεται αυτό;"

Στα μέσα του 2009 κάνουν συνεργασία με την Sugahspank!, μιά παρουσία ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα και σίγουρα μία απόλυτη performer on stage...Βαδίζοντας στον δεύτερο χρόνο κυκλοφορίας το πρώτο album της “The incredible, the invisible” η Sugahspank! συνεχίζει να μας εκπλήσσει ευχάριστα με τους πειραματισμούς της στη SOUL & Funk-o-Blues σκηνή και στις Live εμφανίσεις της. (θα τα πούμε άλλη φορά για αυτήν αλλά ακούστε τη λίγο, εδώ)

Τα μέλη του συγκροτήματος είναι:

Adonis Goulielmos: Guitar,
George Koutras: Guitar,slide guitar,guitarlele, 6 str banjo,
Panos Tomaras : Bass,
Adreas Sigalos : violin

ακόμα guest star είναι:

οι τραγουδίστριες Eirini Dimopoulou, Sugahspank! και ο Nikos Zografos στα Drums

* Προσέξτε την καλή διασκευή της "Καραγκούνας", τo Χασάπικο Πολίτικο και το "Γιάννη μου το Μαντίλι σου " και κλίκ εδώ

Element Band - "Oo"

2011-09-24T21:27:00.012+03:00

Και μετά τις τόσες διασκευές στο αρμένικο τραγούδι "Yar Ko Paraq" ας ασχοληθούμε ξανά με ένα αρμένικο γκρούπ τους "Element Band", που τους παρουσιάσαμε για πρώτη φορά εδώ.
Η επταμελής μπάντα με επικεφαλής τον Ara Dabandjian (Director, Ακορντεόν, Ούτι, Κιθάρα) και μέλη:

Heibert Sarian: Vocals, Piano

Karni Hadidian: Vocals, Piano
Shant Mahserejian: Violin, Mandolin
Krikor Sarafian: Guitar
Roman Samokish: Bass
Armen Meshefejian: Drums/Percussion

στο δεύτερο δίσκος τους "Οο" παρουσιάζουν ένα μείγμα από μελωδίες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων αραβικών πρότυπων, μαζί με Flamenco, Tango, Ρεμπέτικα, παραδοσιακά μεξικάνικα και άλλες τάσεις της World music.

CD1:
1. Aghounig
2. Sari Siroun Yar
3. Anoush Karoun
4. Ganchoum Em Ari
5. Bingyol
6. Ko Sern Em
7. Ambets Gorav
8. Chour Gouker / Domni Yar
9. Yerevani Aghchig
10. Tou Mi Arev
11. Habrban
12. Vorkan Tsangatsa

CD2:
1. Arabian Nights
2. La Derniere Lettre
3. Envy
4. Oso Varoon
5. Buhubak Ala Toul
6. Soltane Ghalbha
7. La Martinana
8. Los Peces
9. Stou Thoma ..................... κλίκ (εδώ) και (εδώ)

Bingeol - Yar Ko Paraq - Παράπονο (19 versions)

2011-09-12T20:30:00.008+03:00

Το τραγούδι "Bingeol ή Yar Ko Paraq" έγινε γνωστό σ' εμάς όταν το τραγούδησε η Ελευθερια Αρβανιτάκη σε ελληνικούς στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου με τον τίτλο "Ξενιτιά" .. ή "Παράπονο"

Το τραγούδισμα όμως του Haig Yazdjian έχει ένα λύγμό που δεν είναι ακριβώς κλάμα, είναι ένας περήφανος λυγμός που ξεκινά θαρρεις απ τα βάθη των αιώνων και κλείνει μέσα της την θλίψη του Αρμένικου λαού για την πατρίδα, την γενοκτονία από τους τούρκους, την ξενιτιά, τη διασπορά. (αυτά γράφει η Αρλέτα στο μπλόκ της)

Είναι απ' αυτά τα τραγούδια που μπορώ ν' ακούω για μέρες, μόνο αυτό!

Για αυτό πάρτε καμμιά εικοσαριά εκτελέσεις να το χορτάσετε ...!

εδώ

Ιμάμ Μπαϊλντί Νο 2 - Cookbook

2011-09-09T10:12:00.011+03:00

Οι Imam Baildi είναι το σχήμα που έχουν δημιουργήσει τα αδέλφια Λύσανδρος και Ορέστης Φαληρέας. Πρωτοεμφανίστηκαν στα μουσικά δρώμενα με τον ομώνυμο δίσκο τους που κυκλοφόρησε το 2007. (βλέπε εδώ).
Έχοντας την "ρετσινιά" από το πρώτο τους album, ως το συγκρότημα που έχει την τάση να samplάρει τακτικά Ελληνικά κομμάτια και δη ρεμπέτικα, σαφώς και όλοι περιμέναμε, και όχι άδικα, κάτι αντίστοιχο και στην νέα τους δουλειά.

Με τον δεύτερο δίσκο τους οι Imam Baildi δείχνουν να προοδεύουν και να βελτιώνονται. Οι επεμβάσεις τους στις αρχικές εκτελέσεις (όταν ακολουθείται το μοτίβο της αναβίωσης) είναι αρκετά πιο τολμηρές και εν πολλοίς πιο σφιχτοδεμένες και επιτυχημένες εν τέλει. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν επιρροές από πολλούς χώρους, από rap των Delinquent Habits ή των Orishas, σε ήχους με βαλκανικά πνευστά τύπου Bregovic και από εκεί σε «βρώμικο» μπαγλαμά με ελληνικό rap. Η προσπάθεια στον δίσκο αυτό πάει ένα βήμα παραπέρα, ο ήχος τους ακούγεται σαν να δένει λίγο καλύτερα και να ωριμάζει.
Πιο ώριμοι και πιο συνειδητοποιημένοι, ετοίμασαν δεκαπέντε μουσικές «συνταγές» με τα συστατικά που τους αρέσουν, βαλκανικοί ρυθμοί, swing, dub, mambo, electro, hip,hop, latin και βέβαια ρημίξ σε γνωστά τραγούδια απο τις 78 στροφές.
Περισσότερο χορευτικό απο το πρώτο τους άλμπουμ και με πιό πολλές δικές τους συνθέσεις,πρόσθεσαν διεθνείς συνεργασίες όπως ο Mawell Wright απο τους Ojos de Brujo (La rumba no miente),ο Ives Irie απο τους Deliquent Habits (Busca ritmo) και ελληνικές όπως η Δήμητρα Γαλάνη με το remix απο τα «Χάρτινα» και η Ελένη Τσαλιγοπούλου με το «<Τα παιδιά της γειτονιάς σου» και το «Αργιλέ μου γιατί σβήνεις».

Όσοι είστε λάτρες του Ελληνικού λαϊκού, θα παρατηρήσετε δειγματοληψίες από κομμάτια όπως το "Τι σού κανα και με εγκατέλειψες" του Ζαμπέτα ή το "Θλίψη" του Μανώλη Χιώτη, ερμηνευμένο από την Μαίρη Λίντα.

Τα Τραγούδια :

01.Carantino manuche
02.Busca ritmo
03.Akrogialies deilina
04.La rumba no miente
05.Logia antallaksame varia
06.To diko sou marazi
07.Thlipsi
08.Kaiksis
09.Egypt strut
10.Argile mou giati sbyneis
11.Ena xasaposerviko
12.Ki allo xasaposerviko
13.Ta paidia tis geitonias
14.Ta xartina
15.Lullaby

Μιλάμε για έναν δίσκο που περιέχει και χορευτικά κομμάτια και πιο ατμοσφαιρικά κομμάτια που ωστόσο καταφέρνουν να είναι αλληλένδετα μέσα στον δίσκο. Πρόκειται λοιπόν για έναν δίσκο που αξίζει μιάς και μιλάμε για ένα συγκρότημα με μέλλον.
Τη συνταγή του Ιμάμ σας την δώσαμε στο προηγούμενο άρθρο για αυτούς.(εδώ) και Δείγμα της δουλιάς τους εδώ

Τα Τραγούδια του Τεκέ - Songs of Teke

2011-09-02T22:49:00.006+03:00

Συνεχίζοντας τα σατυρικά τραγούδια ή τα τραγούδια με περίεργο θέμα απόφάσισα να συλλέξω μιά οκά από τεκετζίδικα τραγούδια δηλαδή νάχουν τη λέξη ΤΕΚΕ.
Υπάρχει ένα άλπμουμ με τίτλο "τα τραγούδια του Τεκέ" - καμμία σχέση.
Πρόσφατο το νέο σόφισμα της κυβερνήσης, για να ασχολείται η, έτσι κι’ αλλιώς, κατευθυνόμενη ενημέρωση, είναι η νομιμοποίηση των ναρκωτικών. Ενώ οι φόροι και τα μέτρα πέφτουν βροχή, τα κανάλια θα φιλοξενούν στα τηλεπαράθυρα, τους υπέρμαχους και τους πολέμιους της ελεύθερης χρήσης ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ και οι καυγάδες για την πρέζα δεν θα έχουν τελειωμό. Οι σύγχρονοι πολιτικοί, με δεδομένο ότι οι μερίδες του διανεμομένου άρτου έχουν περιορισθεί, τις υποκαθιστούν με περισσότερες και μεγαλύτερες δόσεις «θεάματος». Δεν πρόλαβε η κοινή γνώμη να αναρρώσει από τον κίτρινο πυρετό των ταξί και ήδη οι αιθέρες άρχισαν να γεμίζουν με καπνούς από τσιγαρλίκια, και τις αναθυμιάσεις του κυβερνητικού λουλά.
Όταν καπνίζει ο λουλάς
εσύ δεν πρέπει να μιλάς.
Κοίταξε τριγύρω οι μάγκες
κάνουν όλοι, κάνουν τουμπεκί..

αξέχαστος Γιώργος Μητσάκης

τεκές = Λέξη που πέρασε στα ελληνικά από τα αραβικά, μέσω τουρκικών [τουρ. tekke, το μουσουλμανικό μοναστήρι].
Στα νέα ελληνικά βέβαια, ο όρος δε χρησιμοποιείται με τη θρησκευτική του διάσταση, αλλά αναφέρεται στο καταγώγιο που συχνάζουν οι χασισοπότες και είναι γεμάτο καπνό από τους ναργιλέδες που «εργάζονται» αδιάκοπα.

Με άλλα λόγια, ο χώρος των «Μοιραίων» του Κ. Βάρναλη.

Στα συνοικιακά καφενεία, τα καταγώγια και τους τεκέδες του Πειραιά χτυπούσε
τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η καρδιά του ρεμπέτικου.

Αφηγείται ο Νίκος Μάθεσης:

Τότες ο Πειραιάς ήταν πολύ άγριος….

Παράγκες, τεκέδες, εμπόριο ναρκωτικών στο φόρτε, μπουρδέλα, αγαπητικοί, κακοποιοί, λαθρέμποροι, μάγκες, νταήδες, μπερμπάντηδες, πρεζάκηδες, χασικλήδες, μαχαιροβγάλτες, σκυλόμαγκες, ντερβισόπαιδα, αποφάγια μάγκες…. Όσο για ντεκέδες από την Πειραϊκή, Παναγίτσα, Άγιο Νείλο, Γύφτικα, στο Χατζηκυρειάκειο, στην Τρούμπα και όσο πιο πέρα πήγαινες, Άγιο Διονύση, εκεί φουμάρανε στο δρόμο. …, σε κάθε καταγώγιο και σε κάθε καφενείο έπρεπε να είναι κρεμασμένα 3-4 μπουζούκια και μπαγλαμάδες για το σκυλολόι (πελάτες) που εσύχναζαν μέσα, όχι όμως στα κεντρικά, μόνον στα συνοικιακά. Διότι για να είχες τότε καφενείο, έπρεπε να ήσουν μούτρο, δηλαδή να ήσουν του κουρμπετιού και να είχες εγκληματίσει απαραιτήτως. Σε αυτά τα καφενεία, δε σταματούσε μέρα-νύχτα το μπουζούκι από τους κοπρόμαγκες και τους γνήσιους μάγκες. Επίσης στου Καραϊσκάκη, στα υπόστεγα στον Πειραιά, στου Τσελέπη, το μπουζούκι ήταν στην ημερήσια διάταξη, πενιές της φυλακής από ανέκδοτους συνθέτες… Μέρα και βράδυ όπου και να πέρναγες, δηλαδή από καφενείο, άκουγες το κελάηδισμα του μπουζουκιού ή του μπαγλαμά και την μυρωδιά της ταλμίρας (χασίς) ή από αργιλέ ή από τσιγαρλίκι. Και αυτός που το έπαιζε δεν ήταν κανά παιδάκι, ήταν άνθρωπος της τούφας και το είχε μάθει στο σχολείο-φυλακή… Δεν υπήρχανε, τότες, μπουζουξήδες επαγγελματίες. Μόνο παλιοί μάγκες έπαιζαν μπουζούκι, παλιοί κατάδικοι, γεροντόμαγκες, παλιοί τεκετζήδες, μόρτηδες και άλλοι της πιάτσας... Οι τεκετζήδες ήταν μάγκες αλλά όχι νταήδες, δεν ήταν σκυλόμαγκες ποτέ. Ένας σκυλόμαγκας που είχε κάνει χρόνια στη φυλακή δεν έκανε αυτή τη δουλειά, να γεμίσει το λουλά, να τον ανάψει και να τον δώσει σ’ αυτόν που παρήγγειλε, σε άνα μαγκάκι που θέλει να βγει κι αυτός κάτι, να του κάνει τον υπηρέτη.

Φυσικά τα πράγματα δεν ήταν τόσο «ειδυλλιακά» όσο τα παρουσιάζει ο Μάθεσης.
Αρκετές φορές (η αστυνομία συνεργαζόταν με τους τεκετζήδες).
Όχι όμως για να πιάνει τους χασικλήδες, αλλά για να συλλαμβάνει τους κλέφτες. …

Οι τεκέδες στην Αττική ήταν πολλοί, οι περισσότεροι ήταν μέσα σε παράγκες στις φτωχογειτονιές Κοκκινιά, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Πειραιά, Πέραμα κλπ.
Ενδεικτικά αναφέρω μερικούς:

- Του Ζουάνου του Καλοκαιρινού, Του Ζάμπικου (στου Βρυώνη στον δρόμο που πάει για το Ζάνειο νοσοκομείο), Του Καρίπη (δίπλα στον παλιό επιβατικό σιδηροδρομικό σταθμό του Πειραιά προς τη Δραπετσώνα), Του Μάνθου, Του Κωλομπότη, Του Περδικάρη, Tου Περδικάκη ή Μπισμπίρα,Του Φώτη, Του Μαουνιέρη, του Γάκη ή Τάκη, του Ροϊδίτη, του Ντανάκουλη, του Μπάρμπα Σπύρου, της Μαριγώς, του Μπάρμπα-Γιάννη (στο Πασαλιμάνι), του Νικήτα, του Μπότακα, του Μαρκεζίνη και τόσοι άλλοι.

Το 1937 βγήκε στην παρανομία ο ναργιλές
και το 2010 το καημένο το τσιγαράκι!

Αν συνεχιστεί αυτό, τότε, όπως τραγουδούσαν κι οι παλιοί ρεμπέτες:
"Θα σβήσει το κορμάκι μας προτού να κλείσει χρόνος"...
Και ξεκινά η νέα χειμερινή σαιζόν ... για τις ταβέρνες και τα μπαράκια. Να δούμε

Ιδού λοιπόν τα τραγούδια:

Αξίζει να προσέξετε το Νο 14 με τον Μάριο Παπαδέα στο τραγούδι - σαντούρι και τους ΣανΤουρίστες του, αλλά και το Νο 24 (!) ένα καταπληκτικό αυτοσχεδιασμό του Νίκου Τατασσόπουλου και του Haig Yazdjian και τα δύο από παλιά LIVE στο Σεβάχ. (εδώ)

Σατυρικά Ρεμπέτικα - Satyrical Rebetika Songs

2011-08-30T03:12:00.019+03:00

Πάει και ο Αύγουστος ... πάει και το καλοκαιράκι,

Σεπτέμβρης λοιπόν, Καλό Φθινόπωρο ...
Καλή Σαιζόν στα Σχολεία, στα νέα φοιτητάκια και σε όλα τα "πρωτάκια"
το Καφέ Σεβάχ ΑΝΟΙΞΕ ΠΑΛΙ για 12η χρονιά
(χώρια της Κρήτης) ... και σας περιμένει

Τώρα τι να πούμε σε αυτή την αστάθεια της Ελληνικής κοινωνίας ... (δεν είναι η ώρα να μοιρολογήσω και εγώ) αλλά επειδή η φτώχεια θέλει ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ και πάνω απ'όλα ΜΟΥΣΙΚΗ (μάλλον είναι το πιό οικονομικό φάρμακο ή ναρκωτικό αν δεν την εκμεταλλεύονται κάποιοι επιτήδειοι) εμείς θα συνεχίσουμε να σας διασκεδάζουμε και να σας ενημερώνουμε για καλές μουσικές που ακούσαμε.

ΑΥΤΑ! και ξεκινάμε με κάτι σατυρικό μπάς και γελάσει το χειλάκι σας...

Σατυρικά Ρεμπέτικα από το 1934 - 1959.

Η Ελένη η Ζωντοχήρα - Αντώνης Καλυβόπουλος
Η Πλύστρα - Ρόζα Εσκενάζυ
Μικρός Αραβωνιάστηκα - Μάρκος Βαμβακάρης
Του Κυριάκου το Γαϊδούρι - Δημήτρης Γκόγκος
Είμαι Κόκκορας Κεφάτος - Τάκης Μπίνης
Μαγδάλω - Στελάκης Περπινιάδης
Φασολάδες - Γιώργος Μπάτης
Ρεμπέτης - Στελάκης Περπινιάδης
Η Κοτούλα - Δημήτρης Γκόγκος
Οι Τρείς Καμπαλέρος - Ντούο Χάρμα & Απ.Καλδάρας
Πρέζα Οταν Πιείς - Ρόζα Εσκενάζυ
Στου Λινάρδου την Ταβέρνα - Στελάκης Περπινιάδης
Η Γάτα - Ρένα Ντάλλια
Σού'χει Λάχει - Γιώργος Μπάτης
Πέντε Χρόνια Δικασμένος - Στελάκης Περπινιάδης
Τα Καβουράκια - Τάκης Μπίνης
Ο Μάρκος Πρωθυπουργός - Μάρκος Βαμβακάρης
Κάνε Κράτει Σωκράτη - Μαρινέλλα, Καζαντζίδης

Αυτά τα λίγα για νέα αρχή και αισιοδο-ξύστε εδώ
και αν δεν γελάσατε με κανένα από τα παραπάνω
ακούστε το "Πέντε Χρόνια Δικασμένος ή La Voce del Narghile" στα Ιταλικά από ένα ψαγμένο Γενοβέζικο γκρούπ... !
τους Orchestra Bailam (εδώ)

Οι Ασίκηδες

2011-08-24T09:12:00.029+03:00

Οι Ασίκηδες είναι μιά ομάδα μουσικών με έδρα την Μπαρτσελώνα, που παίζουν και διασκευάζουν κυρίως ελληνική μουσική. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 2007 από τον Γιάννη Παπαϊωάννου, Θεσσαλονικής καταγωγής λαουτίστα και πολυοργανίστα που εγκαταστάθηκε από το 2004 στη Βαρκελώνη.
Το πολυπολιτισμικό περιβάλλον αυτής της πόλης και τη δημιουργικές ανησυχίες του Γιάννη έδωσαν μιά πιο προσωπική πινελιά στο ρεπερτόριο της ομάδας. Συνήθως παρουσιάζουν δικές τους συνθέσεις με βάση το πνεύμα της μεσογειακής μουσικής και παραδοσιακών τραγουδιών, κυρίως Ελληνικών αλλά και των Βαλκανίων, αραβικά, τουρκικά, φλαμένκο .. .

Μια ανάμειξη αυθόρμητη και γεμάτη ευαισθησία!

Το 2009 συνεργάζονται με την Tal Ben Ari (αλλοιώς Tula), μια εξαιρετική και πολύ ελπιδοφόρα τραγουδιστρια εβραϊκής καταγωγής. Η Tal Ben Ari εκτός από την υπέροχη φωνή και την όμορφη παρουσία της φέρνει δικά της τραγούδια και μαζί με τον Γιάννη διαμόρφωσε το ρεπερτόριο του νέου άλμπουμ "Hesperia" που παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 2011. Σε αυτό το λεύκωμα συνεργάζονται με τον μεγάλο Αρμένη μουσικό Haig Yazdjian (για την διασκευή του γνωστού Yar Ko Paraq - Παράπονο) αλλά και τον Carlos Sarduy (τρομπετίστα των "Ojos de Brujo").

Ακόμα τον Μάρτιο του 2010 συνεργάστηκαν με τον μεγάλο Τούρκο Omar Faruk Tekbilek.

"Asíkides & Tal Ben Ari" έχουν δώσει πολλές συναυλίες σε όλη τη Ισπανία, αλλά και στην Ιταλία και την Ελλάδα.

Μέλη τους είναι : Tal Ben Ari, Yannis Papaioannou, Franco Molinari, Lisandro Silvas, Ernesto Briceño, Alberto Perez.

Ακόμα ο Γ. Παπαϊωάννου συμμετέχει περιστασιακά σε άλλα γκρούπ όπως : οι Yacine & the Oriental Groove - οι Orquesta Arabe de Barcelona και οι Transadelica με την Ισπανίδα κιθαρίστρια - τραγουδίστρια Amparo Sanchez (γνωστή ως Amparanoia)... ψάξε

Ακούστε to άλμπουμ του 2011 "Hesperia" εδώ και το παλαιότερο του 2008 "Música de Grécia" εδώ

Γλυκιά μου Τομπουρλίκα

2011-08-11T22:29:00.018+03:00

Τομπουρλίκα είναι ένα ρεμπέτικο τραγούδι του Παν. Τούντα του 1940, με τους Στράτο, Κερομύτη και Γεωργακοπούλου :

"Σου σφυρίζω γλυκά σαν τ' αηδονάκι με πόνο και μεράκι αχ μέσα απ' την καρδιά
σου σφυρίζω γλυκιά μου Τομπουρλίκα σαν τη δική σου γλύκα δεν έχει άλλη καμιά"

(το ρεφρέν από την Τομπουρλίκα, Στίχοι-Μουσική: Π. Τούντας)

Τομπουρλίκα = παχειά τροφαντή γυναίκα σύμφωνα με τα πρότυπα του 1930

Η "Τομπουρλίκα", είναι ένα πολύ παλιο ουζερί - ταβερνάκι στην Σαλονίκη στην οδό Ναυμαχίας Λήμνου 14 που ανήκει στον Παντελή Χατζηκυριάκο, (χρόνια μουσικό, πάνω στο μπουζούκι και το τραγούδι) και τον συνεργάτη του Δημήτρη Εσερίδη (κιθάρα και τραγούδι).

Οι δυό τους έχουν γραμμοφωνήσει και δύο CD με το όνομα "Παλαιολόγοι":

* 1997 ΤΑ ΕΝΣΗΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (Στίχοι-Μουσική Π.Χατζηκυριάκος) Πρώτος δίσκος. Λαϊκόμορφες μπαλάντες με θέμα τον παλιό κόσμο που χάνεται.

Δισκογραφική Εταιρία: KATHREFTIS

* 2001 Ο ΧΑΣΟΜΕΡΗΣ. Λαϊκόμορφες μπαλάντες με έντονη κριτική διάθεση για τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Παραγωγή του Νίκου Παπάζογλου, που τραγουδά και ένα τραγούδι. Δισκογραφική Εταιρία: LYRA

Στο μαγαζί τους εάν ο πελάτης κάνει ησυχία και δείξει την αμέριστη προσοχή του, θα απολαύσει "μαγικές" πενιές και θα φύγει πλήρης εντυπώσεων ... (μιάς και δεν υπάρχουν μικρόφωνα στα πρότυπα της Σκάλας). Επίσης θα μείνει έκπληκτος από την ερμηνεία "δύσκολων" ρεμπέτικων τραγουδιών ... και πότε - πότε θα συναντήσει άλλες προσωπικότητες της ρεμπέτικης Σαλονίκης όπως ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο Χρήστος Μητρέντσης, ο Αλεξανδρής, ο Νίκος Παπάζογλου (+ κάποτε) κ.α.

Το περιβάλλον γενικότερα είναι φιλικό και το φαγητό εξαιρετικό !!!

Ο 'Αρης που σερβίρει, υπέροχος στη δουλειά του και σαν άνθρωπος με το χαμόγελο πάντα!
Αλλά και ο βοηθός σερβιτόρου, ένα απίθανο άτομο, πρόθυμος, με χιούμορ, όλα τα λεφτά !!!

Η Τομπουρλίκα είχε στενούς δεσμούς με την ΣΚΑΛΑ του ΜΙΛΑΝΟΥ (ο Παντελής ήταν λάτρης του Κάρολου από τον οποίο έμαθε πολλά τραγούδια) αλλά και με το ΚΑΦΕ ΣΕΒΑΧ καθώς βοήθησαν πολύ στο να γίνει η Συναυλία του 2004 προς τιμή των Μιλάνων όπου συμμετείχαν με έξη τραγούδια (μπορείτε να τα βρείτε σε παλαιότερη δημοσίευση του μπλόκ ... εδώ ) αλλά και στην συνεύρεση μουσικών όπως του Νίκου Παπάζογλου και του Χρήστου Μητρέντση.

Για όσους περνούν ή ζούν στη Σαλονίκη μιά στάση για μεζέδες και διπλοπενιές ενδείκνυται.

Εμείς απλά σας δίνουμε μερικά δείγματα από την δουλειά τους στο κλασσικό ρεμπέτικο ... εδώ και 4 τραγούδια που έγραψαν σαν Παλαιολόγοι (καθώς και το ομώνυμο του Π. Τούντα) εδώ:

1. Ερωτική Μπόχα, 2. Το Αλκοολίκι, 3. Το Μήνυμα της Αγάπης 4. Χωρίς Ειδήσεις

Ενα Καλοκαίρι με πολλές, πολλές Εκδοχές ..... (Summertime 30 versions)

2011-07-03T18:15:00.021+03:00

Ιούλιος πιά ... και μπήκαμε για καλά στο καλοκαιράκι.

καιρός για Summertime

Είχα πεί να μην μπλέξω με αυτό το κομμάτι που εκφράζει μεν τέλεια το καλοκαίρι, (το Summertime εννοώ), αλλά κοντεύω να το σιχαθώ τόσες φορές που τόχω ακούσει και παίξει γιατί ήξερα ακόμα ότι είναι μεγάλο "σκάλωμα" και θέλει πολλές ώρες αφιέρωσης.
Αλλά ... ας όψονται οι παραγγελιές.

Πάνε κάπου δεκαπέντε χρόνια που ο Κώστας Γιανουλόπουλος είχε κάνει 4 εκπομπές στο 2ο πρόγραμμα της ΕΡΤ με θέμα διαφορετικές εκτελέσεις από το Summertime. Παρακινούμενος και εγώ τότε άρχισα να μαζεύω από αυτά... Εβαλα και τον φίλο μου τον Γιώργο τον "Πλακεντία" τότε, ("Dr Funky" τώρα) να κάνουμε κόντρες, ... ποιός θα βρεί πιό πολλές εκτελέσεις.
Στο τέλος μετά από 2 χρόνια είχαμε φτάσει και οι δύο μαζί κάπου στις 160 - 180 περίπου...

μέχρι που το σιχαθήκαμε και δεν θέλαμε να το ξανακούσουμε.

Στο μεταξύ όμως βγήκε ο Κosmos FM, τα Budhha's BAR, διαδόθηκε τρομερά η εθνικ μουσική και νέες αύρες μας πιπίλησαν τ' αυτιά. Σιγά - σιγά άρχισε να αυξάνει η παλιά συλλογή μου και τώρα πιά έχει φτάσει τα 400 τραγούδια χωρίς να σκίζομαι να βρώ και άλλα. Από όλα αυτά τι να πρωτοδιαλέξεις για μιά μικρή περίληψη ότι και να γίνει κάτι αφήνεις απ'έξω. Παρόλα τα παραπάνω και για μερικούς φίλους που το "απαιτήσανε" έκατσα και έκανα μιά μικρή συλλογή αφήνοντας έξω τα πολύ κλαψιάρικα, τα πολύ τζαζέ και τα πολύ αργά.

Με άλλα λόγια διάλεξα τα πιό σπήντ, σέρφ, μπλούζ, ρέγκε και beat,
γενικώς τα πιό περίεργα από την συλλογή μου.

Αυτό σημαίνει τουλάχιστον πέντε μέρες δουλειά για να τα ξανακούσω και να αποφασίσω, δεν πειράζει όμως ήταν μιά ευκαιρία να τα ξεκαθαρίσω και να πετάξω μερικά με χάλια ποιότητα -- (τελικό ξεσκαρτάρισμα: μείνανε 316 από τα 410).

"Ψώνιο" η όλη ιστορία ... αλλά υπάρχουν και χειρότεροι.

Το κομμάτι είναι γραμμένο από τον George Gershwin το 1935 για την όπερα "Porgy and Bess" και οι στίχοι είναι του DuBose Heyward (συγραφέα της νουβέλας Porgy στην οποία βασίστηκε η όπερα). Πρωτοτραγουδήθηκε ανεπανάληπτα απο την Billie Holiday (Σεπτέμβρη του 1936) και έφτασε στο Νο 12 των τσάρτς, για να ξαναειπωθεί και γίνει επιτυχία το 1957 από τον Louis Armstrong & την Ella Fitzerald (2η εκτέλεση) από τον Gene Vincent και τον Miles Davis το 1958, τον Sam Cooke & the Marcels το 1961, την Janis Joplin το 1968 κλπ ... κλπ
Η πιό εμπορική εκτέλεση είναι με τον Billy Stewart που έφτασε Νο 10 στο Billboard 100 του 1966.

Από τότε έχει υποστεί χιλιάδες ερμηνείες και σίγουρα είναι το πιό πολυδιασκευασμένο τραγούδι όλων των εποχών ... χωρίς αντιρήσεις.
Υπάρχουν καταγεγραμμένες περίπου 2.600 διαφορετικές εκδόσεις του "Summertime".!!

Ας κάνετε και εσείς μιά "βόλτα καλοκαιρινή" με τις δικές μου επιλογές και ελπίζω να μην κολλήσετε να μαζεύετε και εσείς Summertime στο μέλλον σαν τόσους "ξεσυλλόγιαστους".

Μισό καλοκαίρι εδώ (κλίκ) και άλλο Μισό Καλοκαίρι εδώ (κλίκ)

ΥΓ: Για όσους "τρελαμένους" θέλουν να αποκτήσουν και άλλο υλικό υπάρχει ένας πιό τρελλός Ολλανδός blogger ... που έχει αναρτήσει 666 (?) διασκευές του εν λόγω σουξέ (αυτά για τον φίλο της MISIRLOU ... υπάρχουν πολλά ψώνια που έχουν αφιερώσει ώρες απ΄την ζωή τους για ένα κομμάτι... άντε και δύο. Καλή Συνέχεια)

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Αυτές οι 666 διασκευές όλες μαζί αντιστοιχούν σε 50 ώρες - 29 λεπτά - 41 δεύτερα μουσικής.
Σκεφτείτε πρώτα άν αξίζει ... το Link του είναι εδώ

Οι Καϊκτσήδες στο Ρεμπέτικο (Kayikci 27 versions)

2011-06-30T03:14:00.026+03:00

Μετά από πολλές ξένες διασκευές καιρός να επανέλθω σε κάτι ελληνικό

μιάς και το καλοκαίρι προχωράει (αν και δεν το πήραμε χαμπάρι...).

Για όσους θα πάτε σε κάποιο νησί αλλά και για όσους δεν μπορέσουν, θα τους δώσουμε τροφή για τα όνειρά τους, ... να τριγυρίζουν το πέλαγος παρέα με ένα καϊκτσή.
Από τα παλιά ο "Καϊξής" ήταν το αγαπημένο μου ρεμπέτικο που λάτρεψα δεν ξέρω πως;
λόγω της Χαρούλας που το είπε; λόγω της μελωδικότητας του Χατζηχρήστου; λόγω των χαρεμιών στο στίχο; λόγω Σεβάχ και περιπέτειας

Καϊκτσή λοιπόν (τουρκική kayıkçı) σημαίνει τον χειριστή και ιδιοκτήτη καίκιού δηλ. τον καπετάνιο.
Το κομμάτι το έγραψε ο Απόστολος Χατζηχρήστος ή "Σμυρνιωτάκι" το 1948 σε στίχους Γ. Φωτίδα και το τραγούδησε ο ίδιος με τον ξαδελφό του Ευάγγελο Χατζηχρήστο και αργότερα ντουέτο με τον Μάρκο Βαμβακάρη. Ο ίδιος έχει γράψει και πολλές άλλες επιτυχίες όπως: "Το παράπονο του Αλήτη" ("Αλήτη μ’ είπες μια βραδιά"), "Ας μην ξημέρωνε ποτέ", "Καρδιά παραπονιάρα', "Η πεντάμορφη", "Η Βαρβάρα', 'Παραπονιάρικο" ('Ότι κι αν έχεις στην καρδιά"), "Το μαγκαλάκι", "Βαγγελιώ δεν είσ’ εντάξει", "Καροτσέρη τράβα", "Πάμε στο Φάληρο" που τα έχουμε χιλιοτραγουδήσει όλοι …
Ο ΝΕΑΡΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ (Από το βιβλίο του «Από το Βυζάντιο στο Μάρκο Βαμβακάρη) μας λέει: {...Αυτές τις εικόνες πλήξης, ανικανοποίητης επιθυμίας και φυλακής των γυναικών του χαρεμιού θα τις χρησιμοποιήσουν συνθέτες του 20ου αιώνα, όπως ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Βασίλης Τσιτσάνης..} Ο Χατζηχρήστος ....ενσωματώνει αρκετές τούρκικες λέξεις στα τραγούδια του. Στην πραγματικότητα το τραύμα της χαμένης πατρίδας, του προξενεί μιαν αθεράπευτη νοσταλγία της Ανατολής, τον οδηγεί σε χώρους εξωτικούς, τον κάνει να «ξαπλώσει σε ντιβάνια, σε πασάδικα ντουμάνια...να γνωρίσει τις σουλτάνες, τις πιο φίνες Αφρικάνες», να φανταστεί τα καραβάνια με τις καμήλες, να ερωτευτεί τη «μικρή του γκαμηλιέρη» και να της πει τη μαγική λέξη της αγάπης «γιαλελέλι». Ακόμα θέλει να μισθώσει ένα καΐκι κι έναν κωπηλάτη («καϊξή») για να κλέψει την γκιουζέλ-χανούμ, την ωραία κοπέλα που λιώνει και χάνει τα νιάτα της μέσα στο χαρέμι-κελί.

Πρέπει να είναι από τα πιό πολυδιασκευασμένο ρεμπέτικα μαζί με τη "Φραγκοσυριανή" του Μάρκου και την "Συννεφιασμένη Κυριακή" του Τσιτσάνη.

O Sebax γύρισε με πολλά καϊκια και μάζεψε αρκετό υλικό από αυτό τον κακόμοιρο βαρκάρη ...
ιδού τα πρώτα 13 κατά σειρά εκτίμησης μου:

Νο1 τον ίδιο τον συνθέτη και τον Μάρκο Βαμβακάρη

Νο 2 επάξια, η Χαρούλα γιατί αυτή και τόπε καλά, αλλά και τόμαθε στον πολύ κόσμο,

Νο3 καταπληκτική εθνικ διασκευή από την Θέσια Παναγιώτου και το άλμπουμ ¨Στου Θωμά" με τον Νίκο Μαραγκοπουλο. (πνευστά, πολυφωνίες και κρουστά)

Νο 4 ο Γιάννης Σαούλης (διάβασε για αυτόν σε παλιότερο άρθρο μου - αξίζει -> από τα περιεχόμενα) και το ακυκλοφόρητο CD του στην Ελλάδα (μόνο Τουρκία) "Kayikci".

Νο 5 ο Θύμιος Στουραϊτης - μπουζούκι και η Μαρία Καπετανίδου τραγούδι σε Live από Σεβάχ

Νο 6 Κώστας Καλαφάτης και Γιώργος Ξηντάρης από την Συναυλία στο Βόλο (2004) προς τιμήν του Κάρολου & Νίκου Μιλάνου.

Νο 7 ο Νίκος Τατασσόπουλος σε κέφια ξεκινάει με Scorpions περιπλανιέται σε Moody Blues και καταλήγει στον Καϊκτσή...!!! τραγούδι ο Κ. Γεράκης (Live από Σεβάχ)

Νο 8 μια πιό μοντέρνα άποψη από τους Ιμάμ Μπαϊλντί.

Νο 9 από την Τουρκάλα τραγουδίστρια Kulhani Sarkilar και την ελληνοτουρκική ταινία του Ζαφειρίου "Kayikci".

Νο 10 από το Duo Santorini (Ιταλοί)

Νο 11 από τα παιδιά της ΤΟΜΠΟΥΡΛΙΚΑΣ (ουζομεζεδοπωλείο της Θεσ/νίκης) με τον Παντελή Χατζηδιάκο - μπουζούκι και τον Δημήτρη Εσερίδη - κιθάρα.

Νο 12 από την Ελληνοτουρκική μπάντα Serjiani

Νο 13 από τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη.

Ακόμα θα βρείτε και άλλες 14 εκδοχές περισσότερο ή λογότερο ενδιαφερουσες ... εδώ κι εδώ
(όπως Τσαλιγοπούλου, Νταλάρα, Μπάμπη Τσέρτο, Τάνια Τσανακλίδου, Μαριώ ... ) Καλά αρμενίσματα

Walk On The Wild Side (36 versions)

2011-06-22T12:25:00.008+03:00

Walk On The Wild Side

Βαδίζοντας λοιπόν στην ΑΓΡΙΑ ΠΛΕΥΡΑ του ΚΟΣΜΟΥ ... τι πιό επίκαιρο κομμάτι απ'αυτό ...
μετά τα ΔΝΤ, τα μεσοπρόθεσμα, την απειλή Χρεοκοπίας, την υποτίμηση των διεθνών Νταβατζίδων, τα καμώματα του Γιωργάκη, τις ψήφους εμπιστοσύνης και όλα αυτά τα φαιδροθλιβερά που συμβαίνουν στη χώρα μας, για νάχουν να κάνουν κάτι οι πολιτικοί και οι τσάτσοι των ΜΜΕ που μόνο αυτοί βρίσκουν φαί (προσωρινά όμως) ...
Τι ΑΛΛΟ να σκεφτεί ένας νέος εκτός από,

την ΑΓΡΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... ενός κόσμου που δεν τον έφτιαξε αυτός έτσι.

Αστα - Βράστα ... Απ'οπου και να τα δείς (πόσο δε να τα πιάσεις) βρωμάνε και φως δεν φαίνεται... Για αυτό ας ακούμε κανένα τραγουδάκι μπας και ξεχαστούμε για λίγο.
Το τραγούδι λοιπόν του Lou Reed από το 1972 στο δεύτερο album του με τίτλο "Transformer", ήταν παραγωγή του David Bowie. Το τραγούδι έλαβε ευρεία ραδιοκάλυψη, παρά το γεγονός ότι έχει ακουμπήσει επάνω σε ταμπού θέματα όπως η τρανσεξουαλικότητα , τα ναρκωτικά , τους αρσενικούς πόρνους, το στοματικό σεξ και τον όρο "colored" που αναφέρται στους Αφροαμερικανούς.
Οι στίχοι μιλούν για μια σειρά από άτομα και τα ταξίδια τους στην πόλη της Νέας Υόρκης , και αναφέρεται σε αρκετές από τις τακτικές «σούπερ σταρ»στα στούντιο του Andy Warhol στην Νέας Υόρκη, δηλαδή Holly Woodlawn , Candy Darling , Joe Dallesandro , Jackie Curtis και Joe Campbell (που αναφέρονται στο τραγούδι από το παρωνύμιό του Sugar Plum Fairy).
Το σόλο σαξόφωνο πάνω στο σβήσιμο του τραγουδιού έγινε από τον Ronnie Ross , ο οποίος είχε διδάξει στο παρελθόν σαξόφωνο τον David Bowie ενώ τα φωνητικά από μια ομάδα κοριτσιών που λέγονταν "Thunderthighs". Ακόμα το κομμάτι χαρακτηρίζεται από τη διπλή γραμμή μπάσσων (!) που παίζονται και τα δύο από τον Herbie Flowers (δηλαδή double-bass και άταστο bass guitar).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η RCA κυκλοφόρησε μια επεξεργασμένη εκδοχή του τραγουδιού όπου αποβάλλεται η αναφορά του τραγουδιού σε στοματικό σεξ (αιώνιοι Γιάνκηδες).

Το κομμάτι φυσικά έχει άπειρες εκτελέσεις άλλες καλές - άλλες κακές.. τι να λέμε..?
Ακούστε πάνω από 30 τόσες εκδοχές εδώ και εδώ γιατί θα σας χρειαστεί στο μέλλον ....

Rehab (12 versions)

2011-06-12T07:49:00.010+03:00

Συγνώμη για την μικρή αποχή ...

αλλά ο Σεβάχ για φέτος έφτιαξε λημέρι στην Ικαρία, μέχρι δε να το οργανώσει χρειάστηκε καιρός και η πρόσβαση στο διαδίκτυο ήταν προβληματική (η COSMOTE βλέπετε ... δράμα στα νησιά).

Τέλος καλό όμως ... και από 'δώ θα σας συντροφεύει όλο το καλοκαίρι.

Που είχαμε μείνει..? Αα! σε διασκευές γνωστών κομματιών ... δεν ξέρω τι με έπιασε τελευταία με τις διασκευές αλλά από την αφαίμαξη των επισκεπτών βλέπω ότι αρέσουν...
Για σήμερα το κλασσικό κομμάτι της Amy Winehouse "Rehab" από το 2ο άλμπουμ της "Back to Black".
Οι στίχοι είναι αυτοβιογραφικοί, περιγράφοντας τις συνήθειες και την άρνησή της τραγουδίστριας να εισέλθει σε κλινικές αποκατάστασης από το αλκοόλ.
Το τραγούδι κέρδισε το Ivor Novello Award καλύτερο για σύνθεση τραγουδιού, στις 24 Μαΐου 2007.
Πολλοί μουσικοί έχουν κυκλοφορήσει εναλλακτικές εκδόσεις του τραγουδιού:
- Η Αγγλική μπάντα Girls Aloud, η Seether κάλυψε το τραγούδι στο Yahoo!, ακόμα οι Τζαμαΐκανοί The Jolly Boys !, η τραγουδίστρια Fergie, ο Αμερικανός καλλιτέχνης Keller Williams σε μια bluegrass εκτέλεση και πολλοί ακόμα....

Εγώ μόνο 12 εκδοχές κατώρθωσα να μαζέψω και απολαύστε τες ...
εδώ/κλίκ

Light My Fire (32 versionS)

2011-05-23T11:10:00.009+03:00

"Light My Fire" είναι ένα τραγούδι που αρχικά γράφτηκε από τους DOORS

τον Αύγουστο του 1966 και κυκλοφόρησε την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου 1967 γιά το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "The DOORS" (διάρκεια 7 λεπτά). Τον Απρίλιο του 67 κυκλοφόρησε σαν σίνγκλ (διάρκεια 3 λεπτά) και έγινε Νο1 στο Billboard Hot 100 για 3 βδομάδες.

Ενα χρόνο αργότερα, επανήλθε στο Billboard του 1968 μετά την επιτυχία της διασκευής του Jose Feliciano με το οποίο κέρδισε το 1969 βραβείο Grammy ως καλύτερος pop άντρας ερμηνευτής, και άλλο Grammy ως καλύτερος νέος καλλιτέχνης.

(Ο ιδιος ο δημιουργός του Robbie Krieger γράφει ότι ο Φελισιάνο μας βοήθησε πολύ... κάνοντας το τραγούδι μας ευρύτερα γνωστό)

Μια ζωντανή έκδοση κυκλοφόρησε το 1983, για το album των "Doors - Alive".

Το τραγούδι είναι το # 35 στο Rolling Stone 's κατάλογο με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών και επίσης κατετάγη 7ο στη λίστα με τα Τραγούδια του 20ου αιώνα.

Εκτος της επιτυχημένης συνταγής του José Feliciano πρέπει να αναφέρουμε 2 ακόμα εκτελέσεις:
• της Shirley Bassey το 1999 (πρόκειται για ένα remix του φωνητικού τραγουδιού που ηχογράφησε το 1970 για άλμπουμ της "Something").

• και του Will Young το 20002 (μιά έκδοση με πιάνο με την οποία πήγε αμέσως στο Νο1 UK Singles Chart), πούλησε 177,000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα και έμεινε εκεί για 2 βδομάδες.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ

Bob Thiele with Gábor Szabó, in 1967
Erma Franklin recorded a soul style version of the song in 1969.
Stevie Wonder performed a soulful version in 1969.
Ananda Shankar in 1970, (sitar-based cover version)
Etta James also covered the song.
Spanish group Baccara. in 1977, (disco version)
Minnie Riperton (duet with José Feliciano) in 1979
the disco artist Amii Stewart in 1979
the Argentinian band Divididos In 1988
The Hampton String Quartet, in 1988.
Bristol trip-hop group Massive Attack in 1994 on the album Protection.
Beastie Boys in 1995.Jazz vocalist Patricia Barber (cool and bluesy) in 1998.
Scott Stapp with the rest of The Doors on VH1 Storytellers,
The death metal band Amorphis in 2000.
The UB40 on their 2000 album, The Very Best of UB40
The pianist George Winston in 2002
French singer Laurent Voulzy in 2006
Jackie Wilson's 1968 (Triptych Mix).

και τόσοι,τόσοι ... άλλοι όπως:

ο Dennis Brown, η Eliane Elias, ο Helmut Zacharias (1971), The Firebirds, η Amanda Overmyer ο Mr Kaponee, η Rhetta Hughes και ... όλα τα νέα ελληνοροκ συγκροτήματα.

Μερικές λοιπόν διασκευές (32) υπάρχουν εδώ και εδώ

Soul Makosa (28 versions)

2011-05-17T22:35:00.010+03:00

«ma-mako, ma-ma-sa, Mako-Mako-SSA»

Soul Makossa" ένα Hit του 1972 από τον Καμερουνέζο σαξοφωνίστα Manu Dibango.

Συχνά αναφέρεται ως ένα από τα πρώτα disco Hits. Το τραγούδι το παίχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Frankie Crocker , ο οποίος παίζει μουσική στον WBLS (δημοφιλή μαύρο ραδιόφωνο της Νέας Υόρκης).
Εκτός από την αρχική εκτέλεση που τότε ήταν πολύ σπάνια, τουλάχιστον 30 γκρούπ διασκεύασαν το κομμάτι για να αξιοποιηθεί η ζήτηση του. Εννέα διαφορετικές εκδοχές του τραγουδιού έχουν μπεί στο Billboard.

Ο ίδιος ο Manu Dibango διασκεύασε άψογα το τραγούδι για το άλμπουμ Wakafrika του 1994.

Μια ολοκαίνουργια έκδοση του τραγουδιού ονομάζεται Soul Makossa 2,0 και καταγράφηκε στη Γαλλία από τον Manu Dibango και τον Wayne Beckford για μια επανακυκλοφορία το 2011 με τα αγαπημένα τραγούδια τα τελευταία 50 χρόνια της μουσικής του καριέρας.

Ακόμα η φράση «ma-mako, ma-ma-sa, Mako-Mako-SSA» έχει χρησιμοποιηθεί και σε πάμπολλα άλλα τραγούδια διαφόρων καλλιτεχνών.

Δείτε μερικές διασκευές

κλίκ εδώ/here

Τσαγκαροδευτέρα με ΑΡΠΑ και Μελωδίες

2011-05-06T17:51:00.007+03:00

Δευτέρα 9/5/2011 στις 22.00 μ.μ.
στο "καφέ ΣΕΒΑΧ"
Η Harp'Eri στην άρπα κ ο Θανάσης Κλεώπας στην κιθάρα & φωνή,
σ'ένα μαγικό ταξίδι ... στις γειτονιές του κόσμου!"

'Εθνικ μουσικές, με αρώματα Ιρλανδίας & Ανατολής,

Ελλάδος & Αφρικής, τζάζ αυτοσχεδιασμού & δικές τους συνθέσεις.
Και για όσους επιθυμούν να ακούσουν δείγμα της δουλειάς τους ... εδώ

Ομορφη Πόλη (25 versions)

2011-05-06T17:38:00.004+03:00

Αλλο ένα κομμάτι θρύλος του Μίκη που όλοι έχουμε σιγοψιθυρίσει....

"Όμορφη πόλη, φωνές, μουσικές...
Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα.."

Η “όμορφη πόλη” ανήκει στον κύκλο τραγουδιών “Λιποτάκτες” που συνέθεσε ο Μίκης το 1952. Οι “Λιποτάκτες” δισκογραφήθηκαν για πρώτη φορά το 1960 και την “όμορφη πόλη” την τραγούδησε στον δίσκο ο ίδιος ο συνθέτης (μάλλον η καλύτερη).
Τον Ιανουάριο του 1962, ο Κώστας Χατζής έρχεται να το ερμηνεύσει με τη βραχνή φωνή και η χαρακτηριστική ερμηνεία του μαζί με το “δακρυσμένα μάτια”.

Δυο μήνες αργότερα η “όμορφη πόλη” ξεκινάει τις ευρωπαϊκές της διαδρομές. Η μουσική του Μίκη συναντάει την συγκλονιστική φωνή της μεγάλης ερμηνεύτριας Εντίθ Πιάφ. Το τραγούδι “Les amants de Teruel” όπως τιτλοφορείται η γαλλική διασκευή του, ερμηνεύεται από την Πιάφ στην ομότιτλη ταινία, σε σκηνοθεσία Jacques Plante και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

Το καλοκαίρι του 1966 στον “Α’ Μουσικό Αύγουστο” η Μαρινέλλα ερμηνεύει τους “Λιποτάκτες” στο Λυκαβηττό υπό την διεύθυνση του Μίκη. Πολύ σύντομα ηχογραφεί σε δισκάκι 45 στροφών την “όμορφη πόλη” και την “Φαίδρα”.

Στα χρόνια που ακολούθησαν πολλοί Έλληνες ηχογράφησαν το τραγούδι αυτό. Η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, η Μαρία Φαραντούρη, η Αρλέτα, ο Πέτρος Πανδής, ο Μανώλης Μητσιάς, ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Καλιόπη Βέτα με τον Αλέξανδρο Χατζή (4 δεκαετίες μετά τον πατέρα του Κώστα), ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Γιάννης Πάριος στον δίσκο του “ο ερωτικός Θεοδωράκης” και "οπωσδήποτε" ο Γιώργος Νταλάρας σε διάφορες εκτελέσεις, μόνος ή σε ντουέτο.

Φυσικά υπήρξαν και οργανικές διασκευές του τραγουδιού, όπως η διασκευή για δυο κιθάρες από τον Νότη Μαυρουδή και τον Παναγιώτη Μάργαρη (περιέχεται στον δίσκο τους “Cafe Del Art-III”) και η διασκευή για ορχήστρα με σολίστ το κλαρίνο του Βασίλη Σαλέα (περιέχεται στο δίσκο του “Litany” σε ενορχήστρωση του Γιάννη Ιωάννου).

Το 1993 η Maria del Mar Bonet ερμηνεύει με την υγρή και ζεστή μεσογειακή φωνή της ένα δίσκο με 12 τραγούδια του Μίκη και τίτλο “El·las”. Το τραγούδι “Ciutat preciosa” (όμορφη πόλη)

Η χειρότερη εκδοχή του κομματιού είναι από την Βικυ Λέανδρος η οποία το 2003 στον δίσκο “τραγούδι αλλιώτικο” νομίζει ότι το τραγούδι είναι ποπάκι και το ερμηνεύει το ίδιο ξενέρωτα σαν τον Καζανόβα της ή το κακομαθημένο παιδί (σαχλοτράγουδα της ελληνίδας του εξωτερικού, βαρώνης ... παρακαλώ, και εκλεγμένης δημοτικής συμβούλου του Δήμου Πειραιά ... σωθήκαμε)

Το τραγούδι αυτό, αρυτίδωτο ταξιδεύει τόσα χρόνια, (σχεδόν 60 ) αλλάζοντας όργανα, φωνές, στίχους και γλώσσες και θα εξακολουθήσει ακόμα να ταξιδεύει όσο οι άνθρωποι ποθούν και αγαπούν.

(Στοιχεία έλαβα απο τον http://afmarx.wordpress.com και τον ευχαριστώ) (κλίκ)

Honeymoon Song - Αν Θυμηθείς τ'ονειρό μου (22 ver)

2011-05-04T11:01:00.014+03:00

Αμέσως μόλις γκρίνιαξα στο προηγούμενο άρθρο για την μη συμμετοχή σας και το παθητικό νταουνλοουντ, ήρθε ένα CD από την Κομοτηνή με πολλά, πολλά τραγούδια (!) διασκευασμένα στο ύφος ακριβώς που ακολουθεί το μπλόκ ...

(οπότε παίρνω πίσω την γκρίνια αλλά, με μιά συμμετοχή δεν σώζεται η κατάσταση...)
Τέλος Πάντων ... Πάντως Χρυσόστομε σε ευχαριστώ..!
Και επειδή μετά από κάποιες συνεχόμενες ροκ - τζάζ διασκευές οι φίλοι του ελληνικού τραγουδιού άρχισαν να μουρμουράνε ιδού μιά σφήνα με ελληνικό καλό τραγούδι σε πολλές εκδοχές.

The Honeymoon
(ισπανικά : Luna de Miel) είναι μία ταινία από τον βρετανό σκηνοθέτη - συγγραφέα Michael Powell που κυκλοφόρησε το 1959.

(στην Αμερική κυκλοφόρησε με τίτλο The Lovers of Teruel).

Η ταινία είναι κάτι σαν οδοιπορικό γύρω από την Ισπανία με χορευτικά ιντερλούδια και μπαλέτα, κυρίως βασισμένα στο θέμα του τραγουδιού Honeymoon Song με τον Μίκη Θεοδωράκη. Στην ταινία το θέμα ερμηνεύεται από τον Ιταλό Μαρίνο Μαρίνι και το κουαρτέτο του, αλλά στη συνέχεια ηχογραφείται από πολλούς καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Beatles.

(Οι Beatles ηχογράφησαν το θέμα αργότερα το 1962 για το Live Show "Pop Go The Beatles" για το BBC radiο). Οι αγγλικοί στίχοι είναι του William Sansom.
Ισως η πιό γνωστή instrumental εκτέλεση είναι του "Manuel and The Music of the Mountains" και η πιό γνωστή ερμηνεία είναι της Mary Hopkins.

Στα ελληνικά τους στίχους έγραψε ο Νίκος Γκάτσος και πρώτη εκτέλεση από τη Γιοβάνα.

"Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου
δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο κι άσε με μόνο στην ερημιά

Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου
σε περιμένω να 'ρθεις
μ' ένα τραγούδι του δρόμου να ρθεις όνειρό μου
το καλοκαίρι που λάμπει τ' αστέρι με φως να ντυθείς."

Άλλες ερμηνείες από: Μαίρη Λίντα, Δημήτρη Ψαριανό, Ελένη Δήμου & Νταλάρα (Ντουέτο), Παριο, Γιώργο Δημητριάδη και άλλοι.

Πάρτε νά'χετε (κλίκ)

Μαγιάτικο LIVE

2011-05-02T16:20:00.019+03:00

« Πέμπτη – 5 Μαϊου »
Live στο Καφέ Σεβάχ

«Σήμερον – Εγχρωμον»

Χρωματιστές Ιστορίες με Ασπρόμαυρα Πλήκτρα,

Βιολί, Ούτι, και Φωνές.

Με το καράβι της Μουσικής, διασχίζουμε το χρόνο, ταξιδεύουμε σε χώρες μακρινές, όπου οι άνθρωποι μιλούν διαφορετικές γλώσσες, έχουν άλλο χρώμα στο δέρμα τους αλλά έχουν ίδιες αγωνίες, βλέπουν το σύντροφό τους στα μάτια με τον ίδιο τρόπο, ερωτεύονται με το ίδιο πάθος...

Οι μουσικές και τα τραγούδια των Saint-Saens, Eric Satie, Thelonius Monk, Astor Piazzola, Γιώργου Καλκάνη, Σωκράτη Μάλαμα, Μάνου Χατζιδάκι, Θαν.Παπακων/νου, Παραδοσιακά κ.ά.
είναι τα λιμάνια που θα βρούμε στο ταξίδι μας...
ΕΝΑΡΞΗ 22:00 περίπου ...

No Woman, No Cry (26 versions)

2011-05-01T22:05:00.019+03:00

Συνεχίζοντας με τις διασκευές κλασσικών κομματιών έχω να πω ότι κανένας "ακροατής" δεν μας πρόσθεσε ούτε μιά διασκευή ως τώρα ... ούτε καν μιά υπόδειξη, σχόλια ... αλλά ... πολλοί τα "μασάνε"... (Ξέρω είσαστε πολυάσχολοι, δεν έχετε χρόνο, δεν έχετε υλικό, δεν ξέρετε να τα στείλετε, δεν έχετε τη γνώση, τα παιδιά ... και άλλα πολλά δίκια.)

Ξέρω επίσης ότι αυτή είναι η στατιστική για τα μπλόκ ..!
* 1000 μπαίνουν, βλέπουν .. 200 κατεβάζουν .. ένας ίσως λέει ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ *

Ξέρω επίσης ότι αυτή είναι η μοίρα των Μπλόκερς ... Να βαδίζουμε μόνοι μας ... Μοναχικοί ταξιδιώτες στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, με μεράκι για τη μουσική (ή κάτι άλλο) με ρομαντισμό και ΞΑΝΑ ΜΟΝΟΙ όπως και εσείς ΜΟΝΑΧΙΚΑ μπαίνετε - βλέπετε - παίρνετε - φεύγετε.
Δεν βαριέσαι ξέρουμε τι είμαστε όλοι (για αυτό λέω κάπου αριστερά ΑΛΛΑ ΨΩΝΙΑ με τη ΜΟΥΣΙΚΗ) Αλλοιώς θα είμαστε ΕΤΑΙΡΕΙΑ, FORUM, FACEBOOK, ή κάτι τέτοιο ΕΠΙΚΕΡΔΕΣ. Η ανωνυμία που σου δίνει το Internet... είναι καλή ...? (σπάνια νομίζω) μάλλον κακό κάνει γιατί απομονώνει.

Φτάνει η γκρίνια αλλά σήμερα μου επιτρέπεται λίγο γιατί το τραγούδι που παρουσιάζω είναι αισιόδοξο και λέει
ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ... στη ΖΩΗ ΣΟΥ ... ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ.
<=/=/=/=/=/=/=/=/=/=/=/==/=>
"No Woman, No Cry" λοιπόν είναι ένα reggae τραγούδι του Bob Marley & The Wailers.

Το τραγούδι έγινε για πρώτη φορά γνωστό το 1974 μέσα από το στούντιο άλμπουμ Natty Dread. Η ζωντανή εκδοχή από το 1975 το άλμπουμ ! Live είναι ίσως πιο γνωστή και περιλαμβάνεται και στο άλμπουμ με τις επιτυχίες τους με τίτλο "LEGENDS".

Αν και το τραγούδι πιθανόν γράφτηκε από τον ίδιο τον Μάρλεϊ, τα δικαιώματα του παραχωρήθηκαν στον Β. Ford, ή Vincent Ford, ένα φίλο του Μάρλεϊ που έφτιαξαν μαζί μία κουζίνα με σούπες στο Trenchtown, ένα γκέτο του Κίνγκστον της Τζαμάικα, όπου Μάρλεϊ μεγάλωσε. Αυτό πιθανόν έγινε από τον Bob ώστε με τον έλεγχο των δικαιωμάτων να διασφάλιζε την επιβίωση του σούπας των φτωχών μέσω του Ford.

To τραγούδι" (στην έκδοση του Marley & the Wailers) ήταν No. 37 στο Rolling Stone's 500 Greatest Songs of All Time. Ενώ ξανάγινε επιτυχία με το συγκρότημα The Fugees και τον αρχηγό - τραγουδιστή Wyclef Jean στον σόλο δίσκο του "Greatest Hits".

Τι να πώ παραπάνω για αυτό, που δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να μη το ξέρει ... ή να τόχει σιγοτραγουδίσει.

Διασκευές άπειρες όπως φαντάζεστε ....!
Ιδού μερικές λοιπόν:

Τι να προσέξετε φυσικά την Joan Baez, τον βασιλιά (The KING - μαλλον η καλύτερη) τον Peter Rowan και τους Νίκο Πιπινέλη, Νίκο Γέωργα και Hot Organic Trio - Live απ'το ΣΕΒΑΧ (κλίκ) & (κλίκ)

Gloria .... (17 versions)

2011-05-01T04:07:00.014+03:00

Tο "Gloria" είναι ένα κλασικό rock τραγούδι γραμμένο από τη ΒόρειοΙρλανδό τραγουδιστή - τραγουδοποιό, Van Morrison και αρχικά καταγραφέται από το συγκρότημα του, τους " Them" το 1964 ως το B-side του " Baby, Please Don't Go".
Ένα τεράστιο τραγούδι που ποτέ δεν έγραψε ιστορία στα Top, φθάνοντας μόνο μέχρι το Νο 71 στην Αμερική!
Στην ηχογράφηση εκτός από τα μέλη των Them (Billy Harrison - κιθάρα , Alan Henderson - μπάσο , Ronnie Millings - τύμπανα και Patrick John McCauley - πλήκτρα) συμμετείχαν και οι: Arthur Greenslade στο όργανο, Jimmy Page στην κιθάρα, και ο Bobby Graham στα τύμπανα, γιατί ο μάνατζερ Rick Rowe τους θεωρούσε άπειρους (λέγεται ότι ήταν η πρώτη ηχογράφηση με 2 ντράμς)

Το τραγούδι έχει διασκευαστεί εκατοντάδες φορές από το σύνολο σχεδόν των rock συγκροτημάτων της δεκαετίας του 60 και του 70 και έκανε ευρύτατα γνωστό τον δημιουργό του Van Morrison. Eίναι πολύ εύκολο να παίχτεί (τρείς συγχορδίες), και για αυτό είναι δημοφιλές σε όσους ξεκινούν να παίζουν κιθάρα. Το τραγούδι συνεχίζει μέχρι σήμερα να παίζεται από χιλιάδες ταινίες, από διάσημους καλλιτέχνες, ή άγνωστα garage συγκροτήματα.

Στη βαθμολόγηση του περιοδικού Rolling Stones με τα πεντακόσια πιο σημαντικά έργα στην ροκ κατέχει την 208η θέση. (αλλά έχει ανέβει 3 φορές στα Τοπ με διαφορετικούς εκτελεστές: Them το 1964, Shadows of Knights το 1965 & Patti Smith το 1975).

Ακόμα και ο Jim Morrison και οι Doors ηχογραφούν το Gloria στο άλμπουμ "Alive, She Cried" που κυκλοφόρησε το 1983 και το κάνουν ακόμα πιο διάσημο σε Αγγλία - Αμερική. Τέλος από τις καλύτερες ερμηνείες του κομματιού είναι το A Night in San Francisco (Van Morrison & John Lee Hooker) (1994). Μερικές ακόμα που μαζέψα:

Πάρτε μιά μυρουδιά, εδώ και Καλό Μάη..!

The Thrill Is Gone (30 versions)

2011-04-27T21:01:00.015+03:00

Θα ήθελα σ'αυτή την προσπάθεια με τις διασκευές τα σχόλια σας ....

και αν κάποιος φίλος-επισκέπτης μπορεί να προσθέσει κάτι παραπάνω ...
ας το στείλει με e-mail ή ας συνάψει το link στα σχόλια του αντίστοιχου άρθρου.
Ωστε να εμπλουτίζονται οι συλλογές για εσάς και για 'μάς ... Τhnx
===============================================================

The thrill is gone

" O ενθουσιασμός χάθηκε πήγε μακριά έφυγε μωρό μου πέταξε μακριά
το ξέρεις με παρεξήγησες μωρό μου και μια μέρα θα το μετανιώσεις ..."

" O ενθουσιασμός χάθηκε πήγε μακριά έφυγε μωρό μου πέταξε μακριά παρόλο που η ζωή μου συνεχίζεται θα είμαι τόσο μόνος ..."

" O ενθουσιασμός χάθηκε πήγε μακριά έφυγε μωρό μου πέταξε μακριά μια μέρα ξέρω, θα το ξεπεράσω όπως ένας σωστός άντρας θα έκανε ..."

" Το ξέρεις είμαι ελεύθερος τώρα μωρό μου ελεύθερος απ τα μάγια σου, και τώρα που τελειώσαμε, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου ευχηθώ καλή τύχη ......"

Στίχοι: Roy Hawkins.... Μουσική: Rick Νταρνέλ....

Πρώτη ηχογράφηση το 1951 (απ'τον στιχουργό).

Ο B.B. King εκείνη την εποχή ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός στο Μέμφις και το έπαιζε συνέχεια στην εκπομπή του ... Παράλληλα ήταν και μουσικός και η μουσική του καριέρα ανέβαινε κάνοντας τον γνωστό στο ευρύ κοινό με άλλες επιτυχίες.

Τον Ιούνιο του 1969 απόφάσισε να το διασκευάσει για πολλοστή φορά (κάνοντας τα "μαγικά" του με την περίφημη κιθάρα του -Λουσίλ) και το περιέλαβε στο άλμπουμ του "Completely well" που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Όταν κυκλοφόρησε ως single τον Δεκέμβριο του 1969, το τραγούδι έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του B.B. King έγινε τεράστια επιτυχία (# 3 R & B & Pop # 15) και το σήμα κατατεθέν του έκτοτε, ενώ του χάρισε και το βραβείο Grammy.....

Το τραγούδι έχει δεχτεί άπειρες διασκευές με ενδεικτικές των:

Peggy Lee (1970),
Aretha Franklin from Spirit in the Dark (1970),
Little Milton (1973),
Stan Webb (1973),
Luther Allison (1979), Steven Brown (Half Out, 1991),
The Manhattan Transfer (1995),
Dishwalla (1995),
Diamanda Galas (1998),
Jerry Garcia and David Grisman (1990s),
Harry Manx (1990s),
Willie Nelson (2000),
Mary Coughlan (2001),
The Marshall Tucker Band (Stompin' Room Only 2003),
Pappo (Buscando un amor, 2003),
Buckethead (2004),
The Eric Steckel Band (Havana, 2006),
Leslie West (Got BLOOZE 2005),
Theo Sinton (Emerald Blues, 2008),
Anthony Gardner (2009).

Εμείς παραθέτουμε μόνο 30 και ελπίζουμε:

1) να τις ακούσετε 2) να τις επεξεργαστείτε και 3) να τις εμπλουτίσετε
Τι να προσέξετε; Μα φυσικά τις 2 LIVE εκτελέσεις από το Σεβάχ με τους Blues Family και τον μπλουζουξή Νίκο Τατασσόπουλο που δεν κολώνει και στα πιό ροκ θέματα.. κλίκ1 - κλίκ2

Knockin' On Heaven's Door (69 versions)

2011-04-25T22:15:00.020+03:00

"Knockin 'On Heaven του Door" ....

"Χτυπώντας την πόρτα του Παράδεισου"

είναι ένα τραγούδι που έγραψε και τραγούδησε ο Bob Dylan για το soundtrack της ταινίας του "Pat Garrett & Billy the Kid" το 1973. Έφθασε # 12 στο Billboard Hot 100 chart singles.
Το 2004, οι εκπρόσωποι της μουσικής βιομηχανίας και του τύπου ψήφισαν το τραγούδι # 190 στο περιοδικό Rolling Stone με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών.

Το τραγούδι περιγράφει τα συναισθήματα και τις εντυπώσεις ενός ετοιμοθάνατου σερίφη, ο οποίος δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει το ρόλο του ως όργανο επιβολής του νόμου.

Το Knockin 'On Heaven Door έγινε θέμα ακόμα μιας ταινίας (κωμωδία εγκληματος του 1997 με πολύ καλή δομή και βαθμολογία 7,9 στο imdb.com), από τον Thomas Jahn , με πρωταγωνιστές: Til Schweiger , Moritz Bleibtreu και Rutger Hauer. Το όνομά της ταινίας προέρχεται από το τραγούδι του Dylan το οποίο είναι και βασικό soundtrack στην ταινία.
Δύο ασθενείς συναντώνται σε ένα νοσοκομείο, και οι δύο μόλις έχουν μάθει ότι πάσχουν από ανίατες ασθένειες. Θα αρχίσουν να μιλάνε για το θάνατό τους που είναι να έρθει πολύ σύντομα. Όταν βρίσκουν ένα μπουκάλι τεκίλα, ο Μάρτιν ανακαλύπτει ότι ο άλλος (Rudi) δεν έχει δει ποτέ τον ωκεανό , και του λέει ότι όλοι στον παράδεισο μιλούν πόσο όμορφος είναι ο ωκεανός. Μεθυσμένοι ακόμα και με τις πιτζάμες τους, κλέβουν ένα παλιό Mercedes 230SL convertible και ξεκινούν την τελευταία αποστολή τους, για να δουν τον ωκεανό. Το αυτοκίνητο όμως ανήκει σε ένα αφεντικό του εγκλήματος. Και αφού ληστεύουν διάφορα μικρά καταστήματα για να την "βγάλουν", διαπιστώνουν ότι υπάρχει ένα εκατομμύριο σε μετρητά στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου τους. Και ξεκινά η χάϊ Ζωή ... μέχρι ...

(η συνέχεια σε άλλα μπλόκ με ταινίες ... εμείς είμαστε μόνον για ήχο).

Οι πιό διάσημες διασκευές του τραγουδιού είναι από :

τον Arthur Louis (1974 - reggae), τον Eric Clapton (1975), τους Grateful Dead με τον συνθέτη (1987), τους Guns N' Roses (1987), το συγκρότημα Alarm που το έπαιζε πάντα, τον Waren Zevon και τους U2 (Αυγ 2010).
Το 1996 ο Σκωτσέζος μουσικός Ted Christopher με την έγκριση του Dylan έγραψε ένα νέο στίχο για «Knockin' On Heaven's Door», στη μνήμη των μαθητών και των εκπαιδευτικών σκοτώθηκαν στη σφαγή της Dunblane. (αυτό, είναι μια από τις σπάνιες φορές που ο Dylan έχει εγκρίνει επισήμως σε κάποιον να προσθέσει ή να αλλάξει στίχους σε ένα από τα τραγούδια του).
Αυτή η εκδοχή του τραγουδιού, στην οποία συμμετείχαν παιδιά από το χωριό τραγουδώντας το ρεφρέν και ο κιθαρίστας Mark Knopfler, κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και έφτασε στο # 1. Τα έσοδα πήγαν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις για παιδιά.

Αλλες διασκευές του τραγουδιού είναι από:

Bon Jovi, Pink Floyd, Boy George, U2, Mike Peters, Avril Lavigne, The Animals, Wyclef Jean, Cat Power, Pat Pacino, Lynyrd Skynyrd, Alex Rooke & Richard Keeley, The Sisters of Mercy, Bryan Ferry, Meir Ariel, Yuri Shevchuk, Dan Kleederman, Television, Mark Knopfler, Bruce Springsteen, Heaven, The Lost Dogs, Mungo Jerry, Luciano, Opposite Sides, Les Fradkin, Selig, Beau Jocque, Randy Crawford, Chaozz, Roger McGuinn, Cold Chisel, Zé Ramalho, DMX, Sandy Denny, Antony and the Johnsons, GWAR, Roger Waters, Herman Brood, Nazareth, Angela Aki, Tomoya Nagaze, Tramp on Winchester High Street, Daniel Lioneye, Sunny Jim Band, United Rhythms of Brazil, Ladysmith Black Mambazo, Dolly Parton, The Red Army Chorus and Ensemble with the Leningrad Cowboys, Jane Gurney, Ruth Lorenzo, Bride and Seether.

Τώρα εμείς σας δίνουμε μόνο 69 !! (αδυνατώ να γράψω τόσα ονόματα) και εσείς διαλέξτε...
(δεν είναι όλες 320 kbps) here & here.

Για να μην χάνουμε χρόνο με την παρουσίαση ροκ διασκευών
- ένα κομμάτι που μ' αρέσει και το είχα στα υπόψη είναι το
Working class hero του JOHN LENNON
- αλλά ο φίλος μου ο Θανάσης στο Granazi. blogspot.com
το έχει παρουσιάσει ήδη εξαιρετικά (με 18 εκδοχές) για αυτό σας παραπέμπω εκεί.

Πατείστε στον αναπτήρα.

"Hey Joe" ... (26 versions)

2011-04-24T23:06:00.012+03:00

Για σήμερα το "Hey Joe" ...

είναι ένα αμερικανικό λαϊκό τραγούδι από τη δεκαετία του 1960 που έχει γίνει rock πρότυπο και έχει εκτελεστεί από μια πληθώρα μουσικών σε διαφορετικά στυλ εν σχέσει με την πρώτη εκτέλεση .
Το "Hey Joe,Where You Gonna Go? " όπως δίνεται μερικές φορές ο τίτλος αφηγείται την ιστορία ενός άνδρα που βρίσκεται στο τρέξιμο και σχεδιάζει να διαφύγει στο Μεξικό μετά τη δολοφονία της γυναίκας του.

Η πρώτη γνωστή εμπορική ηχογράφηση του τραγουδιού στα τέλη 1965 από το γκαράζ-γκρουπ, "The Leaves" ο οποίοι είχαν και την πρώτη έκδοση σε single του τραγουδιού με την εκ νέου εγγραφή το 1966.

Η πιο γνωστή εκδοχή είναι των Jimi Hendrix Experience (1966) σημειώνοντας, το ντεμπούτο single τους.

Παρά τους ισχυρισμούς ορισμένων ότι είναι παραδοσιακό τραγούδι, συχνά αποδίδεται στην πένα του αμερικανικού μουσικού Dino Valenti (αλλά τα πνευματικά δικαιώματα στις ΗΠΑ το 1962 καταχωρήθηκαν στον Billy Roberts). Υπάρχει ο ισχυρισμός του Roberts οτι εκχωρησε τα δικαιώματα για το τραγούδι στον φίλο του Valenti (ενώ ο Valenti ήταν στη φυλακή), προκειμένου να έχει κάποιο εισόδημα μετά την απελευθέρωση. Ποιός να ξέρει τελικά?

Πολλές είναι οι μετά το 1966 διασκευές του από πολύ γνωστά συγκροτήματα όπως:

Marmalade, Deep Purple (στο πρώτο τους άλμπουμ Shades of Deep Purple το 1968), Frank Zappa, Patti Smith, Sonic Youth, Red Hot Chili Peppers (2006), Cher, Nick Cave and the Bad Seeds, Roy Buchanan (1992), Joni Mitchell .... κλπ.

Ακούστε μερικές απο αυτές και εκ των προτέρων λέμε ότι δεν είναι όλες πετυχημένες ...

Αξίζει να προσέξετε ... την αργή εκτέλεση του Tim Rose, την reggae των Black Uhuru, τον Buckwheat zydeco και την καταπληκτική του Otis Taylor με μπάντζο. (κλίκ) & (κλίκ)

I Put a Spell on You (22 Versions)

2011-04-20T14:15:00.018+03:00

Συνεχίζω τη σειρά διασκευές σε κλασσικά ροκ κομμάτια

με το "I Put a Spell on You".

... είναι ένα τραγούδι του 1956 που γράφτηκε από τον Screamin Jay Hawkins, του οποίου η ηχογράφηση επιλέχθηκε ως ένα από τα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν το Rock and Roll.

"Εβαλα μια περίοδο σε σας"
ή μάλλον στην αργκό
"Εκανα ένα ξόρκι για σάς"

Ο Hawkins αρχικά προορίζε το "I Put a Spell on You" ως ένα εκλεπτυσμένο τραγούδι αγάπης, μια μπλουζ μπαλάντα. Ωστόσο, αναφέρει ότι "μιά μέρα ο παραγωγός (Freed) έφερε παϊδάκια και κοτόπουλο στο στούντιο και μέθυσαν όλοι, και έτσι μας βγήκε αυτή η περίεργη έκδοση. Δεν θυμάμαι καν πως έγινε η εγγραφή".

Μέχρι εκείνη τη ηχογράφηση, ο Hawkins ήταν ένας μπλουζ ερμηνευτής αρκετά συναισθηματικός, και καθόλου άγριος. Ο Freed όμως πρότεινε ένα τέχνασμα για να επωφεληθούν από τον «παράφρονα» ήχο του "I Put a Spell on You" και έντυσε τον Hawkins με μιά μακριά κάπα, και εμφανίστηκε στη σκηνή αναδυόμενος από ένα φέρετρο στη μέση καπνού και ομίχλης. (το θέμα αργότερα εμπλουτίστηκε από χαυλιόδοντες που φοριούνται στη μύτη του Hawkins, φίδια και τα πυροτεχνήματα επί σκηνής, καθώς και ένα κρανίο με τσιγάρο στο στόμα).

Αν και o Hawkins δεν έκανε καμμία επιτυχία στα charts με εκείνη την εκτέλεση, αρκετά αργότερα η Nina Simone έφθασε # 23 στις ΗΠΑ το 1965 και οι Creedence Clearwater Revival το έφθασαν # 58 για τις ΗΠΑ Hot 100 το 1968. Στη Βρετανία, ο εκδοχή του Bryan Ferry του έφθασε # 18 το 1993.

Οι διάφορες εκδοχές:
Καλώς ... ο Νέος Πάσχας & Ανάσταση Ζωής Ευχισάμενοι .... εδώ

House of Rising Sun (76 Versions)

2011-04-14T09:40:00.014+03:00

Επειδή είχαν μεγάλη απήχηση οι διασκευές του "ΤΑΚΕ 5"
(και πολλοί φίλοι ζήτησαν και άλλες διασκευές),
αποφάσισα να αφιερώσω τα επόμενα posts σε μερικά θρυλικά τραγούδια του Rock.

Για σήμερα το House of Rising Sun.

«Το Σπίτι του Ανατέλλοντος Ηλίου" είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι από την Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως και πολλά άλλα κλασικά λαϊκά τραγούδια η πατρότητα του είναι άγνωστη.

Το τραγούδι θα είχε χαθεί στο σκοτάδι, αν δεν είχε συλλεγεί από τον λαογράφο Alan Lomax ο οποίος, ήταν έφορος του Αρχείου Αμερικανικού Δημοτικού Τραγουδιού για τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου το 1937.

Παλαιότερες εκδόσεις του έχουν καταγραφεί από:

1941 από τον Woody Guthrie
1947 από τον Josh White
1957 από τον Glenn Yarbrough
αρχές του 50 από τον Pete Seeger
1959 από τον Frankie Laine
1960 από την Joan Baez στο ντεμπούτο άλμπουμ της
1961 από τον ο Bob Dylan στο ντεμπούτο άλμπουμ του
1962 από την Nina Simone

Μέχρι που το 1964 ήρθε η πιό επιτυχημένη εκδοχή του από τους "ANIMALS"

Ο Alan Price (οργανίστας τους) ισχυρίζεται ότι το τραγούδι ήταν αρχικά γραμμένο τον δέκατο έβδομο αιώνα για έναν αγγλικό οίκο ανοχής στο Soho. Πολλές εκδοχές υπάρχουν για το που ήταν αυτο το "σπίτι", από πολλούς δε υιοθετείται ως ευφημισμός για έναν οίκο ανοχής , αλλά δεν είναι γνωστό αν το σπίτι που περιγράφεται στο στίχο ήταν σ'ένα πραγματικό ή φανταστικό τόπο.

Αλλα άτομα έχουν τη άποψη ότι ήταν αίθουσα τυχερών παιχνιδιών ή μια φυλακή.

Τα Τραγούδια:

cd 1

01 - The Animals - The House Of The Rising Sun
02 - B.B. King and Mary Travers - House Of The Rising Sun
03 - Sammy Kaye - House Of The Rising Sun (instr.)
04 - Christian Glatz - House Of The Rising Sun
05 - Fescue - House Of The Rising Sun
06 - The Platters - House Of The Rising Sun
07 - London Symphonic Orchestra - House Of The Rising Sun (instr.)
08 - Scorpions - The House Of The Rising Sun
09 - Phobos 4 - House Of The Rising Sun (instr. - fiddle) - [live version]
10 - Blind Boys of Alabama - Amazing Grace (House Of The Rising Sun)
11 - Schade's Pigband - House Of The Rising Sun (instr.)
12 - Miriam Makeba - House Of The Rising Sun
13 - Dusk and Dawn - House Of The Rising Sun (Radio)
14 - Rhodeside - House Of The Rising Sun - [live version]
15 - Ronnie Milsap - House Of The Rising Sun
16 - The Ventures - House Of The Rising Sun (instr.)
17 - The Brothers Four - House Of The Rising Sun
18 - Nina Simone - House Of The Rising Sun
19 - Spekkosaurus - Star Wars versus House Of The Rising Sun (piano instr.)
20 - Eric Burdon - House Of The Rising Sun

cd 2

01 - Animals - House Of The Rising Sun
02 - Fausto Papetti - House Of The Rising Sun (instr. - Disco)
03 - Joy Fleming - House Of The Rising Sun - [live version]
04 - Santa Esmeralda - The House Of The Rising Sun
05 - Nixer - The House Of The Rising Sun
06 - Farragut High School Marching Admirals - House Of The Rising Sun (instr.)
07 - Odetta - House Of The Rising Sun
08 - Geordie - House Of The Rising Sun
09 - Secret Tunes Club Mix - House Of The Rising Sun
10 - Grant Green & Donald Byrd - House Of The Rising Sun (instr.)
11 - Bon Jovi - House Of The Rising Sun - [live version]
12 - Wally B - House Of The Rising Sun
13 - Nina Simone - The House Of The Rising Sun
14 - Tommy Emmanuel - House Of The Rising Sun (Acoustic)
15 - Dolly Parton - House Of The Rising Sun
16 - Leslie West - House Of The Rising Sun
17 - 101 Strings Orchestra - House Of The Rising Sun (instr.)
18 - Eric Burdon, R. Krieger & Friends - House Of The Rising Sun - [live version]

cd 3

01 - Route 66 Blues Band - House Of The Rising Sun
02 - Doc Watson & Richard Watson - The House Of The Rising Sun
03 - Tracy Chapman - House Of The Rising Sun
04 - James Last - The House Of The Rising Sun (instr.)
05 - Bubba Blues - House Of The Rising Sun (Master)
06 - Lonnie Donegan - The House Of The Rising Sun
07 - Michael Tobas - House Of The Rising Sun (instr.) - [Steel Drum Band]
08 - Jen Ballute Band - House Of The Rising Sun
09 - Marketts - House Of The Rising Sun (instr.)
10 - Helmut Lotti - The House Of The Rising Sun
11 - Complete Fools - House Of The Rising Sun (instr.)
12 - Kentucky Blue - House Of The Rising Sun
13 - David Thornton - House Of The Rising Sun
14 - Joan Baez - House Of The Rising Sun
15 - Borge 'Biceps' Jensen - House Of The Rising Sun
16 - Riverdogs - House Of The Rising Sun - [live version]
17 - Crazy Bob - House Of The Rising Sun Mix (instr.)
18 - Midnight Sun - House Of The Rising Sun
19 - Edward Simoni - The House Of The Rising Sun (instr.)
20 - John 'Too Cool' McCool - House Of The Rising Sun (instr.)

cd 4

01 - Bachman Turner Overdrive - House Of The Rising Sun
02 - Andy Griffith - House Of The Rising Sun
03 - Sister Cy - House Of The Rising Sun
04 - Charlie Byrd - The House Of The Rising Sun (instr.)
05 - Rage Against The Machine - House Of The Rising Sun
06 - Pete Seeger - House Of The Rising Sun
07 - Doctor Phantom - The House Of The Rising Sun
08 - The Country Gentlemen - House Of The Rising Sun
09 - Non Prophet Organization - House Of The Rising Sun (Mellow Edit) (instr.)
10 - Preacher - House Of The Rising Sun
11 - Sinead O'Connor - House Of The Rising Sun
12 - Antics - The House Of The Rising Sun (instr.)
13 - CinChiller - The House Of The Rising Horror
14 - Toto - House Of The Rising Sun
15 - Sex Mob - House Of The Rising Sun (instr.)
16 - Gabriella Hanninen - House Of The Rising Sun
17 - No Message - The House Of The Rising Sun
18 - Buster Poindexter - House Of The Rising Sun

Καλή Χώνεψη εδώ και εδώ

14 Take Five & 1 Take Four

2011-04-09T14:58:00.010+03:00

Καιρό σας άφησα .... χωρίς ενημέρωση και άκουσα παράπονα ...

Αλλά ο Σεβάχ (όσοι ξέρετε από άλλες χρονιές) την άνοιξη ταξιδεύει για να βρεί ορμητήριο - ησυχαστήριο για το καλοκαίρι ...
το μόνο που πρόλαβα ήταν να αλλάξω λίγο το Look του μπλόκ για να μην το βαριέστε
(εγώ προσωπικά κάθε λίγο το βαριέμαι ...
και ας ήταν καλύτερο)

Και αφού έγινε η δουλιά καιρός και γιά μουσικές δουλειές. Second Hand λοιπόν (όπως λέγονται οι διασκευές) ενός κλασσικού κομματιού που όλοι αγαπήσαμε:

Το Take Five του Dave Brubeck.

Δύσκολο κομμάτι για να το "πειράξεις" γιατί είναι τέλειο από μόνο του.
Ωστόσο οι λάτρεις των διασκευών θα "γουστάρουν".
Ιδού κατά αλφαβητική σειρά οι θρασσείς πειραξίες.

Το αυθεντικό δεν το βάλαμε (να το αγοράσετε μιάς και είναι δίσκος σταθμός)
Φυσικά υπήρχαν και άλλα στην συλλογή του Σεβάχ αλλά ή δεν ήταν καλής ποιότητας mp3 ή το σκοτώνανε τελείως ... δεν είναι και για χόρταση.

Και ακόμη ένα Take Four (του αφαίρεσαν ένα μέτρο)
από τους The Link Quartet και το άλμπουμ "Italian Playboys". (κλίκ)

Once 2007 (ΟST) Η Ιστορία ενός Τροβαδούρου

2011-03-11T12:33:00.009+02:00

Σήμερα μιά και είμαστε στη σαρακοστή σας παρουσιάζω κάτι καινούργιο για το μπλόκ.

Την μουσική από μιά όμορφη ιρλανδέζικη ταινία που είδα και με ενθουσίασε μουσικά ....

Η ταινία λέγεται "ONCE" του 2006
(Director and Screenwriter: John Carney)

Είναι η ιστορία ενός φτωχού μουσικού (Glen Hansard) που έπαιζε στους δρόμους του Δουβλίνου. Μια υποτιθέμενη τοξικομανής (Marketa Irglova) κλέβει τη θήκη της κιθάρας με τα λεφτά και αρχίζει η καταδίωξη ... Η ταινία ξεκινά ακίνδυνα με αυτόν τον τρόπο, αλλά μετά τις σχετικές εξελίξεις θα διαπιστώσετε ότι βλέπουμε κάτι εντελώς ξεχωριστό. Στη συνέχεια θα γνωριστούν και θα γίνουν φίλοι. Οι δύο σταματουν σε ένα τοπικό κατάστημα μουσικής, όπου συχνάζει το κορίτσι για να παίξει πιάνο. (Μία από τις πολλές αξιοσημείωτες σκηνές της ταινίας είναι όταν προσπαθούν να μάθουν μαζί το πρώτο τραγούδι τους ... Falling slowly.!) Ο "Guy" έχει ήδη γράψει ένα τραγούδι και το διδάσκει στο κορίτσι που τον συνοδεύει στη φωνή και πιάνο. Αφού αποδειχθεί ότι η κοπέλα έπαιζε παλιά καλά πιάνο θα φτιάξουν μαζί μιά μπάντα και ξεκινούν μαζί μιά κουραστική εβδομάδα, γράφουν, προβάρουν και ηχογραφούν τραγούδια που αποκαλύπτουν μιά μοναδική ιστορία αγάπης.

Τα γνωστά .....

πλήν όμως ο Glen Hansard είναι καταπληκτικός τραγουδοποιός και τραγουδιστής (αν δεν ξέρετε τίποτα για αυτόν σας λέω ότι είναι ο frontman σε ένα μεγάλο folk-rock ιρλανδικό συγκρότημα, «The Frames», οι οποίοι είναι πολύ δημοφιλείς στην Ιρλανδία και έχουν περιοδεύσει στις ΗΠΑ). Και οι δύο πρωταγωνιστές δεν είναι ωριμασμένοι ηθοποιοί, αλλά επαγγελματίες μουσικοί. Όλη η μουσική για την ταινία αποτελείται από πρωτότυπα τραγούδια που έχουν συνθέσει και αποδίδουν οι δύο μουσικοί πολύ καλά και η χημεία μεταξύ των δύο είναι προφανής και εκδηλώνεται και στην πραγματική ζωή τους.

Η ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, γυρίστηκε μέσα σε 17 ημέρες και χρησιμοποιούν φυσικό φως και σπίτια φίλων, είναι όμορφη και μάλλον μοιάζει με ντοκιμαντέρ. Αλλά έχει συναίσθημα, αμεσότητα και οικειότητα γυρισμάτων, έτσι που ο θεατής αισθάνεται πως είναι εκεί στο Δουβλίνο με τον "Guy" και το κορίτσι του, και ακούει τη μουσική τους στο δωμάτιο ή στο δρόμο δίπλα τους...

(Η δύναμη του DVD σας επιτρέπει να το κάνετε ξανά και ξανά).

Και ... πολύ καλή μπαλάντα είχα καιρό να ακούσω ...
Διαβάστε κριτική εδώ για όσους την "ψάχνουν" εδώ και το soundtrack εδώ
Αφιερωμένο στη "Lacta"

Απόκριες 2011

2011-03-03T01:29:00.022+02:00

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ

"Οσο μασκαρεύομαι .. τόσο δεν κοροϊδεύομαι"

"και όλοι μασκαράδες στα έδρανα, στις κάλπες.."

Και τώρα αρχίζει η νηστεία ...

Και του χρόνου

Buddy Sarkissian & Fred Elias (With His Mecca Four)

2011-02-19T15:41:00.014+02:00

Συνεχίζοντας τα αφιερώματα στους Ελληνες δεξιοτέχνες και την μουσική της Εγγύς Ανατολής, ας ασχοληθούμε λίγο με έναν καταπληκτικό βιολιστή συμπατριώτη μας
τον Fred Elias και ένα καταπληκτικό βινύλιο του 1960 με τίτλο "Soul Of The East"

Ο Φρέντυ γεννήθηκε στο Μάντσεστερ του Νιού Χάμσαιρ, και είναι ΕλληνοΛιβανέζικης καταγωγής. Πτυχιούχος του Ωδείου Βοστώνης αναγνωρίζεται γενικά ως ο καλύτερος βιολιστής στον τομέα του.
Αλάνθαστος εκτελεστής στις πολύπλοκες ανατολίτικες κλίμακες, τις οποίες συνδυάζει με τα πρότυπα της Δυτικής εξέλιξης, έχει κερδίσει τον έπαινο για το παίξιμο του από πολλές πλευρές, με αποκορύφωμα το κάλεσμα να παίξει για τον βασιλιά Σαούντ της Σαουδικής Aραβίας.

Μαζί με τον αρμένη αρχηγό της μπάντας Buddy Σαρκισιάν, που γεννήθηκε στο Λόουελ της Μασαχουσέτης (έχει κληθεί ο βασιλιάς των ντάμερ της Εγγύς Ανατολής) σχημάτισαν μιά μπάντα επηρεασμένη από αραβικά, αρμένικα, ελληνικά, τουρκικά και ισραηλίτικα ηχοχρώματα. Συνήθως χρησιμοποιεί ένα Durbeckee (χειροτύμπανο) για να δημιουργεί τα δικα του μοναδικά ρυθμικά μοτίβα, εναλλάσσοντας το περιστασιακά με bongoes και combo drum για ποικιλία.

Η ομάδα συμπληρώνεται από τον ελληνικής καταγωγής κιθαρίστα Manny Petro (γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη), που χρησιμοποιεί μια τεχνική που ονομάζεται διπλασιασμός, επιτρέποντας μια κιθάρα του να ακούγεται σαν δύο. Και τον Αρμενιο-Αμερικανό Paul Mooradian, που γεννήθηκε στο Haverhill, (Μασαχουσέτη). Έναν πραγματικά αφέντη του tambourine (ντέφι).

Τα ασυνήθιστα όργανα - βιολί, κιθάρα, ντέφι και το Durbeckee, δημιουργούν ένα διακριτικό μείγμα που προσθέτει βάθος και όγκο στην ομάδα.

Με δύο εξαιρέσεις, όλες οι μελωδίες είναι πρωτότυπες συνθέσεις, που γράφτηκαν και οργανώθηκαν από το δίδυμο Fred Ηλίας και Buddy Σαρκισιάν. Η μουσική που επελέγη για αυτό το άλμπουμ είναι από ηχογράφησεις σε νυχτερινά κέντρα καθώς και από εμφανίσεις τους σε συναυλίες. Η μπάντα συχνά συνοδεύεται από τους λαϊκούς χορευές Λίζα και Ahmad (επώνυμα απουσιάζουν) που συμπράττουν παίζοντας finger cymbals (ζήλιες).

Ακούστε προσεκτικά και θα καταλάβετε τι εστί ρυθμός ανατολής.

Performers: Ερμηνευτές:

Buddy Sarkissian - durbeckee (hand drum)
Fred Elias - violin
Manny Petro - guitar
Paul Mooradian - tambourine (ντέφι)
Lisa and Ahmad finger cymbals (zils) - Χορό

Τραγούδια του LP:

Side 1

1. Mecca Interlude {3:00}
2. Tempo of the Veils {4:01}
3. Laurentien Dreams {2:50}
4. Drumselero {2:34}
5. Chifti Sands {3:15}
6. 6. Caravan {3:21}

Side 2

1. Turkish Nightmare {3:57}
2. Desert Moods {2:47}
3. Carribean Holiday {3:42}
4. 6/8 Delight {2:08}
5. Moorish Echoes {3:28}
6. Habeebe Village {3:12}
[Κλίκ]

Δημήτρης Στεργίου (Μπέμπης)

2011-02-11T13:44:00.014+02:00

Προηγούμενα αναφερθήκαμε στον "σπόρο" και την μισιρλού του και στον "μπέμπη" με τον μουσταφά του. Καιρός να πούμε λοιπόν δυό πράγματα παραπάνω για τον μεγάλο

Δημήτρη Στεργίου γνωστό και ως "Μπέμπη".

Γεννήθηκε στον Πειραιά, στον Άγιο Βασίλειο στις 16 Απριλίου 1927.Από ευκατάστατη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής της εταιρείας «Γκιόλμαν» και είχε γνώσεις κλασικής και βυζαντινής μουσικής. Πήγε στο Εμπορικό Γυμνάσιο με στόχο το νομικό κλάδο, αλλά η αγάπη του για τη μουσική τον οδήγησε στο μπουζούκι (αλλά και στην κιθάρα, μπάντζο, πιάνο). Πολύ φίλος με το Χιώτη, αλλά και ανταγωνιστής για το ποιος θα παίξει καλύτερα. Στις μυθικές κόντρες τους στο Πίγκαλς, λέγεται ότι συχνά ο Άγιος (Μπέμπης) ξεπερνούσε τον Θεό (Χιώτη).
Το μπουζούκι δεν το κόλλαγε πάνω του, το κρατούσε λίγο μακριά και το έπαιζε σαν λαούτο. Δεν προλάβαινες να δεις τα δάκτυλά του.

Αλλά ... δεξιοτέχνης μπουζουξής με ελάχιστη συμμετοχή στη δισκογραφία, με συνθετικό έργο που μετριέται στα δάχτυλα των χεριών, με μακρόχρονες παραμονές στο εξωτερικό, πως γίνεται να χρίζεται μύθος ενός οργάνου το οποίο έχουν εκπροσωπήσει ιερά τέρατα; Κι όμως γίνεται.

Δούλεψε στην Αμερική από το 1958 κυρίως μαζί με τον φίλο του Τάκη Μπίνη....

Ο Μπίνης, αν και σαφώς μεροληπτεί σε κάποια σημεία υπέρ του κολλητού του, στην αυτοβιογραφία του είναι διαφωτιστικός όσον αφορά το γιατί δεν ταίριαζαν οι δυο τους με τον Χιώτη: «Δεν γινότανε να κάνουμε και οι τρεις παρέα. O Χιώτης δεν ήταν μυημένος στην αλητεία και δεν ήθελε να κάνουμε ακραία πράγματα. Ο Χιώτης ήτανε άλλη μάρκα...

Ο Χιώτης έκανε το μπουζούκι όπως ήξερε κι ο Μπέμπης όπως ήθελε.

Δεν ταιριάζανε, δεν γινότανε… Και οι δύο κολοσσοί! Πώς να τα βρούνε…

Αλλά ο Μπέμπης ήτανε και λοξός, δεν ήθελε τη δισκογραφία. Εμείς με τον Χιώτη κάθε μέρα μόνο με αυτό ασχολιόμασταν, όλο πρόβες και δουλειά. Περιμέναμε με λαχτάρα πότε θα γραμμοφωνήσουμε. Αυτός τίποτα! Δεν ήθελε.“Άσε με, ρε γύφτο, που θα κάθομαι να τρέχω. Όποιος με γουστάρει να έρθει στο μαγαζί να με ακούσει” μου έλεγε.

Αλλά όπου κι αν πήγαμε μαζί αργότερα, χαλάσαμε τον κόσμο!»

Δυστυχώς ο λοξός Μπέμπης μας άφησε ελάχιστες ηχογραφήσεις γιατί δεν γούσταρε τα στούντιο (εγώ γραμμόφωνο δεν γίνομαι .. έλεγε)

Μόνο δύο δίσκοι του σώζονται ο ένας από την Αμερική και ο άλλος από τις 78 στροφές.

Γύρισε το 1965 από την Αμερική με το πάθος του ποτού.

Ακριβώς ίδια ηλικία είχε με τον Τάκη Μπίνη. Η διαφορά όμως ήτανε ότι ο Μπέμπης ήτανε δέσμιος του ποτού. Όχι του χασισιού. Σιγά σιγά άρχισε και έγινε μπεκρής, έγινε αλκοολίκι, πέθανε. Τον πήγανε, τον ξαναπήγανε, του κάνανε αποτοξίνωση, τελικά δε μπόρεσαν να τόνε φέρουνε πίσω. Πέθανε δυστυχισμένος στο Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων στο Δαφνί παραμονή Χριστουγέννων του 1972.

Μάζεψα τα λίγα σόλα του Μπέμπη λοιπόν και παρέλειψα κάποια αλλά κλαψούρικα τραγούδια με Καζαντζίδη, Μπάμπη Μπακάλη,Βαγ.Περπινιάδη κλπ.

Προσέξτε το "Πενιές" που ήταν το σήμα στη θρυλική εκπομπή του Πάνου Γεραμάνη -
"Βάρδοι του Λαϊκού Τραγουδιού" αλλά και τα Lament, Bouzouki Rhapsody

Μέγας μπουζουξής ο κύριος Μπέμπης... Ας τον θυμόσαστε που & πού...

Μερικοί Μουσταφάδες - "Think ABout Mustaphas"

2011-02-07T10:11:00.017+02:00

Με αφορμή τον προηγούμενο δίσκο του Γιάννη Σταματίου και την "Μισιρλού" του (που πράγματι είναι μιά από τις καλύτερες διασκευές όπως λέει και ο ειδικός στα σχόλια του "σπόρου") άκουσα ένα άλλο κομμάτι-θρύλο τον "Μουσταφά" παιγμένο από έναν άλλο θρυλικό μπουζουξή τον Δημήτρη Στεργίου (Μπέμπη) και θυμήθηκα ότι έχω μερικές "εκτελέσεις" Μουσταφάδες ...
ευκαιρία λοιπόν να τους μελετήσουμε.

(Για όσους ψάχνουν μισιρλούδες υπάρχουν καμμιά 250αριά - ναι ! - http://4misirlou.blogspot.com/ )

«Ο Μουσταφάς» λοιπόν είναι μια λαϊκή μελωδία της Μέσης Ανατολής που έγινε διάσημη από τον Bob Azam στη Γαλία τη δεκαετία του '60, σε μια έκδοση Fox Trot. Το 1994 η γαλική εταιρία APC ζήτησε από διάφορους μουσικούς - κυρίως γάλους - να δώσουν την ερμηνεία τους σε αυτό το κομμάτι. Ετσι προέκυψε το CD "Think ABout Mustaphas" που περιέχει 9 διασκευές με ψυχεδελικά surf, υπνωτικές ινδικές μουσικές, samples, Ανατολίτικο ρομαντισμό και πολλά άλλα στυλ.
Τώρα μην με ρωτήσετε αν το πείραμα μ'άρέσει..
* Δύο ανόητα rock n roll (που περιγράφονται στην ιστοσελίδα της APC ως ψυχεδελική surf..! μάλλον πανκ ροκ από τους Greg Garrigues και Jean Touitou.
* Δύο καλύτερες εκδοχές κοντά στο αρχικό κομμάτι (λιγότερο kitsh, ίσως) από τον ρόκερ Jonathan Richman και τον ποπ-σταρ Rachid Taha.
* Μια ημιακουστική μινιμαλιστική απόδοση (πολύ δύσκολο να περιγραφεί, στην πραγματικότητα), του Pascal Comelade.
* Μια μαύρη dub εκδοχή από τον Solo (και 2 ακόμα bonus ινστρουμένταλ με το τέλος του CD)
* Επιτέλους, όμως το καλύτερο κομμάτι από τους Nick Σκοπελίτη και Bill Laswell (μας ανταμείβει με μιά 10λεπτη διασκευή μαζί με άλλους μουσικούς που δεν περιλαμβάνονται στη θήκη του CD, οι οποίοι πέρνουν ένα απλό pop κομμάτι και το μεταμορφώνουν σε ένα ατμοσφαιρκό-ambient διαμάντι). Αυτή είναι και η πιο σοβαρή εκδοχή του Μουσταφά, πιο κοντά στην παραδοσιακή μελωδία από τη δεκαετία του εξήντα.
(Επ΄ευκαιρία ψάξτε το άλμπουμ «Ekstasis» του συμπατριώτη Nick Σκοπελίτη)
όπως είπα και πριν πείραμα είναι...
Και αν μιλάτε γαλικά και προσέξετε τους στίχους, θα εκπλαγείτε από τη βαθιά ένταση: ηλίθιοι, ανόητοι, αλλά διασκεδαστικοί. (με τη βοήθεια του παραγωγού Eddie Barclay). Το αποτέλεσμα είναι ένα ώριμο ποπ τραγουδάκι που θα μπορούσε εύκολα αναμειγνύεται για ΠΛΑΚΑ σε «easy-listening» πάρτι. Και έτσι σας το σερβίρω ... για πλάκα (κλικ)
Έχω, λοιπόν, δυσκολίες να φανταστώ ότι το «Σκέψου Μουσταφά» είναι ένα ζωντανό και σοβαρό αφιέρωμα στον Bob Azam ... εξάλλου η εταιρία λέει:

Πάρτε αυτό το CD, εάν θέλετε να έχετε τη διασκέδαση και το χαμόγελο.

Τώρα είπα να συνεισφέρω και εγώ με μερικούς άλλους μουσταφάδες
(αλλά και εσείς αν έχετε κάτι τις, μπορείτε να το στείλετε στα σχόλια)

Η αυθεντική εκτέλεση με τον Bob Azzam
Αραβική εκτέλεση από την Rida Boutrous (και το άλμπουμ The Renaissance Of Arabic Classics For Clubbers)
Από τον Gus Vali και το άλμπουμ "Chimera" (βλέπε παλιότερη ανάρηση ή ευρετήριο)
Από τον Δημήτρη Στεργίου (Μπέμπη) στην Αμερική με την Σεβάς Χανούμ και τον Στέλιο Σουγιουλτζή
Από την Γιώτα Λύδια και τον Μανώλη Αγγελόπουλο
Από τους γερμανούς εθνοροκάδες "17 Hippies"
Από τον Πέρση Sami Yusuf (δουλεύει & παράγει στο Λονδίνο)
Από τους Kultur Shock (gypsy punk band από το Seattle που παίζει rock, metal and punk με παραδοσιακά Balkan στοιχεία).
Από την Ελένη Βιτάλη (και το άλμπουμ "Χορέψτε γιατί Χανόμαστε")

Kαι στον φίλο A.F.Marx από την Μισιρλουπαίδεια --> του προτείνω όταν εξαντλήσει τη "μισιρλού" ...(?) να ασχοληθεί και με κανένα "μουσταφά¨ γιατί εγώ δεν έχω αρκετή υπομονή.(κλικ)

Γιάννης Σταματίου ... (Σπόρος)

2011-01-26T23:34:00.012+02:00

Το σκέφτηκα πολύ να γράψω για τον κύριο Γιάννη Σταματίου ...

Δεν μου αρέσουν τα Ρεκβιεμ μετά θάνατον ... (αλλά όλες αυτές τις μέρες, πολύ παραφιλολογία έπεσε και αφιερώματα ως συνήθως μάλλον από καιροσκόπους και άσχετους)Ο Γιάννης Σταματίου (δεξιά) με τον Τζακ Λέμον και την Σίρλεϋ Τζοουνς

Επειδή όμως εγώ τον "Σπόρο" δεν τον γνώρισα τώρα αλλά ...χρόνια πίσω, αποφάσισα ένα μικρό αρθράκι μιάς και είναι ο τελευταίος (?) από τους μπουζουξήδες που μας συντρόφεψαν στην περιπλάνηση μας από το ρεμπέτικο στο "ροκ" και από το λαικό στο "έθνικ".
Δυστυχώς όμως οταν έκατσα κάτι δεν πήγαινε καλά ... δεν μου έρχονταν "κέφι" για να γράψω
Εξάλλου τά'χω ξαναπεί για τον κύριο Γιάννη σε παλιότερο άρθρο (Κοιτάξτε λίγο εδώ)

Και τώρα τι κάνουνε;

Θα ασχοληθούμε λίγο με ένα καταπληκτικό του δίσκο του Σπόρου που λέγεται Musical Reflections (Μουσικές Ανταύγιες) αφού πρώτα σας "πετάξω" λίγο να διαβάσετε τι έχει γράψει για αυτό το δίσκο ο Πάνος Γεραμάνης στα "ΜΟΥΣΙΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ (κλίκ) και ακόμα ένα ολόκληρο άρθρο στο περιοδικό "ΚΛΙΚΑ" για το Λαϊκό Τραγούδι που αναφέρεται σε όλη τη ζωή του Γιάννη Σταματίου .. (κλίκ)
Νομίζω ότι είναι από τους καλύτερους ελληνικούς δίσκους που έχουν γραμμοφωνηθεί ποτέ και τον θεωρώ "διαχρονικό" τόσο που ακόμα και τώρα κάθε βράδυ στο μαγαζί θα παίξω κανα δυό κομάτια του στη ζώνη της τζαζ αλλά και της εθνικ ακόμα και στα ελληνικά (δηλαδή κολλάει με όλα).

Αυτό ίσως είναι καλύτερο λίγα λόγια πολύ μουσική ... και τι μουσική;

Εχω προσθέσει το θρυλικό κομμάτι του "Bouzouki & Whisky" παιγμένο από 4 μπουζούκια (το συγκρότημα Ραστ) και τους τέσσερεις μαζί τους ίδρωσε .. (κλίκ)

ΚΑΛΟ ΤαΞΙΔΙ σερ

Playing For Change - Παίζοντας Μουσική για την ΕΙΡΗΝΗ

2011-01-13T01:26:00.016+02:00

Καλά πάμε το Νέον Ετος..;

Μιά χαρά δεν βλέπετε ... όλα καλά, ...

Απεργίες, Ανεργίες, Αψιλίες, Ακεφιές, Αναδουλειές, Ανατροπές, όλα τα στερητικά ....

να μην συνεχίσω γιατί θα σας απογοητεύσω σαν όλα τριγύρω σας και εγώ ... όμως εγώ πρέπει να σας ντοπάρω ,να σας θωπεύω και σας θεραπεύω γιατί ο D.J. ο Barman & ο Blogger τι σήμερον πρέπει να είναι γιατρός, ψυχολόγος, θεραπευτής, διασκεδαστής, θεατρίνος, κλόουν, ...

και δεν πρέπει να γρινιάζει και αυτός τέτοιες δύσκολες εποχές. ....

Πάμε λοιπόν (σαν τους άλλους) να κάνουμε απολογισμό για το δίσμοιρο το 2010

Πολλά καλα ξένα πράγματα ακούσαμε, λίγα ελληνικά, κανένα που να αξίζει να το θυμόμαστε για του χρόνου... Τι σας Λέω τώρα υπάρχουν άλλα Site, περιοδικά, έντυπα και εκπομπές πιό ειδκοί να κάνουν τον απολογισμό της χρονιάς. Απλώς εγώ από μέρες σκεφτόμουνα κάτι χαρούμενο και ποιοτικό για να ξεκινήσει το 2011 με καλό μουσικό ποδαρικό. Και αφού το παίδεψα μέρες στο μυαλό βγήκε μόνο του ... Και είναι αυτό (!)

είναι ένα multimedia έργο μουσικής που δημιουργήθηκε από τον αμερικανό παραγωγό και ηχολήπτη Mark Johnson με σκοπό να φέρει σε επαφή μουσικούς από όλο τον κόσμο. Παράλληλα, δημιούργησε και ένα ξεχωριστό μη κερδοσκοπικό οργανισμό "Playing For Change Foundation" ο οποίος στηρίζει μουσικά σχολεία για παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Το έργο ξεκίνησε το 2004 με στόχο της οργάνωσης να «εμπνεύσει, συνδέσει και φέρει την ειρήνη στον κόσμο μέσω της μουσικής». Οι δημιουργοί του έργου, Mark Johnson και Enzo Buono, ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο σε μέρη όπως η Νέα Ορλεάνη , Βαρκελώνη , τη Νότια Αφρική , την Ινδία , το Νεπάλ , τη Μέση Ανατολή και την Ιρλανδία . Χρησιμοποιώντας ένα κινητό εξοπλισμό καταγραφής, το δίδυμο κατέγραψε ντόπιους μουσικούς που εκτελούν το ίδιο τραγούδι, ερμηνεύοντας το με το δικό τους στυλ.

Μεταξύ των καλλιτεχνών που συμμετέχουν είναι:

Vusi Mahlasela , Louis Mhlanga , Κλάρενς Bekker , Tal Ben Ari (Τούλα), Bono , «Keb» Μο , Ντέιβιντ Broza , Manu Chao και ο παππούς Elliott .

Το πρώτο single " Stand by Me ", ξεκίνησε στη Σάντα Μόνικα με ένα τραγουδιστή του δρόμου που ονομάζεται Roger Ridley (πέθανε πρόσφατα) και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Εγινε δε τόσο δημοφιλές όταν προβλήθηκε σε απευθείας σύνδεση, ώστε έχει φτάσει σήμερα πάνω από 24 εκατομμύρια επισκέψεις στο YouTube.
(Πιέστε Εδώ ... Λέει) ή καλύτερα Δείτε το επίσημο SITE http://playingforchange.com/
Το δίδυμο των δημιουργών συνέχισε τις περιπέτειες και να ταξιδεύει τον κόσμο, καταγράφοντας όλο και περισσότερους μουσικούς. Όλες αυτές οι εκδόσεις θεωρήθηκαν ένα ανάμικτο "παστίτσιο" μουσικής Εθνικ και αφού απόκτησαν τόση φήμη οι δημιουργοί τους αποφάσισαν και το έκαναν Multimedia - CD/DVD. (Αγοράστε το για συνεισφορά στην Οργάνωση).

Πέραν από παραπάνω ... τα τραγούδια του ΑΛΜΠΟΥΜ είναι τέλεια.

Καλές επιλογές τραγουδιών - Καλοί μουσικοί - Καλές Εκτελέσεις - Καλή Σκηνοθεσία και ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ κάτι που τόσο πολύ λείπει.
Ακούστε το εδώ και Καλή χρονιά.

Αη Βασίλης Ρεμπέτης - Carols with Baglama

2010-12-21T11:21:00.017+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ... (κατ΄αρχήν)

Καιρός για κάτι εορταστικό μέρες που έρχονται ... (αν και φέτος είχα πεί να μην ασχοληθώ με χριστουγεννιάτικα κλπ πράγματα που βάζουν όλα τα blog, τα forum και τα sites) αλλά τι να κάνουμε; ...
θέλουμε, δεν θέλουμε τα χριστούγεννα και ο νέος χρόνος θάρθουν και θα περάσουν χωρίς να μας ρωτήσουν σε τι διάθεση είμαστε.
Αλλά ιδού το δίλημμα τι να βάλεις πάλι; μιά επανάληψη με ροκ κάλαντα όπως πέρσι; (γιά κοίτα εδώ) ή κάτι Jingle Bells και Jazz Chrsitmas σε όλες τις εκδοχές που μας πολιορκούν όλοι;

Οχι φέτος κάτι πολύ ελληνικό για να σκάσουν οι Φράγκοι δανειστές μας.

Εψαξα λοιπόν στην δισκοθήκη μου και βρήκα ένα αστεράκι - mini CD (Demo disc)
με τίτλο "EASTERN GATE"
που έχει εκδόσει ο καταπληκτικός Γιάννης Σαούλης όταν ήταν διευθυντής στην Sony Τουρκίας, με ρεμπέτικα οργανικά θέματα (κομματάρες δηλαδή) και κάλαντα
(ναι τα κάλαντα του Αη Βασίλη με μπαγλαμά & ορχήστρα...!!!).
Καταπληκτική ενορχήστρωση & ηχογράφηση από την SONY DADC.
Με παίδεψε λίγο να το φτιάξω γιατί τα drive για μινι cd έχουν εκλείψει (τα MAC δεν διαθέτουν) και οι εταιρίες τα κατήργησαν και δεν βγάζουν πιά τέτοια στολίδια (ασύμφορα)

Αξίζει πάντως να ακούσετε και τις άλλες δουλειές του Γιάννη Σαούλη γιατί χαρακτηρίζονται από τέλειο επαγγελματισμό και ήθος που αμφιβάλλω αν έχουν οι σύγχρονοι ρεμπέτες μας.
(την ιστορία του θα την βρείτε εδώ και δείγματα της δουλειάς του θα βρείτε εδώ).

Το δισκάκι περιλαμβάνει 7 καταπληκτικά οργανικά κομμάτια για μπουζούκι, μπαγλαμά και ορχήστρα. Τα θέματα του είναι:

2000 Αη Βασίληδες
Renee
Michali's Dream
Στην Αυλή του Πελάγους
Μινόρε
Μικρά Ασία Χαίρε
Αποχαιρετισμός

Ελπίζω να το απολαύσετε και να περάσετε καλά αυτές τις "περίεργες μέρες" που με όλα αυτά γύρω μας μόνο γιορτές δεν μας θυμίζουν.

Αντε πάει και το 2010 την βγάλαμε ... το 2011?

Οπως λέει και το τραγούδι του Βασίλη ...

"Με άλλα λόγια θα στο πω κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ' το εβδομήντα και μετά μας έχουν πνίξει τα σκατά ...
να δεις τι σου 'χω για μετά..."

Ομως εμείς δεν μασάμε ... και θα την παλέψουμε ...
(Βούρρ για γαλοπούλες & ρεβεγιόν). Εδώ

Chicago Blues Reunion

2010-12-13T09:52:00.014+02:00

(Συνέχεια από τα προηγούμενα)
Ο Corky Siegel συμμετείχε από τo 2004 και στους BLUES CHICAGO REUNION

Η Chicago Blues Reunion είναι μία all-star μπάντα του Σικάγου με θρύλους της μουσικής που ορίζε τον ήχο της γενιάς τους στη δεκαετία του 1960.
Οι μουσικοί που περιλαμβάνονται στην CBR είναι από τα πιό γνωστά ονόματα του μπλουζ...

Barry Goldberg - Organ
Nick Gravenites - Vocal & Guitar
Gary Mallabar - Drums
Harvey Mandel - Guitar
Rick Reed - Bass
Marcy Levy - Vocals
Corky Siegel - Harmonica & Vocals

SPECIAL GUESTS

Sam Lay, ένας από τους πιό βιρτουόζους drummers στην ιστορία της blues.
Marcy Levy, τραγουδιστής 5 οκτάβων, τραγουδοποιός και μπλουζ αρπιστής.
Charlie Musselwhite, ο γνωστός master της φυσαρμόνικας από το 1960.
Jimmy Vivino, ισχυρή παρουσία σαν κιθαρίστας, αρχηγός του συγκροτήματος και μουσικός διευθυντής Tracy Nelson (φωνητικά) και ακόμα Jack White and Marshall Chess, Buddy Guy, Steve Miller, Dave Mason, Marcy Levy and B.B. King.

Με την πάροδο του χρόνου οι CBR, εξακολούθησαν να είναι μια έμπνευση στις νεότερες γενιές που ακολούθησαν το μονοπάτι του μπλούζ. Περισσότερα για την μπάντα εδώ:

Ο Harvey Mandel ελέγχει τη λίστα που του δείχνουν πριν από την πρόβα (και μιά που το παρατσούκλι του ήταν "φίδι" ιδού και το αντίστοιχο t-shirt, και ... όχι, αυτό δεν είναι Marlboro που κρέμεται από τα χείλη του (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Ο Nick Gravenites στην κιθάρα με τον Barry Goldberg στα πλήκτρα (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Harvey Mandel, Rick Reed στο μπάσο, και Kόρκι Siegel στη φυσαρμόνικα (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Το "Φίδι" παίρνει το προβάδισμα (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Ο Barry Goldberg με γαργαλήματα στο ivories (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Αγνώστων στοιχείων τμήμα εγχόρδων προσθέτει υφή σε μια μακρά σειρά instrumental
(κάντε κλικ για μεγέθυνση) Ο Nick (the Greek) τραγουδάει, ενώ ο Gary Mallabar παίζει ντραμς (κάντε κλικ για μεγέθυνση)

Οι Chicago Blues Reunion live at Chicago Blues Fest 2010

Αλλη φορά θα ασχοληθώ με τον κύριο Nick (the Greek) προς το παρόν
Chicago Blues Reunion - Buried Alive in the Blues (2004) εδώ

Corky Siegel's Chamber Blues (Classic with Blues)

2010-11-27T12:52:00.014+02:00

Συνέχεια από τα προηγούμενα ....

Οπως είχα γράψει πριν λίγες μέρες ο Corky Siegel έχει και μιά μετέπειτα μουσική πορεία. Αφού ασχοληθήκαμε με τα "κλασσικά" του και τα "μπλούζ" του σ'αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε τις τελευταίες δουλειές του, κάτι μεταξύ classic & blues.
Το τελευταίο σχήμα που διαμόρφωσε ο Corky κάπου στα μέσα του 1990 ήταν οι
Corky Siegel & Chamber Blues
ένα κουαρτέτο εγχόρδων, με tabla και φυσαρμόνικα - πιάνο. Αυτή η ασυνήθιστη ομάδα αποτελείται από:

Corky Siegel - harmonica & piano
Frank Donaldson - percussion
Aurelien Fort-Pederzoli - violin
ChiHsuan Yang - violin
Jill Kaeding - cello
Doyle Armbrust - viola

GUEST ARTISTS

Howard Levy, Harmonica, Piano	Kalyan Pathak, Percussion
Randy Sabien, Violin	Marcy Levy aka Marcella Detroit, Vocals

Richard Halajian, Viola

Αλλά Τι μουσική παίζουν;

Είναι μπλούζ; είναι κλασική;

Περπατώντας στη γραμμή μεταξύ Beethoven και BB King και οπλισμένος με το δημιουργικό πνεύμα και την ορχηστρική ανδρεία που έχει καθορίσει στην καριέρα του για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, ο Corky έφτιαξε ένα καινοτόμο ήχο που εξέφραζε τις ιδιότητες της κλασικής μουσικής συγχωνεύμένες με το συναισθηματικό μελωδικό ύφος των μπλουζ.

Από τους κριτικούς η μπάντα περιγράφεται ως: αξιοσημείωτη, εκπληκτική, εξαιρετική, θερμή, μαγευτική, χαρούμενη και εξωφρενική. Οι συναυλίες τους έχουν γοητεύσει διαφορετικά ακροατήρια παγκοσμίως και τους ύφος τους χαράζει νέους δρόμους. Και κάτι κοινωνικοπολιτικό που περιγράφει ο ίδιος.

<<- Όταν σκεφτόμαστε τα μπλουζ, σκεφτόμαστε κάποιον αξιοθρήνητο τύπο που ξυλοκοπάει μιά κιθάρα και μια ομάδα ανθρώπων με τζιν και Τ-shirts που τον συνοδεύει ενώ τα ίδια φοράνε αυτοί που τον ακούν;

- Όταν σκεφτόμαστε την κλασική μουσική, σκεφτόμαστε μιά περίτεχνη αίθουσα συναυλιών με ένα μεγάλο πιάνο. ένα μαέστρο με υψηλό ραβδί, εκτελεστές με κοστούμια και κοινό γυναικών με αφρώδεις βραδινές τουαλέτες.

Είναι δυο κόσμοι ξεχωριστοί.

Απλά η εικόνα και μόνο, το κάνει να φανεί σαν κλασική μουσική ή σαν μπλουζ. Μετά από σκέψη για όλα αυτά μπορείτε να δείτε ότι το κοινωνικό-πολιτικό σύστημα και η εικόνα είναι τόσο ισχυρή, ώστε καθιστά τη μουσική μπλουζ να φαίνεται σαν να είναι από τον Άρη και την κλασική σαν να είναι από ένα μακρινό γαλαξία. Εγώ προσπαθώ να αλλάξω αυτή την εικόνα και το μόνο που μένει αν αλλάξεις αυτά τα δεδομένα είναι δύο πολύ όμορφες και αθώες μορφές μουσικής που και στις δύο τα πηγαίνω πολύ καλά.>>

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
1994 - Corky Siegel's Chamber Blues
1998 - Complementary Colors
2005 - Traveling Chamber Blues Show
Για τον κύριο Corky θα επανέλθουμε μιάς και έχει και άλλες σημαντικές δουλειές
όπως τις συμμετοχές του στους Chicago Blues Reunion (ψάξε λίγο)
(με Nick Gravenites, Barry Goldberg, Harvey Mandell, B.B. King, Buddy Guy κ.α.)
(2004) - Buried Alive in the Blues
(2006) - Chicago Blues Reunion (ψάξε)
Προς το παρόν "πάρτε μέντα" από το Complementary Colors - 1998 εδώ